John 18

1 Ταῦτα εἰπὼν ησοῦς ξῆλθεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ Κεδρὼν που ν κῆπος, εἰς ν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

2 δει δ καὶ ούδας παραδιδοὺς αὐτὸν τὸν τόπον, τι πολλάκις συνήχθη ησοῦς κεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.

3 οὖν ούδας λαβὼν τὴν σπεῖραν καὶ κ τῶν ρχιερέων καὶ κ τῶν Φαρισαίων πηρέτας ρχεται κεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ πλων.

4 ησοῦς οὖν εἰδὼς πάντα τ ρχόμενα π αὐτὸν ξῆλθεν, καὶ λέγει αὐτοῖς Τίνα ζητεῖτε;

5 πεκρίθησαν αὐτῷ ησοῦν τὸν Ναζωραῖον. λέγει αὐτοῖς γώ εἰμι. εἱστήκει δ καὶ ούδας παραδιδοὺς αὐτὸν μετ αὐτῶν.

6 ς οὖν εἶπεν αὐτοῖς γώ εἰμι, πῆλθον εἰς τ πίσω καὶ πεσαν χαμαί.

7 πάλιν οὖν πηρώτησεν αὐτούς Τίνα ζητεῖτε; οἱ δ εἶπαν ησοῦν τὸν Ναζωραῖον.

8 πεκρίθη ησοῦς Εἶπον μῖν τι γώ εἰμι εἰ οὖν μὲ ζητεῖτε, φετε τούτους πάγειν

9 να πληρωθῇ λόγος ν εἶπεν τι Οὓς δέδωκάς μοι οὐκ πώλεσα ξ αὐτῶν οὐδένα.

10 Σίμων οὖν Πέτρος χων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτὴν καὶ παισεν τὸν τοῦ ρχιερέως δοῦλον καὶ πέκοψεν αὐτοῦ τ τάριον τ δεξιόν. ν δ νομα τ δούλῳ Μάλχος.

11 εἶπεν οὖν ησοῦς τ Πέτρῳ Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην τ ποτήριον δέδωκέν μοι πατὴρ οὐ μ πίω αὐτό;

12 οὖν σπεῖρα καὶ χιλίαρχος καὶ οἱ πηρέται τῶν ουδαίων συνέλαβον τὸν ησοῦν καὶ δησαν αὐτὸν

13 καὶ γαγον πρὸς νναν πρῶτον ν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ς ν ρχιερεὺς τοῦ νιαυτοῦ κείνου

14 ν δ Καϊάφας συμβουλεύσας τοῖς ουδαίοις τι συμφέρει να νθρωπον ποθανεῖν πὲρ τοῦ λαοῦ.

15 κολούθει δ τ ησοῦ Σίμων Πέτρος καὶ λλος μαθητής. δ μαθητὴς κεῖνος ν γνωστὸς τ ρχιερεῖ καὶ συνεισῆλθεν τ ησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ρχιερέως,

16 δ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τ θύρᾳ ξω. ξῆλθεν οὖν μαθητὴς λλος γνωστὸς τοῦ ρχιερέως καὶ εἶπεν τ θυρωρῷ καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον.

17 λέγει οὖν τ Πέτρῳ παιδίσκη θυρωρός Μ καὶ σ κ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ νθρώπου τούτου; λέγει κεῖνος Οὐκ εἰμί.

18 εἱστήκεισαν δ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ πηρέται νθρακιὰν πεποιηκότες, τι ψῦχος ν, καὶ θερμαίνοντο ν δ καὶ Πέτρος μετ αὐτῶν στὼς καὶ θερμαινόμενος.

19 οὖν ρχιερεὺς ρώτησεν τὸν ησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ.

20 πεκρίθη αὐτῷ ησοῦς γὼ παρρησίᾳ λελάληκα τ κόσμῳ γὼ πάντοτε δίδαξα ν συναγωγῇ καὶ ν τ ερῷ, που πάντες οἱ ουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ν κρυπτῷ λάλησα οὐδέν

21 τί με ρωτᾷς; ρώτησον τοὺς κηκοότας τί λάλησα αὐτοῖς δε οὗτοι οἴδασιν εἶπον γώ.

