Psalms 59

1 Εἰς τ τέλος τοῖς λλοιωθησομένοις τι, εἰς στηλο γραφίαν τ Δαυιδ, εἰς διδαχήν,

2 πότε νεπύρισεν τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σωβα, καὶ πέστρεψεν Ιωαβ καὶ πάταξεν τὴν φάραγγα τῶν λῶν, δώδεκα χιλιάδας.

3 θεός, πώσω μᾶς καὶ καθεῖλες μᾶς, ργίσθης καὶ οἰκτίρησας μᾶς.

4 συνέσεισας τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτήν ασαι τ συντρίμματα αὐτῆς, τι σαλεύθη.

5 δειξας τ λαῷ σου σκληρά, πότισας μᾶς οἶνον κατανύξεως.

6 δωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν τοῦ φυγεῖν πὸ προσώπου τόξου. διάψαλμα.

7 πως ν υσθῶσιν οἱ γαπητοί σου, σῶσον τ δεξιᾷ σου καὶ πάκουσόν μου.

8 θεὸς λάλησεν ν τ γίῳ αὐτοῦ γαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σικιμα καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω

9 μός στιν Γαλααδ, καὶ μός στιν Μανασση, καὶ Εφραιμ κραταίωσις τῆς κεφαλῆς μου, Ιουδας βασιλεύς μου

10 Μωαβ λέβης τῆς λπίδος μου, πὶ τὴν Ιδουμαίαν κτενῶ τ πόδημά μου, μοὶ λλόφυλοι πετάγησαν.

11 τίς πάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς τίς δηγήσει με ως τῆς Ιδουμαίας

12 οὐχὶ σ, θεός, πωσάμενος μᾶς καὶ οὐκ ξελεύσῃ, θεός, ν ταῖς δυνάμεσιν μῶν.

13 δὸς μῖν βοήθειαν κ θλίψεως καὶ ματαία σωτηρία νθρώπου.

14 ν δ τ θεῷ ποιήσομεν δύναμιν, καὶ αὐτὸς ξουδενώσει τοὺς θλίβοντας μᾶς.

Settings