Romans 10

1 δελφοί, μὲν εὐδοκία τῆς μῆς καρδίας καὶ δέησις πρὸς τὸν θεὸν πὲρ αὐτῶν εἰς σωτηρίαν.

2 μαρτυρῶ γὰρ αὐτοῖς τι ζῆλον θεοῦ χουσιν λλ οὐ κατ πίγνωσιν,

3 γνοοῦντες γὰρ τὴν τοῦ θεοῦ δικαιοσύνην, καὶ τὴν δίαν ζητοῦντες στῆσαι, τ δικαιοσύνῃ τοῦ θεοῦ οὐχ πετάγησαν

4 τέλος γὰρ νόμου Χριστὸς εἰς δικαιοσύνην παντὶ τ πιστεύοντι.

5 Μωϋσῆς γὰρ γράφει τι τὴν δικαιοσύνην τὴν κ τοῦ νόμου ποιήσας νθρωπος ζήσεται ν αὐτῇ.

6 δ κ πίστεως δικαιοσύνη οὕτως λέγει Μ εἴπῃς ν τ καρδίᾳ σου Τίς ναβήσεται εἰς τὸν οὐρανόν; τοῦτ στιν Χριστὸν καταγαγεῖν

7 Τίς καταβήσεται εἰς τὴν βυσσον; τοῦτ στιν Χριστὸν κ νεκρῶν ναγαγεῖν.

8 λλὰ τί λέγει; γγύς σου τ ῆμά στιν, ν τ στόματί σου καὶ ν τ καρδίᾳ σου, τοῦτ στιν τ ῆμα τῆς πίστεως κηρύσσομεν.

9 τι ὰν μολογήσῃς ν τ στόματί σου κύριον ησοῦν, καὶ πιστεύσῃς ν τ καρδίᾳ σου τι θεὸς αὐτὸν γειρεν κ νεκρῶν, σωθήσῃ

10 καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην, στόματι δ μολογεῖται εἰς σωτηρίαν

11 λέγει γὰρ γραφή Πᾶς πιστεύων π αὐτῷ οὐ καταισχυνθήσεται.

12 οὐ γάρ στιν διαστολὴ ουδαίου τε καὶ λληνος, γὰρ αὐτὸς κύριος πάντων, πλουτῶν εἰς πάντας τοὺς πικαλουμένους αὐτόν

13 Πᾶς γὰρ ς ν πικαλέσηται τ νομα κυρίου σωθήσεται.

14 Πῶς οὖν πικαλέσωνται εἰς ν οὐκ πίστευσαν; πῶς δ πιστεύσωσιν οὗ οὐκ κουσαν; πῶς δ κούσωσιν χωρὶς κηρύσσοντος;

15 πῶς δ κηρύξωσιν ὰν μ ποσταλῶσιν; καθὼς γέγραπται ς ραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων τ γαθά.

16 λλ οὐ πάντες πήκουσαν τ εὐαγγελίῳ σαΐας γὰρ λέγει Κύριε, τίς πίστευσεν τ κοῇ μῶν;

17 ρα πίστις ξ κοῆς, δ κοὴ διὰ ήματος Χριστοῦ.

18 λλὰ λέγω, μ οὐκ κουσαν; μενοῦνγε Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ξῆλθεν φθόγγος αὐτῶν, καὶ εἰς τ πέρατα τῆς οἰκουμένης τ ήματα αὐτῶν.

19 λλὰ λέγω, μ σραὴλ οὐκ γνω; πρῶτος Μωϋσῆς λέγει γὼ παραζηλώσω μᾶς π οὐκ θνει, π θνει συνέτῳ παροργιῶ μᾶς.

20 σαΐας δ ποτολμᾷ καὶ λέγει Εὑρέθην ν τοῖς μὲ μ ζητοῦσιν, μφανὴς γενόμην τοῖς μὲ μ περωτῶσιν.

21 πρὸς δ τὸν σραὴλ λέγει λην τὴν μέραν ξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν πειθοῦντα καὶ ντιλέγοντα.

Settings