Matthew 24

1 Καὶ ξελθὼν ησοῦς πὸ τοῦ εροῦ πορεύετο, καὶ προσῆλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ πιδεῖξαι αὐτῷ τὰς οἰκοδομὰς τοῦ εροῦ

2 δ ποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς Οὐ βλέπετε ταῦτα πάντα; μὴν λέγω μῖν, οὐ μ φεθῇ δε λίθος πὶ λίθον ς οὐ καταλυθήσεται.

3 Καθημένου δ αὐτοῦ πὶ τοῦ ρους τῶν λαιῶν προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ δίαν λέγοντες Εἰπὸν μῖν πότε ταῦτα σται, καὶ τί τ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ συντελείας τοῦ αἰῶνος.

4 καὶ ποκριθεὶς ησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Βλέπετε μή τις μᾶς πλανήσῃ

5 πολλοὶ γὰρ λεύσονται πὶ τ νόματί μου λέγοντες γώ εἰμι χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσιν.

6 μελλήσετε δ κούειν πολέμους καὶ κοὰς πολέμων ρᾶτε, μ θροεῖσθε δεῖ γὰρ γενέσθαι, λλ οὔπω στὶν τ τέλος.

7 γερθήσεται γὰρ θνος πὶ θνος καὶ βασιλεία πὶ βασιλείαν, καὶ σονται λιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους

8 πάντα δ ταῦτα ρχὴ δίνων.

9 Τότε παραδώσουσιν μᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ποκτενοῦσιν μᾶς, καὶ σεσθε μισούμενοι πὸ πάντων τῶν θνῶν διὰ τ νομά μου.

10 καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ λλήλους παραδώσουσιν καὶ μισήσουσιν λλήλους

11 καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται γερθήσονται καὶ πλανήσουσιν πολλούς

12 καὶ διὰ τ πληθυνθῆναι τὴν νομίαν ψυγήσεται γάπη τῶν πολλῶν.

13 δ πομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται.

14 καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ν λῃ τ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσιν τοῖς θνεσιν, καὶ τότε ξει τ τέλος.

15 ταν οὖν δητε τ βδέλυγμα τῆς ρημώσεως τ ηθὲν διὰ Δανιὴλ τοῦ προφήτου στὸς ν τόπῳ γίῳ, ναγινώσκων νοείτω,

16 τότε οἱ ν τ ουδαίᾳ φευγέτωσαν πὶ τ ρη,

17 πὶ τοῦ δώματος μ καταβάτω ραι τ κ τῆς οἰκίας αὐτοῦ,

18 καὶ ν τ γρῷ μ πιστρεψάτω πίσω ραι τ μάτιον αὐτοῦ.

19 οὐαὶ δ ταῖς ν γαστρὶ χούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ν κείναις ταῖς μέραις.

20 προσεύχεσθε δ να μ γένηται φυγὴ μῶν χειμῶνος μηδὲ σαββάτῳ

21 σται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη οἵα οὐ γέγονεν π ρχῆς κόσμου ως τοῦ νῦν οὐδ οὐ μ γένηται.

22 καὶ εἰ μ κολοβώθησαν αἱ μέραι κεῖναι, οὐκ ν σώθη πᾶσα σάρξ διὰ δ τοὺς κλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ μέραι κεῖναι.

23 τότε άν τις μῖν εἴπῃ δοὺ δε χριστός, δε, μ πιστεύσητε

24 γερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται, καὶ δώσουσιν σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα στε πλανῆσαι εἰ δυνατὸν καὶ τοὺς κλεκτούς

25 δοὺ προείρηκα μῖν.

26 ὰν οὖν εἴπωσιν μῖν δοὺ ν τ ρήμῳ στίν, μ ξέλθητε δοὺ ν τοῖς ταμείοις, μ πιστεύσητε

27 σπερ γὰρ στραπὴ ξέρχεται πὸ νατολῶν καὶ φαίνεται ως δυσμῶν, οὕτως σται παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ νθρώπου

28 που ὰν τ πτῶμα, κεῖ συναχθήσονται οἱ ετοί.

