Nehemiah 13

1 ν τ μέρᾳ κείνῃ νεγνώσθη ν βιβλίῳ Μωυσῆ ν σὶν τοῦ λαοῦ, καὶ εὑρέθη γεγραμμένον ν αὐτῷ πως μ εἰσέλθωσιν Αμμανῖται καὶ Μωαβῖται ν κκλησίᾳ θεοῦ ως αἰῶνος,

2 τι οὐ συνήντησαν τοῖς υἱοῖς Ισραηλ ν ρτῳ καὶ ν δατι καὶ μισθώσαντο π αὐτὸν τὸν Βαλααμ καταράσασθαι, καὶ στρεψεν θεὸς μῶν τὴν κατάραν εἰς εὐλογίαν.

3 καὶ γένετο ς κουσαν τὸν νόμον, καὶ χωρίσθησαν πᾶς πίμικτος ν Ισραηλ.

4 Καὶ πρὸ τούτου Ελιασιβ ερεὺς οἰκῶν ν γαζοφυλακίῳ οἴκου θεοῦ μῶν γγίων Τωβια

5 καὶ ποίησεν αὐτῷ γαζοφυλάκιον μέγα, καὶ κεῖ σαν πρότερον διδόντες τὴν μανααν καὶ τὸν λίβανον καὶ τ σκεύη καὶ τὴν δεκάτην τοῦ σίτου καὶ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ λαίου, ντολὴν τῶν Λευιτῶν καὶ τῶν δόντων καὶ τῶν πυλωρῶν, καὶ παρχὰς τῶν ερέων.

6 καὶ ν παντὶ τούτῳ οὐκ μην ν Ιερουσαλημ, τι ν τει τριακοστῷ καὶ δευτέρῳ τοῦ Αρθασασθα βασιλέως Βαβυλῶνος λθον πρὸς τὸν βασιλέα. καὶ μετὰ τέλος μερῶν τησάμην παρὰ τοῦ βασιλέως

7 καὶ λθον εἰς Ιερουσαλημ. καὶ συνῆκα ν τ πονηρίᾳ, ποίησεν Ελισουβ τ Τωβια ποιῆσαι αὐτῷ γαζοφυλάκιον ν αὐλῇ οἴκου τοῦ θεοῦ.

8 καὶ πονηρόν μοι φάνη σφόδρα, καὶ ρριψα πάντα τ σκεύη οἴκου Τωβια ξω πὸ τοῦ γαζοφυλακίου

9 καὶ εἶπα καὶ καθάρισαν τ γαζοφυλάκια, καὶ πέστρεψα κεῖ σκεύη οἴκου τοῦ θεοῦ, τὴν μαναα καὶ τὸν λίβανον.

10 Καὶ γνων τι μερίδες τῶν Λευιτῶν οὐκ δόθησαν, καὶ φύγοσαν νὴρ εἰς γρὸν αὐτοῦ οἱ Λευῖται καὶ οἱ δοντες ποιοῦντες τ ργον.

11 καὶ μαχεσάμην τοῖς στρατηγοῖς καὶ εἶπα Διὰ τ γκατελείφθη οἶκος τοῦ θεοῦ καὶ συνήγαγον αὐτοὺς καὶ στησα αὐτοὺς πὶ τ στάσει αὐτῶν.

12 καὶ πᾶς Ιουδα νεγκαν δεκάτην τοῦ πυροῦ καὶ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ λαίου εἰς τοὺς θησαυροὺς

13 πὶ χεῖρα Σελεμια τοῦ ερέως καὶ Σαδδουκ τοῦ γραμματέως καὶ Φαδαια πὸ τῶν Λευιτῶν, καὶ πὶ χεῖρα αὐτῶν Αναν υἱὸς Ζακχουρ υἱὸς Μαθανια, τι πιστοὶ λογίσθησαν π αὐτοὺς μερίζειν τοῖς δελφοῖς αὐτῶν.

14 μνήσθητί μου, θεός, ν ταύτῃ, καὶ μ ξαλειφθήτω λεός μου, ποίησα ν οἴκῳ κυρίου τοῦ θεοῦ.

15 ν ταῖς μέραις κείναις εἶδον ν Ιουδα πατοῦντας ληνοὺς ν τ σαββάτῳ καὶ φέροντας δράγματα καὶ πιγεμίζοντας πὶ τοὺς νους καὶ οἶνον καὶ σταφυλὴν καὶ σῦκα καὶ πᾶν βάσταγμα καὶ φέροντας εἰς Ιερουσαλημ ν μέρᾳ τοῦ σαββάτου καὶ πεμαρτυράμην ν μέρᾳ πράσεως αὐτῶν.

16 καὶ κάθισαν ν αὐτῇ φέροντες χθὺν καὶ πᾶσαν πρᾶσιν πωλοῦντες ν τ σαββάτῳ τοῖς υἱοῖς Ιουδα καὶ ν Ιερουσαλημ.

