Matthew 13

1 ν τ μέρᾳ κείνῃ ξελθὼν ησοῦς τῆς οἰκίας κάθητο παρὰ τὴν θάλασσαν

2 καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν χλοι πολλοί, στε αὐτὸν εἰς πλοῖον μβάντα καθῆσθαι, καὶ πᾶς χλος πὶ τὸν αἰγιαλὸν εἱστήκει.

3 καὶ λάλησεν αὐτοῖς πολλὰ ν παραβολαῖς λέγων δοὺ ξῆλθεν σπείρων τοῦ σπείρειν.

4 καὶ ν τ σπείρειν αὐτὸν μὲν πεσεν παρὰ τὴν δόν, καὶ λθόντα τ πετεινὰ κατέφαγεν αὐτά.

5 λλα δ πεσεν πὶ τ πετρώδη που οὐκ εἶχεν γῆν πολλήν, καὶ εὐθέως ξανέτειλεν διὰ τ μ χειν βάθος γῆς,

6 λίου δ νατείλαντος καυματίσθη καὶ διὰ τ μ χειν ίζαν ξηράνθη.

7 λλα δ πεσεν πὶ τὰς κάνθας, καὶ νέβησαν αἱ κανθαι καὶ πνιξαν αὐτά.

8 λλα δ πεσεν πὶ τὴν γῆν τὴν καλὴν καὶ δίδου καρπόν, μὲν κατὸν δ ξήκοντα δ τριάκοντα.

9 χων τα κουέτω.

10 Καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπαν αὐτῷ Διὰ τί ν παραβολαῖς λαλεῖς αὐτοῖς;

11 δ ποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς τι μῖν δέδοται γνῶναι τ μυστήρια τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, κείνοις δ οὐ δέδοται.

12 στις γὰρ χει, δοθήσεται αὐτῷ καὶ περισσευθήσεται στις δ οὐκ χει, καὶ χει ρθήσεται π αὐτοῦ.

13 διὰ τοῦτο ν παραβολαῖς αὐτοῖς λαλῶ, τι βλέποντες οὐ βλέπουσιν καὶ κούοντες οὐκ κούουσιν οὐδὲ συνίουσιν

14 καὶ ναπληροῦται αὐτοῖς προφητεία σαΐου λέγουσα κοῇ κούσετε καὶ οὐ μ συνῆτε, καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μ δητε.

15 παχύνθη γὰρ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς σὶν βαρέως κουσαν, καὶ τοὺς φθαλμοὺς αὐτῶν κάμμυσαν μήποτε δωσιν τοῖς φθαλμοῖς καὶ τοῖς σὶν κούσωσιν καὶ τ καρδίᾳ συνῶσιν καὶ πιστρέψωσιν, καὶ άσομαι αὐτούς.

16 μῶν δ μακάριοι οἱ φθαλμοὶ τι βλέπουσιν, καὶ τ τα μῶν τι κούουσιν.

17 μὴν γὰρ λέγω μῖν τι πολλοὶ προφῆται καὶ δίκαιοι πεθύμησαν δεῖν βλέπετε καὶ οὐκ εἶδαν, καὶ κοῦσαι κούετε καὶ οὐκ κουσαν.

18 μεῖς οὖν κούσατε τὴν παραβολὴν τοῦ σπείραντος.

19 παντὸς κούοντος τὸν λόγον τῆς βασιλείας καὶ μ συνιέντος, ρχεται πονηρὸς καὶ ρπάζει τ σπαρμένον ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ οὗτός στιν παρὰ τὴν δὸν σπαρείς.

20 δ πὶ τ πετρώδη σπαρείς, οὗτός στιν τὸν λόγον κούων καὶ εὐθὺς μετὰ χαρᾶς λαμβάνων αὐτόν,

21 οὐκ χει δ ίζαν ν αυτῷ λλὰ πρόσκαιρός στιν, γενομένης δ θλίψεως διωγμοῦ διὰ τὸν λόγον εὐθὺς σκανδαλίζεται.

