Matthew 17

1 Καὶ μεθ μέρας ξ παραλαμβάνει ησοῦς τὸν Πέτρον καὶ άκωβον καὶ ωάννην τὸν δελφὸν αὐτοῦ, καὶ ναφέρει αὐτοὺς εἰς ρος ψηλὸν κατ δίαν.

2 καὶ μετεμορφώθη μπροσθεν αὐτῶν, καὶ λαμψεν τ πρόσωπον αὐτοῦ ς λιος, τ δ μάτια αὐτοῦ γένετο λευκὰ ς τ φῶς.

3 καὶ δοὺ φθη αὐτοῖς Μωϋσῆς καὶ λίας συλλαλοῦντες μετ αὐτοῦ.

4 ποκριθεὶς δ Πέτρος εἶπεν τ ησοῦ Κύριε, καλόν στιν μᾶς δε εἶναι εἰ θέλεις, ποιήσω δε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωϋσεῖ μίαν καὶ λίᾳ μίαν.

5 τι αὐτοῦ λαλοῦντος δοὺ νεφέλη φωτεινὴ πεσκίασεν αὐτούς, καὶ δοὺ φωνὴ κ τῆς νεφέλης λέγουσα Οὗτός στιν υἱός μου γαπητός, ν εὐδόκησα κούετε αὐτοῦ.

6 καὶ κούσαντες οἱ μαθηταὶ πεσαν πὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ φοβήθησαν σφόδρα.

7 καὶ προσῆλθεν ησοῦς καὶ ψάμενος αὐτῶν εἶπεν γέρθητε καὶ μ φοβεῖσθε.

8 πάραντες δ τοὺς φθαλμοὺς αὐτῶν οὐδένα εἶδον εἰ μ αὐτὸν ησοῦν μόνον.

9 Καὶ καταβαινόντων αὐτῶν κ τοῦ ρους νετείλατο αὐτοῖς ησοῦς λέγων Μηδενὶ εἴπητε τ ραμα ως οὗ υἱὸς τοῦ νθρώπου κ νεκρῶν γερθῇ.

10 καὶ πηρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ λέγοντες Τί οὖν οἱ γραμματεῖς λέγουσιν τι λίαν δεῖ λθεῖν πρῶτον;

11 δ ποκριθεὶς εἶπεν λίας μὲν ρχεται καὶ ποκαταστήσει πάντα

12 λέγω δ μῖν τι λίας δη λθεν, καὶ οὐκ πέγνωσαν αὐτὸν λλὰ ποίησαν ν αὐτῷ σα θέλησαν οὕτως καὶ υἱὸς τοῦ νθρώπου μέλλει πάσχειν π αὐτῶν.

13 τότε συνῆκαν οἱ μαθηταὶ τι περὶ ωάννου τοῦ βαπτιστοῦ εἶπεν αὐτοῖς.

14 Καὶ λθόντων πρὸς τὸν χλον προσῆλθεν αὐτῷ νθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν

15 καὶ λέγων Κύριε, λέησόν μου τὸν υἱόν, τι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει, πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τ δωρ.

16 καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ δυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι.

17 ποκριθεὶς δ ησοῦς εἶπεν γενεὰ πιστος καὶ διεστραμμένη, ως πότε μεθ μῶν σομαι; ως πότε νέξομαι μῶν; φέρετέ μοι αὐτὸν δε.

18 καὶ πετίμησεν αὐτῷ ησοῦς, καὶ ξῆλθεν π αὐτοῦ τ δαιμόνιον καὶ θεραπεύθη παῖς πὸ τῆς ρας κείνης.

19 Τότε προσελθόντες οἱ μαθηταὶ τ ησοῦ κατ δίαν εἶπον Διὰ τί μεῖς οὐκ δυνήθημεν κβαλεῖν αὐτό;

20 δ λέγει αὐτοῖς Διὰ τὴν λιγοπιστίαν μῶν μὴν γὰρ λέγω μῖν, ὰν χητε πίστιν ς κόκκον σινάπεως, ρεῖτε τ ρει τούτῳ Μετάβα νθεν κεῖ, καὶ μεταβήσεται, καὶ οὐδὲν δυνατήσει μῖν.

22 Συστρεφομένων δ αὐτῶν ν τ Γαλιλαίᾳ εἶπεν αὐτοῖς ησοῦς Μέλλει υἱὸς τοῦ νθρώπου παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας νθρώπων,

23 καὶ ποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τ τρίτῃ μέρᾳ γερθήσεται. καὶ λυπήθησαν σφόδρα.

24 λθόντων δ αὐτῶν εἰς Καφαρναοὺμ προσῆλθον οἱ τ δίδραχμα λαμβάνοντες τ Πέτρῳ καὶ εἶπαν διδάσκαλος μῶν οὐ τελεῖ τ δίδραχμα;

25 λέγει Ναί. καὶ λθόντα εἰς τὴν οἰκίαν προέφθασεν αὐτὸν ησοῦς λέγων Τί σοι δοκεῖ, Σίμων; οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς πὸ τίνων λαμβάνουσιν τέλη κῆνσον; πὸ τῶν υἱῶν αὐτῶν πὸ τῶν λλοτρίων;

26 εἰπόντος δέ πὸ τῶν λλοτρίων, φη αὐτῷ ησοῦς ρα γε λεύθεροί εἰσιν οἱ υἱοί.

27 να δ μ σκανδαλίσωμεν αὐτούς, πορευθεὶς εἰς θάλασσαν βάλε γκιστρον καὶ τὸν ναβάντα πρῶτον χθὺν ρον, καὶ νοίξας τ στόμα αὐτοῦ εὑρήσεις στατῆρα κεῖνον λαβὼν δὸς αὐτοῖς ντὶ μοῦ καὶ σοῦ.

Settings