17 καὶ μαχεσάμην τοῖς υἱοῖς Ιουδα τοῖς λευθέροις καὶ εἶπα αὐτοῖς Τίς λόγος οὗτος πονηρός, ν μεῖς ποιεῖτε καὶ βεβηλοῦτε τὴν μέραν τοῦ σαββάτου

18 οὐχὶ οὕτως ποίησαν οἱ πατέρες μῶν καὶ νεγκεν π αὐτοὺς θεὸς μῶν καὶ φ μᾶς πάντα τ κακὰ ταῦτα καὶ πὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ μεῖς προστίθετε ργὴν πὶ Ισραηλ βεβηλῶσαι τ σάββατον.

19 καὶ γένετο νίκα κατέστησαν πύλαι Ιερουσαλημ πρὸ τοῦ σαββάτου, καὶ εἶπα καὶ κλεισαν τὰς πύλας, καὶ εἶπα στε μ νοιγῆναι αὐτὰς ως πίσω τοῦ σαββάτου καὶ κ τῶν παιδαρίων μου στησα πὶ τὰς πύλας στε μ αἴρειν βαστάγματα ν μέρᾳ τοῦ σαββάτου.

20 καὶ ηὐλίσθησαν πάντες καὶ ποίησαν πρᾶσιν ξω Ιερουσαλημ παξ καὶ δίς.

21 καὶ διεμαρτυράμην ν αὐτοῖς καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς Διὰ τ μεῖς αὐλίζεσθε πέναντι τοῦ τείχους ὰν δευτερώσητε, κτενῶ τὴν χεῖρά μου ν μῖν. πὸ τοῦ καιροῦ κείνου οὐκ λθοσαν ν σαββάτῳ.

22 καὶ εἶπα τοῖς Λευίταις, οἳ σαν καθαριζόμενοι καὶ ρχόμενοι φυλάσσοντες τὰς πύλας, γιάζειν τὴν μέραν τοῦ σαββάτου. πρὸς ταῦτα μνήσθητί μου, θεός, καὶ φεῖσαί μου κατὰ τ πλῆθος τοῦ λέους σου.

23 Καὶ ν ταῖς μέραις κείναις εἶδον τοὺς Ιουδαίους, οἳ κάθισαν γυναῖκας ζωτίας, Αμμανίτιδας, Μωαβίτιδας

24 καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν μισυ λαλοῦντες ζωτιστὶ καὶ οὔκ εἰσιν πιγινώσκοντες λαλεῖν Ιουδαιστί,

25 καὶ μαχεσάμην μετ αὐτῶν καὶ κατηρασάμην αὐτοὺς καὶ πάταξα ν αὐτοῖς νδρας καὶ μαδάρωσα αὐτοὺς καὶ ρκισα αὐτοὺς ν τ θεῷ ὰν δῶτε τὰς θυγετέρας μῶν τοῖς υἱοῖς αὐτῶν, καὶ ὰν λάβητε πὸ τῶν θυγατέρων αὐτῶν τοῖς υἱοῖς μῶν.

26 οὐχ οὕτως μαρτεν Σαλωμων βασιλεὺς Ισραηλ καὶ ν θνεσιν πολλοῖς οὐκ ν βασιλεὺς μοιος αὐτῷ καὶ γαπώμενος τ θεῷ ν, καὶ δωκεν αὐτὸν θεὸς εἰς βασιλέα πὶ πάντα Ισραηλ. καὶ τοῦτον ξέκλιναν αἱ γυναῖκες αἱ λλότριαι.

27 καὶ μῶν μ κουσόμεθα ποιῆσαι τὴν πᾶσαν πονηρίαν ταύτην συνθετῆσαι ν τ θεῷ μῶν καθίσαι γυναῖκας λλοτρίας

28 καὶ πὸ υἱῶν Ιωαδα τοῦ Ελισουβ τοῦ ερέως τοῦ μεγάλου νυμφίου τοῦ Σαναβαλλατ τοῦ Ωρωνίτου καὶ ξέβρασα αὐτὸν π μοῦ.

29 μνήσθητι αὐτοῖς, θεός, πὶ γχιστείᾳ τῆς ερατείας καὶ διαθήκης τῆς ερατείας καὶ τοὺς Λευίτας.

30 καὶ καθάρισα αὐτοὺς πὸ πάσης λλοτριώσεως καὶ στησα φημερίας τοῖς ερεῦσιν καὶ τοῖς Λευίταις, νὴρ ς τ ργον αὐτοῦ,

31 καὶ τ δῶρον τῶν ξυλοφόρων ν καιροῖς πὸ χρόνων καὶ ν τοῖς βακχουρίοις. μνήσθητί μου, θεὸς μῶν, εἰς γαθωσύνην.

Settings