22 δ εἰς τὰς κάνθας σπαρείς, οὗτός στιν τὸν λόγον κούων, καὶ μέριμνα τοῦ αἰῶνος τούτου καὶ πάτη τοῦ πλούτου συμπνίγει τὸν λόγον, καὶ καρπος γίνεται.

23 δ πὶ τὴν καλὴν γῆν σπαρείς, οὗτός στιν τὸν λόγον κούων καὶ συνιείς, ς δ καρποφορεῖ καὶ ποιεῖ μὲν κατὸν δ ξήκοντα δ τριάκοντα.

24 λλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγων μοιώθη βασιλεία τῶν οὐρανῶν νθρώπῳ σπείραντι καλὸν σπέρμα ν τ γρῷ αὐτοῦ.

25 ν δ τ καθεύδειν τοὺς νθρώπους λθεν αὐτοῦ χθρὸς καὶ πέσπειρεν ζιζάνια νὰ μέσον τοῦ σίτου καὶ πῆλθεν.

26 τε δ βλάστησεν χόρτος καὶ καρπὸν ποίησεν, τότε φάνη καὶ τ ζιζάνια.

27 προσελθόντες δ οἱ δοῦλοι τοῦ οἰκοδεσπότου εἶπον αὐτῷ Κύριε, οὐχὶ καλὸν σπέρμα σπειρας ν τ σ γρῷ; πόθεν οὖν χει ζιζάνια;

28 δ φη αὐτοῖς χθρὸς νθρωπος τοῦτο ποίησεν. οἱ δ δοῦλοι αὐτῷ λέγουσιν Θέλεις οὖν πελθόντες συλλέξωμεν αὐτά;

29 δέ φησιν Οὔ, μήποτε συλλέγοντες τ ζιζάνια κριζώσητε μα αὐτοῖς τὸν σῖτον

30 φετε συναυξάνεσθαι μφότερα μέχρι τοῦ θερισμοῦ καὶ ν καιρῷ τοῦ θερισμοῦ ρῶ τοῖς θερισταῖς Συλλέξατε πρῶτον τ ζιζάνια καὶ δήσατε αὐτὰ εἰς δέσμας πρὸς τ κατακαῦσαι αὐτά, τὸν δ σῖτον συναγάγετε εἰς τὴν ποθήκην μου.

31 λλην παραβολὴν παρέθηκεν αὐτοῖς λέγων μοία στὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν κόκκῳ σινάπεως, ν λαβὼν νθρωπος σπειρεν ν τ γρῷ αὐτοῦ

32 μικρότερον μέν στιν πάντων τῶν σπερμάτων, ταν δ αὐξηθῇ μεῖζον τῶν λαχάνων στὶν καὶ γίνεται δένδρον, στε λθεῖν τ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατασκηνοῦν ν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ.

33 λλην παραβολὴν λάλησεν αὐτοῖς μοία στὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν ζύμῃ, ν λαβοῦσα γυνὴ νέκρυψεν εἰς λεύρου σάτα τρία ως οὗ ζυμώθη λον.

34 Ταῦτα πάντα λάλησεν ησοῦς ν παραβολαῖς τοῖς χλοις, καὶ χωρὶς παραβολῆς οὐδὲν λάλει αὐτοῖς

35 πως πληρωθῇ τ ηθὲν διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος νοίξω ν παραβολαῖς τ στόμα μου, ρεύξομαι κεκρυμμένα πὸ καταβολῆς.

36 Τότε φεὶς τοὺς χλους λθεν εἰς τὴν οἰκίαν. καὶ προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες Διασάφησον μῖν τὴν παραβολὴν τῶν ζιζανίων τοῦ γροῦ.

37 δ ποκριθεὶς εἶπεν σπείρων τ καλὸν σπέρμα στὶν υἱὸς τοῦ νθρώπου

38 δ γρός στιν κόσμος τ δ καλὸν σπέρμα, οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ τῆς βασιλείας τ δ ζιζάνιά εἰσιν οἱ υἱοὶ τοῦ πονηροῦ,

39 δ χθρὸς σπείρας αὐτά στιν διάβολος δ θερισμὸς συντέλεια αἰῶνός στιν, οἱ δ θερισταὶ γγελοί εἰσιν.

