Nehemiah 9

1 Καὶ ν μέρᾳ εἰκοστῇ καὶ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τούτου συνήχθησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ ν νηστείᾳ καὶ ν σάκκοις.

2 καὶ χωρίσθησαν οἱ υἱοὶ Ισραηλ πὸ παντὸς υἱοῦ λλοτρίου καὶ στησαν καὶ ξηγόρευσαν τὰς μαρτίας αὐτῶν καὶ τὰς νομίας τῶν πατέρων αὐτῶν.

3 καὶ στησαν πὶ στάσει αὐτῶν καὶ νέγνωσαν ν βιβλίῳ νόμου κυρίου θεοῦ αὐτῶν καὶ σαν ξαγορεύοντες τ κυρίῳ καὶ προσκυνοῦντες τ κυρίῳ θεῷ αὐτῶν.

4 καὶ στη πὶ ναβάσει τῶν Λευιτῶν ησοῦς καὶ υἱοὶ Καδμιηλ, Σαχανια υἱὸς Σαραβια υἱοὶ Χανανι καὶ βόησαν φωνῇ μεγάλῃ πρὸς κύριον τὸν θεὸν αὐτῶν.

5 καὶ εἴποσαν οἱ Λευῖται ησοῦς καὶ Καδμιηλ νάστητε εὐλογεῖτε τὸν κύριον θεὸν μῶν πὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ως τοῦ αἰῶνος, καὶ εὐλογήσουσιν νομα δόξης σου καὶ ψώσουσιν πὶ πάσῃ εὐλογίᾳ καὶ αἰνέσει.

6 καὶ εἶπεν Εσδρας Σ εἶ αὐτὸς κύριος μόνος σ ποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὸν οὐρανὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσαν τὴν στάσιν αὐτῶν, τὴν γῆν καὶ πάντα, σα στὶν ν αὐτῇ, τὰς θαλάσσας καὶ πάντα τ ν αὐταῖς, καὶ σ ζωοποιεῖς τ πάντα, καὶ σοὶ προσκυνοῦσιν αἱ στρατιαὶ τῶν οὐρανῶν.

7 σ εἶ κύριος θεός σ ξελέξω ν Αβραμ καὶ ξήγαγες αὐτὸν κ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων καὶ πέθηκας αὐτῷ νομα Αβρααμ

8 καὶ εὗρες τὴν καρδίαν αὐτοῦ πιστὴν νώπιόν σου καὶ διέθου πρὸς αὐτὸν διαθήκην δοῦναι αὐτῷ τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ Αμορραίων καὶ Φερεζαίων καὶ Ιεβουσαίων καὶ Γεργεσαίων καὶ τ σπέρματι αὐτοῦ καὶ στησας τοὺς λόγους σου, τι δίκαιος σ.

9 καὶ εἶδες τὴν ταπείνωσιν τῶν πατέρων μῶν ν Αἰγύπτῳ καὶ τὴν κραυγὴν αὐτῶν κουσας πὶ θάλασσαν ρυθράν.

10 καὶ δωκας σημεῖα ν Αἰγύπτῳ ν Φαραω καὶ ν πᾶσιν τοῖς παισὶν αὐτοῦ καὶ ν παντὶ τ λαῷ τῆς γῆς αὐτοῦ, τι γνως τι περηφάνησαν π αὐτούς, καὶ ποίησας σεαυτῷ νομα ς μέρα αὕτη.

11 καὶ τὴν θάλασσαν ρρηξας νώπιον αὐτῶν, καὶ παρήλθοσαν ν μέσῳ τῆς θαλάσσης ν ξηρασίᾳ, καὶ τοὺς καταδιώξαντας αὐτοὺς ρριψας εἰς βυθὸν σεὶ λίθον ν δατι σφοδρῷ.

12 καὶ ν στύλῳ νεφέλης δήγησας αὐτοὺς μέρας καὶ ν στύλῳ πυρὸς τὴν νύκτα τοῦ φωτίσαι αὐτοῖς τὴν δόν, ν πορεύσονται ν αὐτῇ.

13 καὶ πὶ ρος Σινα κατέβης καὶ λάλησας πρὸς αὐτοὺς ξ οὐρανοῦ καὶ δωκας αὐτοῖς κρίματα εὐθέα καὶ νόμους ληθείας, προστάγματα καὶ ντολὰς γαθάς.

