John 7

1 Καὶ μετὰ ταῦτα περιεπάτει ησοῦς ν τ Γαλιλαίᾳ, οὐ γὰρ θελεν ν τ ουδαίᾳ περιπατεῖν, τι ζήτουν αὐτὸν οἱ ουδαῖοι ποκτεῖναι.

2 ν δ γγὺς ορτὴ τῶν ουδαίων σκηνοπηγία.

3 εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ δελφοὶ αὐτοῦ Μετάβηθι ντεῦθεν καὶ παγε εἰς τὴν ουδαίαν, να καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσουσιν σοῦ τ ργα ποιεῖς

4 οὐδεὶς γάρ τι ν κρυπτῷ ποιεῖ καὶ ζητεῖ αὐτὸς ν παρρησίᾳ εἶναι εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τ κόσμῳ.

5 οὐδὲ γὰρ οἱ δελφοὶ αὐτοῦ πίστευον εἰς αὐτόν.

6 λέγει οὖν αὐτοῖς ησοῦς καιρὸς μὸς οὔπω πάρεστιν, δ καιρὸς μέτερος πάντοτέ στιν τοιμος.

7 οὐ δύναται κόσμος μισεῖν μᾶς, μὲ δ μισεῖ, τι γὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ τι τ ργα αὐτοῦ πονηρά στιν.

8 μεῖς νάβητε εἰς τὴν ορτήν γὼ οὐκ ναβαίνω εἰς τὴν ορτὴν ταύτην, τι μὸς καιρὸς οὔπω πεπλήρωται.

9 ταῦτα δ εἰπὼν αὐτὸς μεινεν ν τ Γαλιλαίᾳ.

10 ς δ νέβησαν οἱ δελφοὶ αὐτοῦ εἰς τὴν ορτήν, τότε καὶ αὐτὸς νέβη, οὐ φανερῶς λλὰ ς ν κρυπτῷ.

11 οἱ οὖν ουδαῖοι ζήτουν αὐτὸν ν τ ορτῇ καὶ λεγον Ποῦ στιν κεῖνος;

12 καὶ γογγυσμὸς περὶ αὐτοῦ ν πολὺς ν τοῖς χλοις οἱ μὲν λεγον τι γαθός στιν, λλοι δ λεγον Οὔ, λλὰ πλανᾷ τὸν χλον.

13 οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ λάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν ουδαίων.

14 δη δ τῆς ορτῆς μεσούσης νέβη ησοῦς εἰς τ ερὸν καὶ δίδασκεν.

15 θαύμαζον οὖν οἱ ουδαῖοι λέγοντες Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν μ μεμαθηκώς;

16 πεκρίθη οὖν αὐτοῖς ησοῦς καὶ εἶπεν μὴ διδαχὴ οὐκ στιν μὴ λλὰ τοῦ πέμψαντός με

17 άν τις θέλῃ τ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς πότερον κ τοῦ θεοῦ στιν γὼ π μαυτοῦ λαλῶ.

18 φ αυτοῦ λαλῶν τὴν δόξαν τὴν δίαν ζητεῖ δ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτὸν οὗτος ληθής στιν καὶ δικία ν αὐτῷ οὐκ στιν.

19 Οὐ Μωϋσῆς δέδωκεν μῖν τὸν νόμον; καὶ οὐδεὶς ξ μῶν ποιεῖ τὸν νόμον. τί με ζητεῖτε ποκτεῖναι;

20 πεκρίθη χλος Δαιμόνιον χεις τίς σε ζητεῖ ποκτεῖναι;

21 πεκρίθη ησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς ν ργον ποίησα καὶ πάντες θαυμάζετε.

22 διὰ τοῦτο Μωϋσῆς δέδωκεν μῖν τὴν περιτομήν οὐχ τι κ τοῦ Μωϋσέως στὶν λλ κ τῶν πατέρων καὶ ν σαββάτῳ περιτέμνετε νθρωπον.

23 εἰ περιτομὴν λαμβάνει νθρωπος ν σαββάτῳ να μ λυθῇ νόμος Μωϋσέως, μοὶ χολᾶτε τι λον νθρωπον γιῆ ποίησα ν σαββάτῳ;

24 μ κρίνετε κατ ψιν, λλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνετε.

