Psalms 142

1 Ψαλμὸς τ Δαυιδ, τε αὐτὸν υἱὸς καταδιώκει. Κύριε, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, νώτισαι τὴν δέησίν μου ν τ ληθείᾳ σου, πάκουσόν μου ν τ δικαιοσύνῃ σου

2 καὶ μ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, τι οὐ δικαιωθήσεται νώπιόν σου πᾶς ζῶν.

3 τι κατεδίωξεν χθρὸς τὴν ψυχήν μου, ταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, κάθισέν με ν σκοτεινοῖς ς νεκροὺς αἰῶνος

4 καὶ κηδίασεν π μὲ τ πνεῦμά μου, ν μοὶ ταράχθη καρδία μου.

5 μνήσθην μερῶν ρχαίων καὶ μελέτησα ν πᾶσι τοῖς ργοις σου, ν ποιήμασιν τῶν χειρῶν σου μελέτων.

6 διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς σ, ψυχή μου ς γ νυδρός σοι. διάψαλμα.

7 ταχὺ εἰσάκουσόν μου, κύριε, ξέλιπεν τ πνεῦμά μου μ ποστρέψῃς τ πρόσωπόν σου π μοῦ, καὶ μοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον.

8 κουστὸν ποίησόν μοι τ πρωῒ τ λεός σου, τι πὶ σοὶ λπισα γνώρισόν μοι, κύριε, δὸν ν πορεύσομαι, τι πρὸς σ ρα τὴν ψυχήν μου

9 ξελοῦ με κ τῶν χθρῶν μου, κύριε, τι πρὸς σ κατέφυγον.

10 δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τ θέλημά σου, τι σ εἶ θεός μου τ πνεῦμά σου τ γαθὸν δηγήσει με ν γ εὐθείᾳ.

11 νεκα τοῦ νόματός σου, κύριε, ζήσεις με, ν τ δικαιοσύνῃ σου ξάξεις κ θλίψεως τὴν ψυχήν μου

12 καὶ ν τ λέει σου ξολεθρεύσεις τοὺς χθρούς μου καὶ πολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου τι δοῦλός σού εἰμι γώ.

Settings