Psalms 43

1 Εἰς τ τέλος τοῖς υἱοῖς Κορε εἰς σύνεσιν ψαλμός.

2 θεός, ν τοῖς σὶν μῶν κούσαμεν, οἱ πατέρες μῶν νήγγειλαν μῖν ργον, εἰργάσω ν ταῖς μέραις αὐτῶν, ν μέραις ρχαίαις.

3 χείρ σου θνη ξωλέθρευσεν, καὶ κατεφύτευσας αὐτούς, κάκωσας λαοὺς καὶ ξέβαλες αὐτούς.

4 οὐ γὰρ ν τ ομφαίᾳ αὐτῶν κληρονόμησαν γῆν, καὶ βραχίων αὐτῶν οὐκ σωσεν αὐτούς, λλ δεξιά σου καὶ βραχίων σου καὶ φωτισμὸς τοῦ προσώπου σου, τι εὐδόκησας ν αὐτοῖς.

5 σ εἶ αὐτὸς βασιλεύς μου καὶ θεός μου ντελλόμενος τὰς σωτηρίας Ιακωβ

6 ν σοὶ τοὺς χθροὺς μῶν κερατιοῦμεν καὶ ν τ νόματί σου ξουθενώσομεν τοὺς πανιστανομέ νους μῖν.

7 οὐ γὰρ πὶ τ τόξῳ μου λπιῶ, καὶ ομφαία μου οὐ σώσει με

8 σωσας γὰρ μᾶς κ τῶν θλιβόντων μᾶς καὶ τοὺς μισοῦντας μᾶς κατῄσχυνας.

9 ν τ θεῷ παινεσθησόμεθα λην τὴν μέραν καὶ ν τ νόματί σου ξομολογησόμεθα εἰς τὸν αἰῶνα. διάψαλμα.

10 νυνὶ δ πώσω καὶ κατῄσχυνας μᾶς καὶ οὐκ ξελεύσῃ ν ταῖς δυνάμεσιν μῶν

11 πέστρεψας μᾶς εἰς τ πίσω παρὰ τοὺς χθροὺς μῶν, καὶ οἱ μισοῦντες μᾶς διήρπαζον αυτοῖς.

12 δωκας μᾶς ς πρόβατα βρώσεως καὶ ν τοῖς θνεσιν διέσπειρας μᾶς

13 πέδου τὸν λαόν σου νευ τιμῆς, καὶ οὐκ ν πλῆθος ν τοῖς λλάγμασιν αὐτῶν.

14 θου μᾶς νειδος τοῖς γείτοσιν μῶν, μυκτηρισμὸν καὶ καταγέλωτα τοῖς κύκλῳ μῶν

15 θου μᾶς εἰς παραβολὴν ν τοῖς θνεσιν, κίνησιν κεφαλῆς ν τοῖς λαοῖς.

16 λην τὴν μέραν ντροπή μου κατεναντίον μού στιν, καὶ αἰσχύνη τοῦ προσώπου μου κάλυψέν με

17 πὸ φωνῆς νειδίζοντος καὶ παραλαλοῦντος, πὸ προσώπου χθροῦ καὶ κδιώκοντος.

18 ταῦτα πάντα λθεν φ μᾶς, καὶ οὐκ πελαθόμεθά σου καὶ οὐκ δικήσαμεν ν διαθήκῃ σου,

19 καὶ οὐκ πέστη εἰς τ πίσω καρδία μῶν καὶ ξέκλινας τὰς τρίβους μῶν πὸ τῆς δοῦ σου.

20 τι ταπείνωσας μᾶς ν τόπῳ κακώσεως, καὶ πεκάλυψεν μᾶς σκιὰ θανάτου.

21 εἰ πελαθόμεθα τοῦ νόματος τοῦ θεοῦ μῶν καὶ εἰ διεπετάσαμεν χεῖρας μῶν πρὸς θεὸν λλότριον,

22 οὐχὶ θεὸς κζητήσει ταῦτα αὐτὸς γὰρ γινώσκει τ κρύφια τῆς καρδίας.

23 τι νεκα σοῦ θανατούμεθα λην τὴν μέραν, λογίσθημεν ς πρόβατα σφαγῆς.

24 ξεγέρθητι να τ πνοῖς, κύριε νάστηθι καὶ μ πώσῃ εἰς τέλος.

25 να τ τ πρόσωπόν σου ποστρέφεις, πιλανθάνῃ τῆς πτωχείας μῶν καὶ τῆς θλίψεως μῶν

26 τι ταπεινώθη εἰς χοῦν ψυχὴ μῶν, κολλήθη εἰς γῆν γαστὴρ μῶν.

27 νάστα, κύριε, βοήθησον μῖν καὶ λύτρωσαι μᾶς νεκεν τοῦ νόματός σου.

Settings