Deuteronomy 12

1 Καὶ ταῦτα τ προστάγματα καὶ αἱ κρίσεις, ς φυλάξετε τοῦ ποιεῖν πὶ τῆς γῆς, ς κύριος θεὸς τῶν πατέρων μῶν δίδωσιν μῖν ν κλήρῳ, πάσας τὰς μέρας, ς μεῖς ζῆτε πὶ τῆς γῆς.

2 πωλείᾳ πολεῖτε πάντας τοὺς τόπους, ν οἷς λάτρευσαν κεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν οὓς μεῖς κληρονομεῖτε αὐτούς, πὶ τῶν ρέων τῶν ψηλῶν καὶ πὶ τῶν θινῶν καὶ ποκάτω δένδρου δασέος

3 καὶ κατασκάψετε τοὺς βωμοὺς αὐτῶν καὶ συντρίψετε τὰς στήλας αὐτῶν καὶ τ λση αὐτῶν κκόψετε καὶ τ γλυπτὰ τῶν θεῶν αὐτῶν κατακαύσετε πυρί, καὶ πολεῖται τ νομα αὐτῶν κ τοῦ τόπου κείνου.

4 οὐ ποιήσετε οὕτως κυρίῳ τ θεῷ μῶν,

5 λλ εἰς τὸν τόπον, ν ν κλέξηται κύριος θεὸς μῶν ν μιᾷ τῶν φυλῶν μῶν πονομάσαι τ νομα αὐτοῦ κεῖ πικληθῆναι, καὶ κζητήσετε καὶ εἰσελεύσεσθε κεῖ

6 καὶ οἴσετε κεῖ τ λοκαυτώματα μῶν καὶ τ θυσιάσματα μῶν καὶ τὰς παρχὰς μῶν καὶ τὰς εὐχὰς μῶν καὶ τ κούσια μῶν καὶ τ πρωτότοκα τῶν βοῶν μῶν καὶ τῶν προβάτων μῶν

7 καὶ φάγεσθε κεῖ ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ μῶν καὶ εὐφρανθήσεσθε πὶ πᾶσιν, οὗ ν τὴν χεῖρα πιβάλητε, μεῖς καὶ οἱ οἶκοι μῶν, καθότι εὐλόγησέν σε κύριος θεός σου.

8 οὐ ποιήσετε πάντα, μεῖς ποιοῦμεν δε σήμερον, καστος τ ρεστὸν νώπιον αὐτοῦ

9 οὐ γὰρ κατε ως τοῦ νῦν εἰς τὴν κατάπαυσιν καὶ εἰς τὴν κληρονομίαν, ν κύριος θεὸς μῶν δίδωσιν μῖν.

10 καὶ διαβήσεσθε τὸν Ιορδάνην καὶ κατοικήσετε πὶ τῆς γῆς, ς κύριος θεὸς μῶν κατακληρονομεῖ μῖν, καὶ καταπαύσει μᾶς πὸ πάντων τῶν χθρῶν μῶν τῶν κύκλῳ, καὶ κατοικήσετε μετὰ σφαλείας.

11 καὶ σται τόπος, ν ν κλέξηται κύριος θεὸς μῶν πικληθῆναι τ νομα αὐτοῦ κεῖ, κεῖ οἴσετε πάντα, σα γὼ ντέλλομαι μῖν σήμερον, τ λοκαυτώματα μῶν καὶ τ θυσιάσματα μῶν καὶ τ πιδέκατα μῶν καὶ τὰς παρχὰς τῶν χειρῶν μῶν καὶ τ δόματα μῶν καὶ πᾶν κλεκτὸν τῶν δώρων μῶν, σα ὰν εὔξησθε τ θεῷ μῶν,

12 καὶ εὐφρανθήσεσθε ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ μῶν, μεῖς καὶ οἱ υἱοὶ μῶν καὶ αἱ θυγατέρες μῶν, οἱ παῖδες μῶν καὶ αἱ παιδίσκαι μῶν καὶ Λευίτης πὶ τῶν πυλῶν μῶν, τι οὐκ στιν αὐτῷ μερὶς οὐδὲ κλῆρος μεθ μῶν.

13 πρόσεχε σεαυτῷ μ νενέγκῃς τ λοκαυτώματά σου ν παντὶ τόπῳ, οὗ ὰν δῃς,

14 λλ εἰς τὸν τόπον, ν ν κλέξηται κύριος θεός σου αὐτὸν ν μιᾷ τῶν φυλῶν σου, κεῖ νοίσεις τ λοκαυτώματά σου καὶ κεῖ ποιήσεις πάντα, σα γὼ ντέλλομαί σοι σήμερον.

15 λλ ν πάσῃ πιθυμίᾳ σου θύσεις καὶ φάγῃ κρέα κατὰ τὴν εὐλογίαν κυρίου τοῦ θεοῦ σου, ν δωκέν σοι ν πάσῃ πόλει κάθαρτος ν σοὶ καὶ καθαρὸς πὶ τ αὐτὸ φάγεται αὐτὸ ς δορκάδα λαφον

16 πλὴν τ αἷμα οὐ φάγεσθε, πὶ τὴν γῆν κχεεῖτε αὐτὸ ς δωρ.