22 ταῦτα δ αὐτοῦ εἰπόντος εἷς παρεστηκὼς τῶν πηρετῶν δωκεν άπισμα τ ησοῦ εἰπών Οὕτως ποκρίνῃ τ ρχιερεῖ;

23 πεκρίθη αὐτῷ ησοῦς Εἰ κακῶς λάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ εἰ δ καλῶς, τί με δέρεις;

24 πέστειλεν οὖν αὐτὸν ννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ρχιερέα.

25 ν δ Σίμων Πέτρος στὼς καὶ θερμαινόμενος. εἶπον οὖν αὐτῷ Μ καὶ σ κ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; ρνήσατο κεῖνος καὶ εἶπεν Οὐκ εἰμί.

26 λέγει εἷς κ τῶν δούλων τοῦ ρχιερέως, συγγενὴς ν οὗ πέκοψεν Πέτρος τ τίον Οὐκ γώ σε εἶδον ν τ κήπῳ μετ αὐτοῦ;

27 πάλιν οὖν ρνήσατο Πέτρος καὶ εὐθέως λέκτωρ φώνησεν.

28 γουσιν οὖν τὸν ησοῦν πὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τ πραιτώριον ν δ πρωΐ καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τ πραιτώριον, να μ μιανθῶσιν λλὰ φάγωσιν τ πάσχα.

29 ξῆλθεν οὖν Πιλᾶτος ξω πρὸς αὐτοὺς καὶ φησίν Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ νθρώπου τούτου;

30 πεκρίθησαν καὶ εἶπαν αὐτῷ Εἰ μ ν οὗτος κακὸν ποιῶν, οὐκ ν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν.

31 εἶπεν οὖν αὐτοῖς Πιλᾶτος Λάβετε αὐτὸν μεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον μῶν κρίνατε αὐτόν. εἶπον αὐτῷ οἱ ουδαῖοι μῖν οὐκ ξεστιν ποκτεῖναι οὐδένα

32 να λόγος τοῦ ησοῦ πληρωθῇ ν εἶπεν σημαίνων ποίῳ θανάτῳ μελλεν ποθνῄσκειν.

33 Εἰσῆλθεν οὖν πάλιν εἰς τ πραιτώριον Πιλᾶτος καὶ φώνησεν τὸν ησοῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ Σ εἶ βασιλεὺς τῶν ουδαίων;

34 πεκρίθη ησοῦς πὸ σεαυτοῦ σ τοῦτο λέγεις λλοι εἶπόν σοι περὶ μοῦ;

35 πεκρίθη Πιλᾶτος Μήτι γὼ ουδαῖός εἰμι; τ θνος τ σὸν καὶ οἱ ρχιερεῖς παρέδωκάν σε μοί τί ποίησας;

36 πεκρίθη ησοῦς βασιλεία μὴ οὐκ στιν κ τοῦ κόσμου τούτου εἰ κ τοῦ κόσμου τούτου ν βασιλεία μή, οἱ πηρέται οἱ μοὶ γωνίζοντο ν, να μ παραδοθῶ τοῖς ουδαίοις νῦν δ βασιλεία μὴ οὐκ στιν ντεῦθεν.

37 εἶπεν οὖν αὐτῷ Πιλᾶτος Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; πεκρίθη ησοῦς Σ λέγεις τι βασιλεύς εἰμι. γὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο λήλυθα εἰς τὸν κόσμον να μαρτυρήσω τ ληθείᾳ πᾶς ν κ τῆς ληθείας κούει μου τῆς φωνῆς.

38 λέγει αὐτῷ Πιλᾶτος Τί στιν λήθεια; Καὶ τοῦτο εἰπὼν πάλιν ξῆλθεν πρὸς τοὺς ουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς γὼ οὐδεμίαν εὑρίσκω ν αὐτῷ αἰτίαν

39 στιν δ συνήθεια μῖν να να πολύσω μῖν ν τ πάσχα βούλεσθε οὖν πολύσω μῖν τὸν βασιλέα τῶν ουδαίων;

40 κραύγασαν οὖν πάλιν λέγοντες Μ τοῦτον λλὰ τὸν Βαραββᾶν. ν δ Βαραββᾶς λῃστής.

Settings