Romans 1

1 Παῦλος δοῦλος Χριστοῦ ησοῦ, κλητὸς πόστολος, φωρισμένος εἰς εὐαγγέλιον θεοῦ

2 προεπηγγείλατο διὰ τῶν προφητῶν αὐτοῦ ν γραφαῖς γίαις

3 περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, τοῦ γενομένου κ σπέρματος Δαυὶδ κατὰ σάρκα,

4 τοῦ ρισθέντος υἱοῦ θεοῦ ν δυνάμει κατὰ πνεῦμα γιωσύνης ξ ναστάσεως νεκρῶν, ησοῦ Χριστοῦ τοῦ κυρίου μῶν,

5 δι οὗ λάβομεν χάριν καὶ ποστολὴν εἰς πακοὴν πίστεως ν πᾶσιν τοῖς θνεσιν πὲρ τοῦ νόματος αὐτοῦ,

6 ν οἷς στε καὶ μεῖς κλητοὶ ησοῦ Χριστοῦ,

7 πᾶσιν τοῖς οὖσιν ν ώμῃ γαπητοῖς θεοῦ, κλητοῖς γίοις χάρις μῖν καὶ εἰρήνη πὸ θεοῦ πατρὸς μῶν καὶ κυρίου ησοῦ Χριστοῦ.

8 Πρῶτον μὲν εὐχαριστῶ τ θεῷ μου διὰ ησοῦ Χριστοῦ περὶ πάντων μῶν, τι πίστις μῶν καταγγέλλεται ν λῳ τ κόσμῳ.

9 μάρτυς γάρ μού στιν θεός, λατρεύω ν τ πνεύματί μου ν τ εὐαγγελίῳ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ς διαλείπτως μνείαν μῶν ποιοῦμαι

10 πάντοτε πὶ τῶν προσευχῶν μου, δεόμενος εἴ πως δη ποτὲ εὐοδωθήσομαι ν τ θελήματι τοῦ θεοῦ λθεῖν πρὸς μᾶς.

11 πιποθῶ γὰρ δεῖν μᾶς, να τι μεταδῶ χάρισμα μῖν πνευματικὸν εἰς τ στηριχθῆναι μᾶς,

12 τοῦτο δέ στιν συμπαρακληθῆναι ν μῖν διὰ τῆς ν λλήλοις πίστεως μῶν τε καὶ μοῦ.

13 οὐ θέλω δ μᾶς γνοεῖν, δελφοί, τι πολλάκις προεθέμην λθεῖν πρὸς μᾶς, καὶ κωλύθην χρι τοῦ δεῦρο, να τινὰ καρπὸν σχῶ καὶ ν μῖν καθὼς καὶ ν τοῖς λοιποῖς θνεσιν.

14 λλησίν τε καὶ βαρβάροις, σοφοῖς τε καὶ νοήτοις φειλέτης εἰμί

15 οὕτως τ κατ μὲ πρόθυμον καὶ μῖν τοῖς ν ώμῃ εὐαγγελίσασθαι.

16 Οὐ γὰρ παισχύνομαι τ εὐαγγέλιον, δύναμις γὰρ θεοῦ στιν εἰς σωτηρίαν παντὶ τ πιστεύοντι, ουδαίῳ τε πρῶτον καὶ λληνι

17 δικαιοσύνη γὰρ θεοῦ ν αὐτῷ ποκαλύπτεται κ πίστεως εἰς πίστιν, καθὼς γέγραπται δ δίκαιος κ πίστεως ζήσεται.

18 ποκαλύπτεται γὰρ ργὴ θεοῦ π οὐρανοῦ πὶ πᾶσαν σέβειαν καὶ δικίαν νθρώπων τῶν τὴν λήθειαν ν δικίᾳ κατεχόντων,

19 διότι τ γνωστὸν τοῦ θεοῦ φανερόν στιν ν αὐτοῖς, θεὸς γὰρ αὐτοῖς φανέρωσεν.

20 τ γὰρ όρατα αὐτοῦ πὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασιν νοούμενα καθορᾶται, τε ΐδιος αὐτοῦ δύναμις καὶ θειότης, εἰς τ εἶναι αὐτοὺς ναπολογήτους,

21 διότι γνόντες τὸν θεὸν οὐχ ς θεὸν δόξασαν ηὐχαρίστησαν, λλὰ ματαιώθησαν ν τοῖς διαλογισμοῖς αὐτῶν καὶ σκοτίσθη σύνετος αὐτῶν καρδία

22 φάσκοντες εἶναι σοφοὶ μωράνθησαν,

23 καὶ λλαξαν τὴν δόξαν τοῦ φθάρτου θεοῦ ν μοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ νθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ρπετῶν.

24 Διὸ παρέδωκεν αὐτοὺς θεὸς ν ταῖς πιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς καθαρσίαν τοῦ τιμάζεσθαι τ σώματα αὐτῶν ν αὐτοῖς,

25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν λήθειαν τοῦ θεοῦ ν τ ψεύδει, καὶ σεβάσθησαν καὶ λάτρευσαν τ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ς στιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας μήν.

26 Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς θεὸς εἰς πάθη τιμίας αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,

27 μοίως τε καὶ οἱ ρσενες φέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ξεκαύθησαν ν τ ρέξει αὐτῶν εἰς λλήλους, ρσενες ν ρσεσιν τὴν σχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ντιμισθίαν ν δει τῆς πλάνης αὐτῶν ν αυτοῖς πολαμβάνοντες.

28 Καὶ καθὼς οὐκ δοκίμασαν τὸν θεὸν χειν ν πιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς θεὸς εἰς δόκιμον νοῦν, ποιεῖν τ μ καθήκοντα,

29 πεπληρωμένους πάσῃ δικίᾳ πονηρίᾳ πλεονεξίᾳ κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου φόνου ριδος δόλου κακοηθείας, ψιθυριστάς,

30 καταλάλους, θεοστυγεῖς, βριστάς, περηφάνους, λαζόνας, φευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν πειθεῖς,

31 συνέτους, συνθέτους, στόργους, νελεήμονας

32 οἵτινες τ δικαίωμα τοῦ θεοῦ πιγνόντες, τι οἱ τ τοιαῦτα πράσσοντες ξιοι θανάτου εἰσίν, οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν λλὰ καὶ συνευδοκοῦσιν τοῖς πράσσουσιν.

Settings