29 Εὐθέως δ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν μερῶν κείνων λιος σκοτισθήσεται, καὶ σελήνη οὐ δώσει τ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ στέρες πεσοῦνται πὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.

30 καὶ τότε φανήσεται τ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ νθρώπου ν τ οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ψονται τὸν υἱὸν τοῦ νθρώπου ρχόμενον πὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς

31 καὶ ποστελεῖ τοὺς γγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος μεγάλης, καὶ πισυνάξουσιν τοὺς κλεκτοὺς αὐτοῦ κ τῶν τεσσάρων νέμων π κρων οὐρανῶν ως τῶν κρων αὐτῶν.

32 πὸ δ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν ταν δη κλάδος αὐτῆς γένηται παλὸς καὶ τ φύλλα κφύῃ, γινώσκετε τι γγὺς τ θέρος

33 οὕτως καὶ μεῖς, ταν δητε πάντα ταῦτα, γινώσκετε τι γγύς στιν πὶ θύραις.

34 μὴν λέγω μῖν τι οὐ μ παρέλθῃ γενεὰ αὕτη ως ν πάντα ταῦτα γένηται.

35 οὐρανὸς καὶ γ παρελεύσεται, οἱ δ λόγοι μου οὐ μ παρέλθωσιν.

36 Περὶ δ τῆς μέρας κείνης καὶ ρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ γγελοι τῶν οὐρανῶν οὐδὲ υἱός, εἰ μ πατὴρ μόνος.

37 σπερ γὰρ αἱ μέραι τοῦ Νῶε, οὕτως σται παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ νθρώπου

38 ς γὰρ σαν ν ταῖς μέραις ταῖς πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ τρώγοντες καὶ πίνοντες, γαμοῦντες καὶ γαμίζοντες, χρι ς μέρας εἰσῆλθεν Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν,

39 καὶ οὐκ γνωσαν ως λθεν κατακλυσμὸς καὶ ρεν παντας, οὕτως σται καὶ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ νθρώπου.

40 τότε δύο σονται ν τ γρῷ, εἷς παραλαμβάνεται καὶ εἷς φίεται

41 δύο λήθουσαι ν τ μύλῳ, μία παραλαμβάνεται καὶ μία φίεται.

42 γρηγορεῖτε οὖν, τι οὐκ οἴδατε ποίᾳ μέρᾳ κύριος μῶν ρχεται.

43 κεῖνο δ γινώσκετε τι εἰ δει οἰκοδεσπότης ποίᾳ φυλακῇ κλέπτης ρχεται, γρηγόρησεν ν καὶ οὐκ ν εἴασεν διορυχθῆναι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ.

44 διὰ τοῦτο καὶ μεῖς γίνεσθε τοιμοι, τι οὐ δοκεῖτε ρᾳ υἱὸς τοῦ νθρώπου ρχεται.

45 Τίς ρα στὶν πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος ν κατέστησεν κύριος πὶ τῆς οἰκετείας αὐτοῦ τοῦ δοῦναι αὐτοῖς τὴν τροφὴν ν καιρῷ;

46 μακάριος δοῦλος κεῖνος ν λθὼν κύριος αὐτοῦ εὑρήσει οὕτως ποιοῦντα

47 μὴν λέγω μῖν τι πὶ πᾶσιν τοῖς πάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

48 ὰν δ εἴπῃ κακὸς δοῦλος κεῖνος ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ Χρονίζει μου κύριος,

49 καὶ ρξηται τύπτειν τοὺς συνδούλους αὐτοῦ, σθίῃ δ καὶ πίνῃ μετὰ τῶν μεθυόντων,

50 ξει κύριος τοῦ δούλου κείνου ν μέρᾳ οὐ προσδοκᾷ καὶ ν ρᾳ οὐ γινώσκει,

51 καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν ποκριτῶν θήσει κεῖ σται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν δόντων.

Settings