Isaiah 2

1 λόγος γενόμενος παρὰ κυρίου πρὸς Ησαιαν υἱὸν Αμως περὶ τῆς Ιουδαίας καὶ περὶ Ιερουσαλημ.

2 τι σται ν ταῖς σχάταις μέραις μφανὲς τ ρος κυρίου καὶ οἶκος τοῦ θεοῦ π κρων τῶν ρέων καὶ ψωθήσεται περάνω τῶν βουνῶν καὶ ξουσιν π αὐτὸ πάντα τ θνη,

3 καὶ πορεύσονται θνη πολλὰ καὶ ροῦσιν Δεῦτε καὶ ναβῶμεν εἰς τ ρος κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ Ιακωβ, καὶ ναγγελεῖ μῖν τὴν δὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ν αὐτῇ κ γὰρ Σιων ξελεύσεται νόμος καὶ λόγος κυρίου ξ Ιερουσαλημ.

4 καὶ κρινεῖ νὰ μέσον τῶν θνῶν καὶ λέγξει λαὸν πολύν, καὶ συγκόψουσιν τὰς μαχαίρας αὐτῶν εἰς ροτρα καὶ τὰς ζιβύνας αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐ λήμψεται τι θνος π θνος μάχαιραν, καὶ οὐ μ μάθωσιν τι πολεμεῖν.

5 Καὶ νῦν, οἶκος τοῦ Ιακωβ, δεῦτε πορευθῶμεν τ φωτὶ κυρίου.

6 νῆκεν γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν οἶκον τοῦ Ισραηλ, τι νεπλήσθη ς τ π ρχῆς χώρα αὐτῶν κληδονισμῶν ς τῶν λλοφύλων, καὶ τέκνα πολλὰ λλόφυλα γενήθη αὐτοῖς.

7 νεπλήσθη γὰρ χώρα αὐτῶν ργυρίου καὶ χρυσίου, καὶ οὐκ ν ριθμὸς τῶν θησαυρῶν αὐτῶν καὶ νεπλήσθη γ ππων, καὶ οὐκ ν ριθμὸς τῶν ρμάτων αὐτῶν

8 καὶ νεπλήσθη γ βδελυγμάτων τῶν ργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν οἷς ποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν

9 καὶ κυψεν νθρωπος, καὶ ταπεινώθη νήρ, καὶ οὐ μ νήσω αὐτούς.

10 καὶ νῦν εἰσέλθετε εἰς τὰς πέτρας καὶ κρύπτεσθε εἰς τὴν γῆν πὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου καὶ πὸ τῆς δόξης τῆς σχύος αὐτοῦ, ταν ναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.

11 οἱ γὰρ φθαλμοὶ κυρίου ψηλοί, δ νθρωπος ταπεινός καὶ ταπεινωθήσεται τ ψος τῶν νθρώπων, καὶ ψωθήσεται κύριος μόνος ν τ μέρᾳ κείνῃ.

12 μέρα γὰρ κυρίου σαβαωθ πὶ πάντα βριστὴν καὶ περήφανον καὶ πὶ πάντα ψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωθήσονται,

13 καὶ πὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιβάνου τῶν ψηλῶν καὶ μετεώρων καὶ πὶ πᾶν δένδρον βαλάνου Βασαν

14 καὶ πὶ πᾶν ρος καὶ πὶ πάντα βουνὸν ψηλὸν

15 καὶ πὶ πάντα πύργον ψηλὸν καὶ πὶ πᾶν τεῖχος ψηλὸν

16 καὶ πὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσης καὶ πὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλους

17 καὶ ταπεινωθήσεται πᾶς νθρωπος, καὶ πεσεῖται ψος νθρώπων, καὶ ψωθήσεται κύριος μόνος ν τ μέρᾳ κείνῃ.

18 καὶ τ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν

19 εἰσενέγκαντες εἰς τ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς πὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου καὶ πὸ τῆς δόξης τῆς σχύος αὐτοῦ, ταν ναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.

20 τ γὰρ μέρᾳ κείνῃ κβαλεῖ νθρωπος τ βδελύγματα αὐτοῦ τ ργυρᾶ καὶ τ χρυσᾶ, ποίησαν προσκυνεῖν, τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσιν

21 τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν πὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου καὶ πὸ τῆς δόξης τῆς σχύος αὐτοῦ, ταν ναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.

Settings