17 οὐ δυνήσῃ φαγεῖν ν ταῖς πόλεσίν σου τ πιδέκατον τοῦ σίτου σου καὶ τοῦ οἴνου σου καὶ τοῦ λαίου σου, τ πρωτότοκα τῶν βοῶν σου καὶ τῶν προβάτων σου καὶ πάσας εὐχάς, σας ν εὔξησθε, καὶ τὰς μολογίας μῶν καὶ τὰς παρχὰς τῶν χειρῶν μῶν,

18 λλ ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου φάγῃ αὐτὰ ν τ τόπῳ, ν κλέξηται κύριος θεός σου αὐτῷ, σ καὶ υἱός σου καὶ θυγάτηρ σου, παῖς σου καὶ παιδίσκη σου καὶ προσήλυτος ν ταῖς πόλεσιν μῶν, καὶ εὐφρανθήσῃ ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου πὶ πάντα, οὗ ν πιβάλῃς τὴν χεῖρά σου.

19 πρόσεχε σεαυτῷ μ γκαταλίπῃς τὸν Λευίτην πάντα τὸν χρόνον, σον ὰν ζῇς πὶ τῆς γῆς.

20 ὰν δ μπλατύνῃ κύριος θεός σου τ ριά σου, καθάπερ λάλησέν σοι, καὶ ρεῖς Φάγομαι κρέα, ὰν πιθυμήσῃ ψυχή σου στε φαγεῖν κρέα, ν πάσῃ πιθυμίᾳ τῆς ψυχῆς σου φάγῃ κρέα.

21 ὰν δ μακρότερον πέχῃ σου τόπος, ν ν κλέξηται κύριος θεός σου πικληθῆναι τ νομα αὐτοῦ κεῖ, καὶ θύσεις πὸ τῶν βοῶν σου καὶ πὸ τῶν προβάτων σου, ν ν δ θεός σοι, ν τρόπον νετειλάμην σοι, καὶ φάγῃ ν ταῖς πόλεσίν σου κατὰ τὴν πιθυμίαν τῆς ψυχῆς σου

22 ς σθεται δορκὰς καὶ λαφος, οὕτως φάγῃ αὐτό, κάθαρτος ν σοὶ καὶ καθαρὸς σαύτως δεται.

23 πρόσεχε σχυρῶς τοῦ μ φαγεῖν αἷμα, τι τ αἷμα αὐτοῦ ψυχή οὐ βρωθήσεται ψυχὴ μετὰ τῶν κρεῶν,

24 οὐ φάγεσθε, πὶ τὴν γῆν κχεεῖτε αὐτὸ ς δωρ

25 οὐ φάγῃ αὐτό, να εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου μετὰ σ, ὰν ποιήσῃς τ καλὸν καὶ τ ρεστὸν ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου.

26 πλὴν τ γιά σου, ὰν γένηταί σοι, καὶ τὰς εὐχάς σου λαβὼν ξεις εἰς τὸν τόπον, ν ν κλέξηται κύριος θεός σου πικληθῆναι τ νομα αὐτοῦ κεῖ,

27 καὶ ποιήσεις τ λοκαυτώματά σου τ κρέα νοίσεις πὶ τ θυσιαστήριον κυρίου τοῦ θεοῦ σου, τ δ αἷμα τῶν θυσιῶν σου προσχεεῖς πρὸς τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κυρίου τοῦ θεοῦ σου, τ δ κρέα φάγῃ.

28 φυλάσσου καὶ κουε καὶ ποιήσεις πάντας τοὺς λόγους, οὓς γὼ ντέλλομαί σοι, να εὖ σοι γένηται καὶ τοῖς υἱοῖς σου δι αἰῶνος, ὰν ποιήσῃς τ καλὸν καὶ τ ρεστὸν ναντίον κυρίου τοῦ θεοῦ σου.

29 ὰν δ ξολεθρεύσῃ κύριος θεός σου τ θνη, εἰς οὓς σ εἰσπορεύῃ κεῖ κληρονομῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν, πὸ προσώπου σου καὶ κατακληρονομήσῃς αὐτοὺς καὶ κατοικήσῃς ν τ γ αὐτῶν,

30 πρόσεχε σεαυτῷ μ κζητήσῃς πακολουθῆσαι αὐτοῖς μετὰ τ ξολεθρευθῆναι αὐτοὺς πὸ προσώπου σου οὐ μ κζητήσῃς τοὺς θεοὺς αὐτῶν λέγων Πῶς ποιοῦσιν τ θνη ταῦτα τοῖς θεοῖς αὐτῶν ποιήσω κἀγώ.

31 οὐ ποιήσεις οὕτως κυρίῳ τ θεῷ σου τ γὰρ βδελύγματα, κύριος μίσησεν, ποίησαν τοῖς θεοῖς αὐτῶν, τι τοὺς υἱοὺς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν κατακαίουσιν ν πυρὶ τοῖς θεοῖς αὐτῶν.

Settings