John 2

1 Καὶ τ μέρᾳ τ τρίτῃ γάμος γένετο ν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ν μήτηρ τοῦ ησοῦ κεῖ

2 κλήθη δ καὶ ησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον.

3 καὶ στερήσαντος οἴνου λέγει μήτηρ τοῦ ησοῦ πρὸς αὐτόν Οἶνον οὐκ χουσιν.

4 καὶ λέγει αὐτῇ ησοῦς Τί μοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω κει ρα μου.

5 λέγει μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις τι ν λέγῃ μῖν ποιήσατε.

6 σαν δ κεῖ λίθιναι δρίαι ξ κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν ουδαίων κείμεναι, χωροῦσαι νὰ μετρητὰς δύο τρεῖς.

7 λέγει αὐτοῖς ησοῦς Γεμίσατε τὰς δρίας δατος καὶ γέμισαν αὐτὰς ως νω.

8 καὶ λέγει αὐτοῖς ντλήσατε νῦν καὶ φέρετε τ ρχιτρικλίνῳ οἱ δ νεγκαν.

9 ς δ γεύσατο ρχιτρίκλινος τ δωρ οἶνον γεγενημένον, καὶ οὐκ δει πόθεν στίν, οἱ δ διάκονοι δεισαν οἱ ντληκότες τ δωρ, φωνεῖ τὸν νυμφίον ρχιτρίκλινος

10 καὶ λέγει αὐτῷ Πᾶς νθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησιν, καὶ ταν μεθυσθῶσιν τὸν λάσσω σ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ως ρτι.

11 ταύτην ποίησεν ρχὴν τῶν σημείων ησοῦς ν Κανὰ τῆς Γαλιλαίας καὶ φανέρωσεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ πίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

12 Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καφαρναοὺμ αὐτὸς καὶ μήτηρ αὐτοῦ καὶ οἱ δελφοὶ καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ κεῖ μειναν οὐ πολλὰς μέρας.

13 Καὶ γγὺς ν τ πάσχα τῶν ουδαίων, καὶ νέβη εἰς εροσόλυμα ησοῦς.

14 καὶ εὗρεν ν τ ερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστερὰς καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους,

15 καὶ ποιήσας φραγέλλιον κ σχοινίων πάντας ξέβαλεν κ τοῦ εροῦ τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας, καὶ τῶν κολλυβιστῶν ξέχεεν τ κέρματα καὶ τὰς τραπέζας νέστρεψεν,

16 καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν ρατε ταῦτα ντεῦθεν, μ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον μπορίου.

17 μνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τι γεγραμμένον στίν ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με.

18 πεκρίθησαν οὖν οἱ ουδαῖοι καὶ εἶπαν αὐτῷ Τί σημεῖον δεικνύεις μῖν, τι ταῦτα ποιεῖς;

19 πεκρίθη ησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον καὶ ν τρισὶν μέραις γερῶ αὐτόν.

20 εἶπαν οὖν οἱ ουδαῖοι Τεσσεράκοντα καὶ ξ τεσιν οἰκοδομήθη ναὸς οὗτος, καὶ σ ν τρισὶν μέραις γερεῖς αὐτόν;

21 κεῖνος δ λεγεν περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ.

22 τε οὖν γέρθη κ νεκρῶν, μνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τι τοῦτο λεγεν, καὶ πίστευσαν τ γραφῇ καὶ τ λόγῳ ν εἶπεν ησοῦς.

23 ς δ ν ν τοῖς εροσολύμοις ν τ πάσχα ν τ ορτῇ, πολλοὶ πίστευσαν εἰς τ νομα αὐτοῦ, θεωροῦντες αὐτοῦ τ σημεῖα ποίει

24 αὐτὸς δ ησοῦς οὐκ πίστευεν αὑτὸν αὐτοῖς διὰ τ αὐτὸν γινώσκειν πάντας

25 καὶ τι οὐ χρείαν εἶχεν να τις μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ νθρώπου, αὐτὸς γὰρ γίνωσκεν τί ν ν τ νθρώπῳ.

Settings