Psalms 4

1 Εἰς τ τέλος, ν ψαλμοῖς δὴ τ Δαυιδ.

2 ν τ πικαλεῖσθαί με εἰσήκουσέν μου θεὸς τῆς δικαιο σύνης μου ν θλίψει πλάτυνάς μοι οἰκτίρησόν με καὶ εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου.

3 υἱοὶ νθρώπων, ως πότε βαρυκάρδιοι να τ γαπᾶτε ματαιότητα καὶ ζητεῖτε ψεῦδος διάψαλμα.

4 καὶ γνῶτε τι θαυμάστωσεν κύριος τὸν σιον αὐτοῦ κύριος εἰσακούσεταί μου ν τ κεκραγέναι με πρὸς αὐτόν.

5 ργίζεσθε καὶ μ μαρτάνετε λέγετε ν ταῖς καρδίαις μῶν καὶ πὶ ταῖς κοίταις μῶν κατανύγητε. διάψαλμα.

6 θύσατε θυσίαν δικαιοσύνης καὶ λπίσατε πὶ κύριον.

7 πολλοὶ λέγουσιν Τίς δείξει μῖν τ γαθά σημειώθη φ μᾶς τ φῶς τοῦ προσώπου σου, κύριε.

8 δωκας εὐφροσύνην εἰς τὴν καρδίαν μου πὸ καιροῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ λαίου αὐτῶν πληθύνθησαν.

9 ν εἰρήνῃ πὶ τ αὐτὸ κοιμηθήσομαι καὶ πνώσω, τι σ, κύριε, κατὰ μόνας π λπίδι κατῴκισάς με.

Settings