14 καὶ τ σάββατόν σου τ γιον γνώρισας αὐτοῖς, ντολὰς καὶ προστάγματα καὶ νόμον νετείλω αὐτοῖς ν χειρὶ Μωυσῆ δούλου σου.

15 καὶ ρτον ξ οὐρανοῦ δωκας αὐτοῖς εἰς σιτοδείαν αὐτῶν καὶ δωρ κ πέτρας ξήνεγκας αὐτοῖς εἰς δίψαν αὐτῶν. καὶ εἶπας αὐτοῖς εἰσελθεῖν κληρονομῆσαι τὴν γῆν, φ ν ξέτεινας τὴν χεῖρά σου δοῦναι αὐτοῖς.

16 καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες μῶν περηφανεύσαντο καὶ σκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν καὶ οὐκ κουσαν τῶν ντολῶν σου

17 καὶ νένευσαν τοῦ εἰσακοῦσαι καὶ οὐκ μνήσθησαν τῶν θαυμασίων σου, ν ποίησας μετ αὐτῶν, καὶ σκλήρυναν τὸν τράχηλον αὐτῶν καὶ δωκαν ρχὴν πιστρέψαι εἰς δουλείαν αὐτῶν ν Αἰγύπτῳ. καὶ σ θεὸς λεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ οὐκ γκατέλιπες αὐτούς.

18 τι δ καὶ ποίησαν αυτοῖς μόσχον χωνευτὸν καὶ εἶπαν Οὗτοι οἱ θεοὶ οἱ ξαγαγόντες μᾶς ξ Αἰγύπτου καὶ ποίησαν παροργισμοὺς μεγάλους.

19 καὶ σ ν οἰκτιρμοῖς σου τοῖς πολλοῖς οὐκ γκατέλιπες αὐτοὺς ν τ ρήμῳ τὸν στῦλον τῆς νεφέλης οὐκ ξέκλινας π αὐτῶν μέρας δηγῆσαι αὐτοὺς ν τ δῷ καὶ τὸν στῦλον τοῦ πυρὸς τὴν νύκτα φωτίζειν αὐτοῖς τὴν δόν, ν πορεύσονται ν αὐτῇ.

20 καὶ τ πνεῦμά σου τ γαθὸν δωκας συνετίσαι αὐτοὺς καὶ τ μαννα σοῦ οὐκ φυστέρησας πὸ στόματος αὐτῶν καὶ δωρ δωκας αὐτοῖς τ δίψει αὐτῶν.

21 καὶ τεσσαράκοντα τη διέθρεψας αὐτοὺς ν τ ρήμῳ, οὐχ στέρησαν μάτια αὐτῶν οὐκ παλαιώθησαν, καὶ πόδες αὐτῶν οὐ διερράγησαν.

22 καὶ δωκας αὐτοῖς βασιλείας καὶ λαοὺς καὶ διεμέρισας αὐτοῖς, καὶ κληρονόμησαν τὴν γῆν Σηων βασιλέως Εσεβων καὶ τὴν γῆν Ωγ βασιλέως τοῦ Βασαν.

23 καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν πλήθυνας ς τοὺς στέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰσήγαγες αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ν εἶπας τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ κληρονόμησαν αὐτήν.

24 καὶ ξέτριψας νώπιον αὐτῶν τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ δωκας αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς βασιλεῖς αὐτῶν καὶ τοὺς λαοὺς τῆς γῆς ποιῆσαι αὐτοῖς ς ρεστὸν νώπιον αὐτῶν.

25 καὶ κατελάβοσαν πόλεις ψηλὰς καὶ κληρονόμησαν οἰκίας πλήρεις πάντων γαθῶν, λάκκους λελατομημένους, μπελῶνας καὶ λαιῶνας καὶ πᾶν ξύλον βρώσιμον εἰς πλῆθος καὶ φάγοσαν καὶ νεπλήσθησαν καὶ λιπάνθησαν καὶ τρύφησαν ν γαθωσύνῃ σου τ μεγάλῃ.

26 καὶ λλαξαν καὶ πέστησαν πὸ σοῦ καὶ ρριψαν τὸν νόμον σου πίσω σώματος αὐτῶν καὶ τοὺς προφήτας σου πέκτειναν, οἳ διεμαρτύραντο ν αὐτοῖς πιστρέψαι αὐτοὺς πρὸς σ, καὶ ποίησαν παροργισμοὺς μεγάλους.

