Matthew 8

1 Καταβάντος δ αὐτοῦ πὸ τοῦ ρους κολούθησαν αὐτῷ χλοι πολλοί.

2 καὶ δοὺ λεπρὸς προσελθὼν προσεκύνει αὐτῷ λέγων Κύριε, ὰν θέλῃς δύνασαί με καθαρίσαι.

3 καὶ κτείνας τὴν χεῖρα ψατο αὐτοῦ λέγων Θέλω, καθαρίσθητι καὶ εὐθέως καθαρίσθη αὐτοῦ λέπρα.

4 καὶ λέγει αὐτῷ ησοῦς ρα μηδενὶ εἴπῃς, λλὰ παγε σεαυτὸν δεῖξον τ ερεῖ, καὶ προσένεγκον τ δῶρον προσέταξεν Μωϋσῆς εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.

5 Εἰσελθόντος δ αὐτοῦ εἰς Καφαρναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ κατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν

6 καὶ λέγων Κύριε, παῖς μου βέβληται ν τ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος.

7 καὶ λέγει αὐτῷ γὼ λθὼν θεραπεύσω αὐτόν.

8 καὶ ποκριθεὶς κατόνταρχος φη Κύριε, οὐκ εἰμὶ κανὸς να μου πὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς λλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ αθήσεται παῖς μου

9 καὶ γὰρ γὼ νθρωπός εἰμι πὸ ξουσίαν, χων π μαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ Πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ λλῳ ρχου, καὶ ρχεται, καὶ τ δούλῳ μου Ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ.

10 κούσας δ ησοῦς θαύμασεν καὶ εἶπεν τοῖς κολουθοῦσιν μὴν λέγω μῖν, παρ οὐδενὶ τοσαύτην πίστιν ν τ σραὴλ εὗρον.

11 λέγω δ μῖν τι πολλοὶ πὸ νατολῶν καὶ δυσμῶν ξουσιν καὶ νακλιθήσονται μετὰ βραὰμ καὶ σαὰκ καὶ ακὼβ ν τ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν

12 οἱ δ υἱοὶ τῆς βασιλείας κβληθήσονται εἰς τ σκότος τ ξώτερον κεῖ σται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν δόντων.

13 καὶ εἶπεν ησοῦς τ κατοντάρχῃ παγε, ς πίστευσας γενηθήτω σοι καὶ άθη παῖς ν τ ρᾳ κείνῃ.

14 Καὶ λθὼν ησοῦς εἰς τὴν οἰκίαν Πέτρου εἶδεν τὴν πενθερὰν αὐτοῦ βεβλημένην καὶ πυρέσσουσαν

15 καὶ ψατο τῆς χειρὸς αὐτῆς, καὶ φῆκεν αὐτὴν πυρετός, καὶ γέρθη καὶ διηκόνει αὐτῷ.

16 ψίας δ γενομένης προσήνεγκαν αὐτῷ δαιμονιζομένους πολλούς καὶ ξέβαλεν τ πνεύματα λόγῳ, καὶ πάντας τοὺς κακῶς χοντας θεράπευσεν

17 πως πληρωθῇ τ ηθὲν διὰ σαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος Αὐτὸς τὰς σθενείας μῶν λαβεν καὶ τὰς νόσους βάστασεν.

18 δὼν δ ησοῦς πολλοὺς χλους περὶ αὐτὸν κέλευσεν πελθεῖν εἰς τ πέραν.

19 καὶ προσελθὼν εἷς γραμματεὺς εἶπεν αὐτῷ Διδάσκαλε, κολουθήσω σοι που ὰν πέρχῃ.

20 καὶ λέγει αὐτῷ ησοῦς Αἱ λώπεκες φωλεοὺς χουσιν καὶ τ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, δ υἱὸς τοῦ νθρώπου οὐκ χει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ.

21 τερος δ τῶν μαθητῶν εἶπεν αὐτῷ Κύριε, πίτρεψόν μοι πρῶτον πελθεῖν καὶ θάψαι τὸν πατέρα μου.

22 δ ησοῦς λέγει αὐτῷ κολούθει μοι, καὶ φες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς αυτῶν νεκρούς.

23 Καὶ μβάντι αὐτῷ εἰς πλοῖον κολούθησαν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

24 καὶ δοὺ σεισμὸς μέγας γένετο ν τ θαλάσσῃ, στε τ πλοῖον καλύπτεσθαι πὸ τῶν κυμάτων, αὐτὸς δ κάθευδεν.

25 καὶ προσελθόντες γειραν αὐτὸν λέγοντες Κύριε, σῶσον, πολλύμεθα.

26 καὶ λέγει αὐτοῖς Τί δειλοί στε, λιγόπιστοι; τότε γερθεὶς πετίμησεν τοῖς νέμοις καὶ τ θαλάσσῃ, καὶ γένετο γαλήνη μεγάλη.

27 οἱ δ νθρωποι θαύμασαν λέγοντες Ποταπός στιν οὗτος τι καὶ οἱ νεμοι καὶ θάλασσα αὐτῷ πακούουσιν;

28 Καὶ λθόντος αὐτοῦ εἰς τ πέραν εἰς τὴν χώραν τῶν Γαδαρηνῶν πήντησαν αὐτῷ δύο δαιμονιζόμενοι κ τῶν μνημείων ξερχόμενοι, χαλεποὶ λίαν στε μ σχύειν τινὰ παρελθεῖν διὰ τῆς δοῦ κείνης.

29 καὶ δοὺ κραξαν λέγοντες Τί μῖν καὶ σοί, υἱ τοῦ θεοῦ; λθες δε πρὸ καιροῦ βασανίσαι μᾶς;

30 ν δ μακρὰν π αὐτῶν γέλη χοίρων πολλῶν βοσκομένη.

31 οἱ δ δαίμονες παρεκάλουν αὐτὸν λέγοντες Εἰ κβάλλεις μᾶς, πόστειλον μᾶς εἰς τὴν γέλην τῶν χοίρων.

32 καὶ εἶπεν αὐτοῖς πάγετε. οἱ δ ξελθόντες πῆλθον εἰς τοὺς χοίρους καὶ δοὺ ρμησεν πᾶσα γέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ πέθανον ν τοῖς δασιν.

33 οἱ δ βόσκοντες φυγον, καὶ πελθόντες εἰς τὴν πόλιν πήγγειλαν πάντα καὶ τ τῶν δαιμονιζομένων.

34 καὶ δοὺ πᾶσα πόλις ξῆλθεν εἰς πάντησιν τ ησοῦ, καὶ δόντες αὐτὸν παρεκάλεσαν πως μεταβῇ πὸ τῶν ρίων αὐτῶν.

Settings