Isaiah 41

1 γκαινίζεσθε πρός με, νῆσοι, οἱ γὰρ ρχοντες λλάξουσιν σχύν γγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν μα, τότε κρίσιν ναγγειλάτωσαν.

2 τίς ξήγειρεν πὸ νατολῶν δικαιοσύνην, κάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται δώσει ναντίον θνῶν καὶ βασιλεῖς κστήσει καὶ δώσει εἰς γῆν τὰς μαχαίρας αὐτῶν καὶ ς φρύγανα ξωσμένα τ τόξα αὐτῶν

3 καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ν εἰρήνῃ δὸς τῶν ποδῶν αὐτοῦ.

4 τίς νήργησεν καὶ ποίησεν ταῦτα κάλεσεν αὐτὴν καλῶν αὐτὴν πὸ γενεῶν ρχῆς, γὼ θεὸς πρῶτος, καὶ εἰς τ περχόμενα γώ εἰμι.

5 εἴδοσαν θνη καὶ φοβήθησαν, τ κρα τῆς γῆς γγισαν καὶ λθοσαν μα

6 κρίνων καστος τ πλησίον καὶ τ δελφῷ βοηθῆσαι καὶ ρεῖ

7 σχυσεν νὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρῃ μα λαύνων ποτὲ μὲν ρεῖ Σύμβλημα καλόν στιν σχύρωσαν αὐτὰ ν λοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται.

8 Σ δ, Ισραηλ, παῖς μου Ιακωβ, ν ξελεξάμην, σπέρμα Αβρααμ, ν γάπησα,

9 οὗ ντελαβόμην π κρων τῆς γῆς καὶ κ τῶν σκοπιῶν αὐτῆς κάλεσά σε καὶ εἶπά σοι Παῖς μου εἶ, ξελεξάμην σε καὶ οὐκ γκατέλιπόν σε,

10 μ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι μ πλανῶ, γὼ γάρ εἰμι θεός σου νισχύσας σε καὶ βοήθησά σοι καὶ σφαλισάμην σε τ δεξιᾷ τ δικαίᾳ μου.

11 δοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ντραπήσονται πάντες οἱ ντικείμενοί σοι σονται γὰρ ς οὐκ ντες καὶ πολοῦνται πάντες οἱ ντίδικοί σου.

12 ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μ εὕρῃς τοὺς νθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σ σονται γὰρ ς οὐκ ντες καὶ οὐκ σονται οἱ ντιπολεμοῦντές σε.

13 τι γὼ θεός σου κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, λέγων σοι Μ φοβοῦ,

14 Ιακωβ, λιγοστὸς Ισραηλ γὼ βοήθησά σοι, λέγει θεὸς λυτρούμενός σε, Ισραηλ.

15 δοὺ ποίησά σε ς τροχοὺς μάξης λοῶντας καινοὺς πριστηροειδεῖς, καὶ λοήσεις ρη καὶ λεπτυνεῖς βουνοὺς καὶ ς χνοῦν θήσεις

16 καὶ λικμήσεις, καὶ νεμος λήμψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σ δ εὐφρανθήσῃ ν τοῖς γίοις Ισραηλ. καὶ γαλλιάσονται

17 οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ νδεεῖς ζητήσουσιν γὰρ δωρ, καὶ οὐκ σται, γλῶσσα αὐτῶν πὸ τῆς δίψης ξηράνθη γὼ κύριος θεός, γὼ πακούσομαι, θεὸς Ισραηλ, καὶ οὐκ γκαταλείψω αὐτούς,

18 λλὰ νοίξω πὶ τῶν ρέων ποταμοὺς καὶ ν μέσῳ πεδίων πηγάς, ποιήσω τὴν ρημον εἰς λη καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ν δραγωγοῖς,

19 θήσω εἰς τὴν νυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην,

20 να δωσιν καὶ γνῶσιν καὶ ννοηθῶσιν καὶ πιστῶνται μα τι χεὶρ κυρίου ποίησεν ταῦτα πάντα καὶ γιος τοῦ Ισραηλ κατέδειξεν.

21 γγίζει κρίσις μῶν, λέγει κύριος θεός γγισαν αἱ βουλαὶ μῶν, λέγει βασιλεὺς Ιακωβ.

22 γγισάτωσαν καὶ ναγγειλάτωσαν μῖν συμβήσεται, τ πρότερα τίνα ν εἴπατε, καὶ πιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τ τ σχατα, καὶ τ περχόμενα εἴπατε μῖν.

23 ναγγείλατε μῖν τ περχόμενα π σχάτου, καὶ γνωσόμεθα τι θεοί στε εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ψόμεθα μα

24 τι πόθεν στὲ μεῖς καὶ πόθεν ργασία μῶν κ γῆς βδέλυγμα ξελέξαντο μᾶς.

25 γὼ δ γειρα τὸν πὸ βορρᾶ καὶ τὸν φ λίου νατολῶν, κληθήσονται τ νόματί μου ρχέσθωσαν ρχοντες, καὶ ς πηλὸς κεραμέως καὶ ς κεραμεὺς καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτως καταπατηθήσεσθε.

26 τίς γὰρ ναγγελεῖ τ ξ ρχῆς, να γνῶμεν, καὶ τ μπροσθεν, καὶ ροῦμεν τι ληθῆ στιν οὐκ στιν προλέγων οὐδὲ κούων μῶν τοὺς λόγους.

27 ρχὴν Σιων δώσω καὶ Ιερουσαλημ παρακαλέσω εἰς δόν.

28 πὸ γὰρ τῶν θνῶν δοὺ οὐδείς, καὶ πὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ν ναγγέλλων καὶ ὰν ρωτήσω αὐτούς Πόθεν στέ, οὐ μ ποκριθῶσίν μοι.

29 εἰσὶν γὰρ οἱ ποιοῦντες μᾶς, καὶ μάτην οἱ πλανῶντες μᾶς.

Settings