27 καὶ δωκας αὐτοὺς ν χειρὶ θλιβόντων αὐτούς, καὶ θλιψαν αὐτούς καὶ νεβόησαν πρὸς σ ν καιρῷ θλίψεως αὐτῶν, καὶ σ ξ οὐρανοῦ σου κουσας καὶ ν οἰκτιρμοῖς σου τοῖς μεγάλοις δωκας αὐτοῖς σωτῆρας καὶ σωσας αὐτοὺς κ χειρὸς θλιβόντων αὐτούς.

28 καὶ ς νεπαύσαντο, πέστρεψαν ποιῆσαι τ πονηρὸν νώπιόν σου καὶ γκατέλιπες αὐτοὺς εἰς χεῖρας χθρῶν αὐτῶν, καὶ κατῆρξαν ν αὐτοῖς. καὶ πάλιν νεβόησαν πρὸς σ, καὶ σ ξ οὐρανοῦ εἰσήκουσας καὶ ρρύσω αὐτοὺς ν οἰκτιρμοῖς σου πολλοῖς.

29 καὶ πεμαρτύρω αὐτοῖς πιστρέψαι αὐτοὺς εἰς τὸν νόμον σου, καὶ οὐκ κουσαν, λλὰ ν ταῖς ντολαῖς σου καὶ ν τοῖς κρίμασί σου μάρτοσαν, ποιήσας αὐτὰ νθρωπος ζήσεται ν αὐτοῖς καὶ δωκαν νῶτον πειθοῦντα καὶ τράχηλον αὐτῶν σκλήρυναν καὶ οὐκ κουσαν.

30 καὶ εἵλκυσας π αὐτοὺς τη πολλὰ καὶ πεμαρτύρω αὐτοῖς ν πνεύματί σου ν χειρὶ προφητῶν σου καὶ οὐκ νωτίσαντο, καὶ δωκας αὐτοὺς ν χειρὶ λαῶν τῆς γῆς.

31 καὶ σ ν οἰκτιρμοῖς σου τοῖς πολλοῖς οὐκ ποίησας αὐτοὺς συντέλειαν καὶ οὐκ γκατέλιπες αὐτούς, τι σχυρὸς εἶ καὶ λεήμων καὶ οἰκτίρμων.

32 καὶ νῦν, θεὸς μῶν σχυρὸς μέγας κραταιὸς καὶ φοβερὸς φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τ λεός σου, μ λιγωθήτω νώπιόν σου πᾶς μόχθος, ς εὗρεν μᾶς καὶ τοὺς βασιλεῖς μῶν καὶ τοὺς ρχοντας μῶν καὶ τοὺς ερεῖς μῶν καὶ τοὺς προφήτας μῶν καὶ τοὺς πατέρας μῶν καὶ ν παντὶ τ λαῷ σου πὸ μερῶν βασιλέων Ασσουρ καὶ ως τῆς μέρας ταύτης.

33 καὶ σ δίκαιος πὶ πᾶσι τοῖς ρχομένοις φ μᾶς, τι λήθειαν ποίησας, καὶ μεῖς ξημάρτομεν.

34 καὶ οἱ βασιλεῖς μῶν καὶ οἱ ρχοντες μῶν καὶ οἱ ερεῖς μῶν καὶ οἱ πατέρες μῶν οὐκ ποίησαν τὸν νόμον σου καὶ οὐ προσέσχον τῶν ντολῶν σου καὶ τ μαρτύριά σου, διεμαρτύρω αὐτοῖς.

35 καὶ αὐτοὶ ν βασιλείᾳ σου καὶ ν γαθωσύνῃ σου τ πολλῇ, δωκας αὐτοῖς, καὶ ν τ γ τ πλατείᾳ καὶ λιπαρᾷ, δωκας νώπιον αὐτῶν, οὐκ δούλευσάν σοι καὶ οὐκ πέστρεψαν πὸ πιτηδευμάτων αὐτῶν τῶν πονηρῶν.

36 δού σμεν σήμερον δοῦλοι, καὶ γ, ν δωκας τοῖς πατράσιν μῶν φαγεῖν τὸν καρπὸν αὐτῆς,

37 τοῖς βασιλεῦσιν, οἷς δωκας φ μᾶς ν μαρτίαις μῶν, καὶ πὶ τ σώματα μῶν ξουσιάζουσιν καὶ ν κτήνεσιν μῶν ς ρεστὸν αὐτοῖς, καὶ ν θλίψει μεγάλῃ σμέν.

Settings