Psalms 106

1 Αλληλουια. ξομολογεῖσθε τ κυρίῳ, τι χρηστός, τι εἰς τὸν αἰῶνα τ λεος αὐτοῦ

2 εἰπάτωσαν οἱ λελυτρωμένοι πὸ κυρίου, οὓς λυτρώσατο κ χειρὸς χθροῦ.

3 κ τῶν χωρῶν συνήγαγεν αὐτοὺς πὸ νατολῶν καὶ δυσμῶν καὶ βορρᾶ καὶ θαλάσσης.

4 πλανήθησαν ν τ ρήμῳ ν νύδρῳ, δὸν πόλεως κατοικητηρίου οὐχ εὗρον

5 πεινῶντες καὶ διψῶντες, ψυχὴ αὐτῶν ν αὐτοῖς ξέλιπεν

6 καὶ κέκραξαν πρὸς κύριον ν τ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ κ τῶν ναγκῶν αὐτῶν ρρύσατο αὐτοὺς

7 καὶ δήγησεν αὐτοὺς εἰς δὸν εὐθεῖαν τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν κατοικητηρίου.

8 ξομολογησάσθωσαν τ κυρίῳ τ λέη αὐτοῦ καὶ τ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν νθρώπων,

9 τι χόρτασεν ψυχὴν κενὴν καὶ ψυχὴν πεινῶσαν νέπλησεν γαθῶν.

10 καθημένους ν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου, πεπεδημένους ν πτωχείᾳ καὶ σιδήρῳ,

11 τι παρεπίκραναν τ λόγια τοῦ θεοῦ καὶ τὴν βουλὴν τοῦ ψίστου παρώξυναν,

12 καὶ ταπεινώθη ν κόποις καρδία αὐτῶν, σθένησαν, καὶ οὐκ ν βοηθῶν

13 καὶ κέκραξαν πρὸς κύριον ν τ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ κ τῶν ναγκῶν αὐτῶν σωσεν αὐτοὺς

14 καὶ ξήγαγεν αὐτοὺς κ σκότους καὶ σκιᾶς θανάτου καὶ τοὺς δεσμοὺς αὐτῶν διέρρηξεν.

15 ξομολογησάσθωσαν τ κυρίῳ τ λέη αὐτοῦ καὶ τ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν νθρώπων,

16 τι συνέτριψεν πύλας χαλκᾶς καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συνέκλασεν.

17 ντελάβετο αὐτῶν ξ δοῦ νομίας αὐτῶν, διὰ γὰρ τὰς νομίας αὐτῶν ταπεινώθησαν

18 πᾶν βρῶμα βδελύξατο ψυχὴ αὐτῶν, καὶ γγισαν ως τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου

19 καὶ κέκραξαν πρὸς κύριον ν τ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ κ τῶν ναγκῶν αὐτῶν σωσεν αὐτούς,

20 πέστειλεν τὸν λόγον αὐτοῦ καὶ άσατο αὐτοὺς καὶ ρρύσατο αὐτοὺς κ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν.

21 ξομολογησάσθωσαν τ κυρίῳ τ λέη αὐτοῦ καὶ τ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν νθρώπων

22 καὶ θυσάτωσαν θυσίαν αἰνέσεως καὶ ξαγγειλάτωσαν τ ργα αὐτοῦ ν γαλλιάσει.

23 οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν ν πλοίοις ποιοῦντες ργασίαν ν δασι πολλοῖς,

24 αὐτοὶ εἴδοσαν τ ργα κυρίου καὶ τ θαυμάσια αὐτοῦ ν τ βυθῷ

25 εἶπεν, καὶ στη πνεῦμα καταιγίδος, καὶ ψώθη τ κύματα αὐτῆς

26 ναβαίνουσιν ως τῶν οὐρανῶν καὶ καταβαίνουσιν ως τῶν βύσσων, ψυχὴ αὐτῶν ν κακοῖς τήκετο,

27 ταράχθησαν, σαλεύθησαν ς μεθύων, καὶ πᾶσα σοφία αὐτῶν κατεπόθη

28 καὶ κέκραξαν πρὸς κύριον ν τ θλίβεσθαι αὐτούς, καὶ κ τῶν ναγκῶν αὐτῶν ξήγαγεν αὐτοὺς

29 καὶ πέταξεν τ καταιγίδι, καὶ στη εἰς αὔραν, καὶ σίγησαν τ κύματα αὐτῆς

30 καὶ εὐφράνθησαν, τι σύχασαν, καὶ δήγησεν αὐτοὺς πὶ λιμένα θελήματος αὐτῶν.

31 ξομολογησάσθωσαν τ κυρίῳ τ λέη αὐτοῦ καὶ τ θαυμάσια αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς τῶν νθρώπων,

32 ψωσάτωσαν αὐτὸν ν κκλησίᾳ λαοῦ καὶ ν καθέδρᾳ πρεσβυτέρων αἰνεσάτωσαν αὐτόν.

33 θετο ποταμοὺς εἰς ρημον καὶ διεξόδους δάτων εἰς δίψαν,

34 γῆν καρποφόρον εἰς λμην πὸ κακίας τῶν κατοικούντων ν αὐτῇ.

35 θετο ρημον εἰς λίμνας δάτων καὶ γῆν νυδρον εἰς διεξόδους δάτων

36 καὶ κατῴκισεν κεῖ πεινῶντας, καὶ συνεστήσαντο πόλιν κατοικεσίας

37 καὶ σπειραν γροὺς καὶ φύτευσαν μπελῶνας καὶ ποίησαν καρπὸν γενήματος,

38 καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ πληθύνθησαν σφόδρα, καὶ τ κτήνη αὐτῶν οὐκ σμίκρυνεν.

39 καὶ λιγώθησαν καὶ κακώθησαν πὸ θλίψεως κακῶν καὶ δύνης.

40 ξεχύθη ξουδένωσις π ρχοντας, καὶ πλάνησεν αὐτοὺς ν βάτῳ καὶ οὐχ δῷ.

41 καὶ βοήθησεν πένητι κ πτωχείας καὶ θετο ς πρόβατα πατριάς.

42 ψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ πᾶσα νομία μφράξει τ στόμα αὐτῆς.

43 τίς σοφὸς καὶ φυλάξει ταῦτα καὶ συνήσουσιν τ λέη τοῦ κυρίου

Settings