40 σπερ οὖν συλλέγεται τ ζιζάνια καὶ πυρὶ καίεται, οὕτως σται ν τ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος

41 ποστελεῖ υἱὸς τοῦ νθρώπου τοὺς γγέλους αὐτοῦ, καὶ συλλέξουσιν κ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντα τ σκάνδαλα καὶ τοὺς ποιοῦντας τὴν νομίαν,

42 καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός κεῖ σται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν δόντων.

43 Τότε οἱ δίκαιοι κλάμψουσιν ς λιος ν τ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς αὐτῶν. χων τα κουέτω.

44 μοία στὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν θησαυρῷ κεκρυμμένῳ ν τ γρῷ, ν εὑρὼν νθρωπος κρυψεν, καὶ πὸ τῆς χαρᾶς αὐτοῦ πάγει καὶ πωλεῖ πάντα σα χει καὶ γοράζει τὸν γρὸν κεῖνον.

45 Πάλιν μοία στὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν νθρώπῳ μπόρῳ ζητοῦντι καλοὺς μαργαρίτας

46 εὑρὼν δ να πολύτιμον μαργαρίτην πελθὼν πέπρακεν πάντα σα εἶχεν καὶ γόρασεν αὐτόν.

47 Πάλιν μοία στὶν βασιλεία τῶν οὐρανῶν σαγήνῃ βληθείσῃ εἰς τὴν θάλασσαν καὶ κ παντὸς γένους συναγαγούσῃ

48 ν τε πληρώθη ναβιβάσαντες πὶ τὸν αἰγιαλὸν καὶ καθίσαντες συνέλεξαν τ καλὰ εἰς γγη, τ δ σαπρὰ ξω βαλον.

49 οὕτως σται ν τ συντελείᾳ τοῦ αἰῶνος ξελεύσονται οἱ γγελοι καὶ φοριοῦσιν τοὺς πονηροὺς κ μέσου τῶν δικαίων

50 καὶ βαλοῦσιν αὐτοὺς εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρός κεῖ σται κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς τῶν δόντων.

51 Συνήκατε ταῦτα πάντα; λέγουσιν αὐτῷ Ναί.

52 δ εἶπεν αὐτοῖς Διὰ τοῦτο πᾶς γραμματεὺς μαθητευθεὶς τ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν μοιός στιν νθρώπῳ οἰκοδεσπότῃ στις κβάλλει κ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ καινὰ καὶ παλαιά.

53 καὶ γένετο τε τέλεσεν ησοῦς τὰς παραβολὰς ταύτας, μετῆρεν κεῖθεν.

54 καὶ λθὼν εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ δίδασκεν αὐτοὺς ν τ συναγωγῇ αὐτῶν, στε κπλήσσεσθαι αὐτοὺς καὶ λέγειν Πόθεν τούτῳ σοφία αὕτη καὶ αἱ δυνάμεις;

55 οὐχ οὗτός στιν τοῦ τέκτονος υἱός οὐχ μήτηρ αὐτοῦ λέγεται Μαριὰμ καὶ οἱ δελφοὶ αὐτοῦ άκωβος καὶ ωσὴφ καὶ Σίμων καὶ ούδας;

56 καὶ αἱ δελφαὶ αὐτοῦ οὐχὶ πᾶσαι πρὸς μᾶς εἰσιν; πόθεν οὖν τούτῳ ταῦτα πάντα;

57 καὶ σκανδαλίζοντο ν αὐτῷ. δ ησοῦς εἶπεν αὐτοῖς Οὐκ στιν προφήτης τιμος εἰ μ ν τ πατρίδι καὶ ν τ οἰκίᾳ αὐτοῦ.

58 καὶ οὐκ ποίησεν κεῖ δυνάμεις πολλὰς διὰ τὴν πιστίαν αὐτῶν.

Settings