Isaiah 54

1 Εὐφράνθητι, στεῖρα οὐ τίκτουσα, ῆξον καὶ βόησον, οὐκ δίνουσα, τι πολλὰ τ τέκνα τῆς ρήμου μᾶλλον τῆς χούσης τὸν νδρα, εἶπεν γὰρ κύριος.

2 πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μ φείσῃ μάκρυνον τ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον.

3 τι εἰς τ δεξιὰ καὶ εἰς τ ριστερὰ κπέτασον, καὶ τ σπέρμα σου θνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ρημωμένας κατοικιεῖς.

4 μ φοβοῦ τι κατῃσχύνθης, μηδὲ ντραπῇς τι νειδίσθης τι αἰσχύνην αἰώνιον πιλήσῃ καὶ νειδος τῆς χηρείας σου οὐ μ μνησθήσῃ.

5 τι κύριος ποιῶν σε, κύριος σαβαωθ νομα αὐτῷ καὶ υσάμενός σε αὐτὸς θεὸς Ισραηλ, πάσῃ τ γ κληθήσεται.

6 οὐχ ς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ λιγόψυχον κέκληκέν σε κύριος οὐδ ς γυναῖκα κ νεότητος μεμισημένην, εἶπεν θεός σου

7 χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετὰ λέους μεγάλου λεήσω σε,

8 ν θυμῷ μικρῷ πέστρεψα τ πρόσωπόν μου πὸ σοῦ καὶ ν λέει αἰωνίῳ λεήσω σε, εἶπεν υσάμενός σε κύριος.

9 πὸ τοῦ δατος τοῦ πὶ Νωε τοῦτό μοί στιν καθότι μοσα αὐτῷ ν τ χρόνῳ κείνῳ τ γ μ θυμωθήσεσθαι πὶ σοὶ τι μηδὲ ν πειλῇ σου

10 τ ρη μεταστήσεσθαι οὐδὲ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτως οὐδὲ τ παρ μοῦ σοι λεος κλείψει οὐδὲ διαθήκη τῆς εἰρήνης σου οὐ μ μεταστῇ εἶπεν γὰρ κύριος λεώς σοι.

11 Ταπεινὴ καὶ κατάστατος, οὐ παρεκλήθης, δοὺ γὼ τοιμάζω σοὶ νθρακα τὸν λίθον σου καὶ τ θεμέλιά σου σάπφειρον

12 καὶ θήσω τὰς πάλξεις σου ασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους κλεκτοὺς

13 καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς θεοῦ καὶ ν πολλῇ εἰρήνῃ τ τέκνα σου.

14 καὶ ν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ πέχου πὸ δίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμος οὐκ γγιεῖ σοι.

15 δοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι μοῦ καὶ πὶ σ καταφεύξονται.

16 δοὺ γὼ κτίζω σε, οὐχ ς χαλκεὺς φυσῶν νθρακας καὶ κφέρων σκεῦος εἰς ργον γὼ δ κτισά σε οὐκ εἰς πώλειαν φθεῖραι

17 πᾶν σκεῦος φθαρτόν. πὶ σ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ναστήσεται πὶ σ εἰς κρίσιν πάντας αὐτοὺς ττήσεις, οἱ δ νοχοί σου σονται ν αὐτῇ. στιν κληρονομία τοῖς θεραπεύουσιν κύριον, καὶ μεῖς σεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει κύριος.

Settings