Romans 15

1 φείλομεν δ μεῖς οἱ δυνατοὶ τ σθενήματα τῶν δυνάτων βαστάζειν, καὶ μ αυτοῖς ρέσκειν.

2 καστος μῶν τ πλησίον ρεσκέτω εἰς τ γαθὸν πρὸς οἰκοδομήν

3 καὶ γὰρ Χριστὸς οὐχ αυτῷ ρεσεν λλὰ καθὼς γέγραπται Οἱ νειδισμοὶ τῶν νειδιζόντων σε πέπεσαν π μέ.

4 σα γὰρ προεγράφη, εἰς τὴν μετέραν διδασκαλίαν γράφη, να διὰ τῆς πομονῆς καὶ διὰ τῆς παρακλήσεως τῶν γραφῶν τὴν λπίδα χωμεν.

5 δ θεὸς τῆς πομονῆς καὶ τῆς παρακλήσεως δῴη μῖν τ αὐτὸ φρονεῖν ν λλήλοις κατὰ Χριστὸν ησοῦν,

6 να μοθυμαδὸν ν νὶ στόματι δοξάζητε τὸν θεὸν καὶ πατέρα τοῦ κυρίου μῶν ησοῦ Χριστοῦ.

7 Διὸ προσλαμβάνεσθε λλήλους, καθὼς καὶ Χριστὸς προσελάβετο μᾶς, εἰς δόξαν τοῦ θεοῦ.

8 λέγω γὰρ Χριστὸν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς πὲρ ληθείας θεοῦ, εἰς τ βεβαιῶσαι τὰς παγγελίας τῶν πατέρων,

9 τ δ θνη πὲρ λέους δοξάσαι τὸν θεόν καθὼς γέγραπται Διὰ τοῦτο ξομολογήσομαί σοι ν θνεσι, καὶ τ νόματί σου ψαλῶ.

10 καὶ πάλιν λέγει Εὐφράνθητε, θνη, μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ.

11 καὶ πάλιν Αἰνεῖτε, πάντα τ θνη, τὸν κύριον, καὶ παινεσάτωσαν αὐτὸν πάντες οἱ λαοί.

12 καὶ πάλιν σαΐας λέγει σται ίζα τοῦ εσσαί, καὶ νιστάμενος ρχειν θνῶν π αὐτῷ θνη λπιοῦσιν.

13 δ θεὸς τῆς λπίδος πληρώσαι μᾶς πάσης χαρᾶς καὶ εἰρήνης ν τ πιστεύειν, εἰς τ περισσεύειν μᾶς ν τ λπίδι ν δυνάμει πνεύματος γίου.

14 Πέπεισμαι δέ, δελφοί μου, καὶ αὐτὸς γὼ περὶ μῶν, τι καὶ αὐτοὶ μεστοί στε γαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι καὶ λλήλους νουθετεῖν.

15 τολμηρότερον δ γραψα μῖν πὸ μέρους, ς παναμιμνῄσκων μᾶς, διὰ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι πὸ τοῦ θεοῦ

16 εἰς τ εἶναί με λειτουργὸν Χριστοῦ ησοῦ εἰς τ θνη, ερουργοῦντα τ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ, να γένηται προσφορὰ τῶν θνῶν εὐπρόσδεκτος, γιασμένη ν πνεύματι γίῳ.

17 χω οὖν τὴν καύχησιν ν Χριστῷ ησοῦ τ πρὸς τὸν θεόν

18 οὐ γὰρ τολμήσω τι λαλεῖν ν οὐ κατειργάσατο Χριστὸς δι μοῦ εἰς πακοὴν θνῶν, λόγῳ καὶ ργῳ,

19 ν δυνάμει σημείων καὶ τεράτων, ν δυνάμει πνεύματος στε με πὸ ερουσαλὴμ καὶ κύκλῳ μέχρι τοῦ λλυρικοῦ πεπληρωκέναι τ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ,

20 οὕτως δ φιλοτιμούμενον εὐαγγελίζεσθαι οὐχ που νομάσθη Χριστός, να μ π λλότριον θεμέλιον οἰκοδομῶ,

21 λλὰ καθὼς γέγραπται Οἷς οὐκ νηγγέλη περὶ αὐτοῦ ψονται, καὶ οἳ οὐκ κηκόασιν συνήσουσιν.

22 Διὸ καὶ νεκοπτόμην τ πολλὰ τοῦ λθεῖν πρὸς μᾶς

23 νυνὶ δ μηκέτι τόπον χων ν τοῖς κλίμασι τούτοις, πιποθίαν δ χων τοῦ λθεῖν πρὸς μᾶς πὸ κανῶν τῶν,

24 ς ν πορεύωμαι εἰς τὴν Σπανίαν, λπίζω γὰρ διαπορευόμενος θεάσασθαι μᾶς καὶ φ μῶν προπεμφθῆναι κεῖ ὰν μῶν πρῶτον πὸ μέρους μπλησθῶ

25 νυνὶ δ πορεύομαι εἰς ερουσαλὴμ διακονῶν τοῖς γίοις.

26 εὐδόκησαν γὰρ Μακεδονία καὶ χαΐα κοινωνίαν τινὰ ποιήσασθαι εἰς τοὺς πτωχοὺς τῶν γίων τῶν ν ερουσαλήμ.

27 εὐδόκησαν γάρ, καὶ φειλέται εἰσὶν αὐτῶν εἰ γὰρ τοῖς πνευματικοῖς αὐτῶν κοινώνησαν τ θνη, φείλουσιν καὶ ν τοῖς σαρκικοῖς λειτουργῆσαι αὐτοῖς.

28 τοῦτο οὖν πιτελέσας, καὶ σφραγισάμενος αὐτοῖς τὸν καρπὸν τοῦτον, πελεύσομαι δι μῶν εἰς Σπανίαν

29 οἶδα δ τι ρχόμενος πρὸς μᾶς ν πληρώματι εὐλογίας Χριστοῦ λεύσομαι.

30 Παρακαλῶ δ μᾶς, δελφοί, διὰ τοῦ κυρίου μῶν ησοῦ Χριστοῦ καὶ διὰ τῆς γάπης τοῦ πνεύματος συναγωνίσασθαί μοι ν ταῖς προσευχαῖς πὲρ μοῦ πρὸς τὸν θεόν,

31 να υσθῶ πὸ τῶν πειθούντων ν τ ουδαίᾳ καὶ διακονία μου εἰς ερουσαλὴμ εὐπρόσδεκτος τοῖς γίοις γένηται,

32 να ν χαρᾷ λθὼν πρὸς μᾶς διὰ θελήματος θεοῦ συναναπαύσωμαι μῖν.

33 δ θεὸς τῆς εἰρήνης μετὰ πάντων μῶν μήν.

Settings