Deuteronomy 25

1 ὰν δ γένηται ντιλογία νὰ μέσον νθρώπων καὶ προσέλθωσιν εἰς κρίσιν καὶ κρίνωσιν καὶ δικαιώσωσιν τὸν δίκαιον καὶ καταγνῶσιν τοῦ σεβοῦς,

2 καὶ σται ὰν ξιος πληγῶν σεβῶν, καὶ καθιεῖς αὐτὸν ναντι τῶν κριτῶν καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν ναντίον αὐτῶν κατὰ τὴν σέβειαν αὐτοῦ ριθμῷ.

3 τεσσαράκοντα μαστιγώσουσιν αὐτόν, οὐ προσθήσουσιν ὰν δ προσθῶσιν μαστιγῶσαι αὐτὸν πὲρ ταύτας τὰς πληγὰς πλείους, σχημονήσει δελφός σου ναντίον σου.

4 Οὐ φιμώσεις βοῦν λοῶντα.

5 ὰν δ κατοικῶσιν δελφοὶ πὶ τ αὐτὸ καὶ ποθάνῃ εἷς ξ αὐτῶν, σπέρμα δ μ αὐτῷ, οὐκ σται γυνὴ τοῦ τεθνηκότος ξω νδρὶ μ γγίζοντι δελφὸς τοῦ νδρὸς αὐτῆς εἰσελεύσεται πρὸς αὐτὴν καὶ λήμψεται αὐτὴν αυτῷ γυναῖκα καὶ συνοικήσει αὐτῇ.

6 καὶ σται τ παιδίον, ὰν τέκῃ, κατασταθήσεται κ τοῦ νόματος τοῦ τετελευτηκότος, καὶ οὐκ ξαλειφθήσεται τ νομα αὐτοῦ ξ Ισραηλ.

7 ὰν δ μ βούληται νθρωπος λαβεῖν τὴν γυναῖκα τοῦ δελφοῦ αὐτοῦ, καὶ ναβήσεται γυνὴ πὶ τὴν πύλην πὶ τὴν γερουσίαν καὶ ρεῖ Οὐ θέλει δελφὸς τοῦ νδρός μου ναστῆσαι τ νομα τοῦ δελφοῦ αὐτοῦ ν Ισραηλ, οὐκ θέλησεν δελφὸς τοῦ νδρός μου.

8 καὶ καλέσουσιν αὐτὸν γερουσία τῆς πόλεως αὐτοῦ καὶ ροῦσιν αὐτῷ, καὶ στὰς εἴπῃ Οὐ βούλομαι λαβεῖν αὐτήν,

9 καὶ προσελθοῦσα γυνὴ τοῦ δελφοῦ αὐτοῦ ναντι τῆς γερουσίας καὶ πολύσει τ πόδημα αὐτοῦ τ ν πὸ τοῦ ποδὸς αὐτοῦ καὶ μπτύσεται εἰς τ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ποκριθεῖσα ρεῖ Οὕτως ποιήσουσιν τ νθρώπῳ, ς οὐκ οἰκοδομήσει τὸν οἶκον τοῦ δελφοῦ αὐτοῦ

10 καὶ κληθήσεται τ νομα αὐτοῦ ν Ισραηλ Οἶκος τοῦ πολυθέντος τ πόδημα.

11 ὰν δ μάχωνται νθρωποι πὶ τ αὐτό, νθρωπος μετὰ τοῦ δελφοῦ αὐτοῦ, καὶ προσέλθῃ γυνὴ νὸς αὐτῶν ξελέσθαι τὸν νδρα αὐτῆς κ χειρὸς τοῦ τύπτοντος αὐτὸν καὶ κτείνασα τὴν χεῖρα πιλάβηται τῶν διδύμων αὐτοῦ,

12 ποκόψεις τὴν χεῖρα αὐτῆς οὐ φείσεται φθαλμός σου π αὐτῇ.

13 Οὐκ σται ν τ μαρσίππῳ σου στάθμιον καὶ στάθμιον, μέγα μικρόν

14 οὐκ σται ν τ οἰκίᾳ σου μέτρον καὶ μέτρον, μέγα μικρόν

15 στάθμιον ληθινὸν καὶ δίκαιον σται σοι, καὶ μέτρον ληθινὸν καὶ δίκαιον σται σοι, να πολυήμερος γένῃ πὶ τῆς γῆς, ς κύριος θεός σου δίδωσίν σοι ν κλήρῳ

16 τι βδέλυγμα κυρίῳ τ θεῷ σου πᾶς ποιῶν ταῦτα, πᾶς ποιῶν δικον.

17 Μνήσθητι σα ποίησέν σοι Αμαληκ ν τ δῷ κπορευομένου σου ξ Αἰγύπτου,

18 πῶς ντέστη σοι ν τ δῷ καὶ κοψέν σου τὴν οὐραγίαν, τοὺς κοπιῶντας πίσω σου, σ δ πείνας καὶ κοπίας, καὶ οὐκ φοβήθη τὸν θεόν

19 καὶ σται νίκα ὰν καταπαύσῃ σε κύριος θεός σου πὸ πάντων τῶν χθρῶν σου τῶν κύκλῳ σου ν τ γ, κύριος θεός σου δίδωσίν σοι ν κλήρῳ κατακληρονομῆσαι, ξαλείψεις τ νομα Αμαληκ κ τῆς πὸ τὸν οὐρανὸν καὶ οὐ μ πιλάθῃ.

Settings