25 λεγον οὖν τινες κ τῶν εροσολυμιτῶν Οὐχ οὗτός στιν ν ζητοῦσιν ποκτεῖναι;

26 καὶ δε παρρησίᾳ λαλεῖ καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσιν μήποτε ληθῶς γνωσαν οἱ ρχοντες τι οὗτός στιν χριστός;

27 λλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν στίν δ χριστὸς ταν ρχηται οὐδεὶς γινώσκει πόθεν στίν.

28 κραξεν οὖν ν τ ερῷ διδάσκων ησοῦς καὶ λέγων Κἀμὲ οἴδατε καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί καὶ π μαυτοῦ οὐκ λήλυθα, λλ στιν ληθινὸς πέμψας με, ν μεῖς οὐκ οἴδατε

29 γὼ οἶδα αὐτόν, τι παρ αὐτοῦ εἰμι κἀκεῖνός με πέστειλεν.

30 ζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι, καὶ οὐδεὶς πέβαλεν π αὐτὸν τὴν χεῖρα, τι οὔπω ληλύθει ρα αὐτοῦ.

31 κ τοῦ χλου δ πολλοὶ πίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ λεγον χριστὸς ταν λθῃ μ πλείονα σημεῖα ποιήσει ν οὗτος ποίησεν;

32 κουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ χλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα, καὶ πέστειλαν οἱ ρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πηρέτας να πιάσωσιν αὐτόν.

33 εἶπεν οὖν ησοῦς τι χρόνον μικρὸν μεθ μῶν εἰμι καὶ πάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.

34 ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ, καὶ που εἰμὶ γὼ μεῖς οὐ δύνασθε λθεῖν.

35 εἶπον οὖν οἱ ουδαῖοι πρὸς αυτούς Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι τι μεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; μ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν λλήνων μέλλει πορεύεσθαι καὶ διδάσκειν τοὺς λληνας;

36 τίς στιν λόγος οὗτος ν εἶπε Ζητήσετέ με καὶ οὐχ εὑρήσετέ, καὶ που εἰμὶ γὼ μεῖς οὐ δύνασθε λθεῖν;

37 ν δ τ σχάτῃ μέρᾳ τ μεγάλῃ τῆς ορτῆς εἱστήκει ησοῦς, καὶ κραξεν λέγων άν τις διψᾷ ρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.

38 πιστεύων εἰς μέ, καθὼς εἶπεν γραφή, ποταμοὶ κ τῆς κοιλίας αὐτοῦ εύσουσιν δατος ζῶντος.

39 τοῦτο δ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος οὗ μελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύσαντες εἰς αὐτόν οὔπω γὰρ ν πνεῦμα, τι ησοῦς οὐδέπω δοξάσθη.

40 κ τοῦ χλου οὖν κούσαντες τῶν λόγων τούτων λεγον Οὗτός στιν ληθῶς προφήτης

41 λλοι λεγον Οὗτός στιν χριστός οἱ δ λεγον Μ γὰρ κ τῆς Γαλιλαίας χριστὸς ρχεται;

42 οὐχ γραφὴ εἶπεν τι κ τοῦ σπέρματος Δαυὶδ, καὶ πὸ Βηθλέεμ τῆς κώμης που ν Δαυὶδ, ρχεται χριστός;

43 σχίσμα οὖν γένετο ν τ χλῳ δι αὐτόν.

44 τινὲς δ θελον ξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, λλ οὐδεὶς πέβαλεν π αὐτὸν τὰς χεῖρας.

45 λθον οὖν οἱ πηρέται πρὸς τοὺς ρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς κεῖνοι Διὰ τί οὐκ γάγετε αὐτόν;

46 πεκρίθησαν οἱ πηρέται Οὐδέποτε λάλησεν οὕτως νθρωπος.

47 πεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι Μ καὶ μεῖς πεπλάνησθε;

48 μή τις κ τῶν ρχόντων πίστευσεν εἰς αὐτὸν κ τῶν Φαρισαίων;

49 λλὰ χλος οὗτος μ γινώσκων τὸν νόμον πάρατοί εἰσιν.

50 λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, λθὼν πρὸς αὐτὸν πρότερον, εἷς ν ξ αὐτῶν

51 Μ νόμος μῶν κρίνει τὸν νθρωπον ὰν μ κούσῃ πρῶτον παρ αὐτοῦ καὶ γνῷ τί ποιεῖ;

52 πεκρίθησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ Μ καὶ σ κ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ραύνησον καὶ δε τι κ τῆς Γαλιλαίας προφήτης οὐκ γείρεται.

Settings