Esther 8

1 Καὶ ν αὐτῇ τ μέρᾳ βασιλεὺς ρταξέρξης δωρήσατο Εσθηρ σα πῆρχεν Αμαν τ διαβόλῳ, καὶ Μαρδοχαῖος προσεκλήθη πὸ τοῦ βασιλέως, πέδειξεν γὰρ Εσθηρ τι νοικείωται αὐτῇ.

2 λαβεν δ βασιλεὺς τὸν δακτύλιον, ν φείλατο Αμαν, καὶ δωκεν αὐτὸν Μαρδοχαίῳ, καὶ κατέστησεν Εσθηρ Μαρδοχαῖον πὶ πάντων τῶν Αμαν.

3 καὶ προσθεῖσα λάλησεν πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσέπεσεν πρὸς τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ξίου φελεῖν τὴν Αμαν κακίαν καὶ σα ποίησεν τοῖς Ιουδαίοις.

4 ξέτεινεν δ βασιλεὺς Εσθηρ τὴν άβδον τὴν χρυσῆν, ξηγέρθη δ Εσθηρ παρεστηκέναι τ βασιλεῖ.

5 καὶ εἶπεν Εσθηρ Εἰ δοκεῖ σοι καὶ εὗρον χάριν, πεμφθήτω ποστραφῆναι τ γράμματα τ πεσταλμένα πὸ Αμαν τ γραφέντα πολέσθαι τοὺς Ιουδαίους, οἵ εἰσιν ν τ βασιλείᾳ σου

6 πῶς γὰρ δυνήσομαι δεῖν τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου καὶ πῶς δυνήσομαι σωθῆναι ν τ πωλείᾳ τῆς πατρίδος μου

7 καὶ εἶπεν βασιλεὺς πρὸς Εσθηρ Εἰ πάντα τ πάρχοντα Αμαν δωκα καὶ χαρισάμην σοι καὶ αὐτὸν κρέμασα πὶ ξύλου, τι τὰς χεῖρας πήνεγκε τοῖς Ιουδαίοις, τ τι πιζητεῖς

8 γράψατε καὶ μεῖς κ τοῦ νόματός μου ς δοκεῖ μῖν καὶ σφραγίσατε τ δακτυλίῳ μου σα γὰρ γράφεται τοῦ βασιλέως πιτάξαντος καὶ σφραγισθῇ τ δακτυλίῳ μου, οὐκ στιν αὐτοῖς ντειπεῖν.

9 κλήθησαν δ οἱ γραμματεῖς ν τ πρώτῳ μηνί, ς στι Νισα, τρίτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ αὐτοῦ τους, καὶ γράφη τοῖς Ιουδαίοις σα νετείλατο τοῖς οἰκονόμοις καὶ τοῖς ρχουσιν τῶν σατραπῶν πὸ τῆς νδικῆς ως τῆς Αἰθιοπίας, κατὸν εἴκοσι πτὰ σατραπείαις κατὰ χώραν καὶ χώραν, κατὰ τὴν αυτῶν λέξιν.

10 γράφη δ διὰ τοῦ βασιλέως καὶ σφραγίσθη τ δακτυλίῳ αὐτοῦ, καὶ ξαπέστειλαν τ γράμματα διὰ βιβλιαφόρων,

11 ς πέταξεν αὐτοῖς χρῆσθαι τοῖς νόμοις αὐτῶν ν πάσῃ πόλει βοηθῆσαί τε αὑτοῖς καὶ χρῆσθαι τοῖς ντιδίκοις αὐτῶν καὶ τοῖς ντικειμένοις αὐτῶν ς βούλονται,

12 ν μέρᾳ μιᾷ ν πάσῃ τ βασιλείᾳ ρταξέρξου, τ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνός, ς στιν Αδαρ.

12 a ν στιν ντίγραφον τῆς πιστολῆς τ πογεγραμμένα

13 Βασιλεὺς μέγας ρταξέρξης τοῖς πὸ τῆς νδικῆς ως τῆς Αἰθιοπίας κατὸν εἴκοσι πτὰ σατραπείαις χωρῶν ρχουσι καὶ τοῖς τ μέτερα φρονοῦσι χαίρειν.

14 πολλοὶ τ πλείστῃ τῶν εὐεργετούντων χρηστότητι πυκνότερον τιμώμενοι μεῖζον φρόνησαν καὶ οὐ μόνον τοὺς ποτεταγμένους μῖν ζητοῦσι κακοποιεῖν, τόν τε κόρον οὐ δυνάμενοι φέρειν καὶ τοῖς αυτῶν εὐεργέταις πιχειροῦσι μηχανᾶσθαι

15 καὶ τὴν εὐχαριστίαν οὐ μόνον κ τῶν νθρώπων νταναιροῦντες, λλὰ καὶ τοῖς τῶν πειραγάθων κόμποις παρθέντες τοῦ τ πάντα κατοπτεύοντος εὶ θεοῦ μισοπόνηρον πολαμβάνουσιν κφεύξεσθαι δίκην.

13 πολλάκις δ καὶ πολλοὺς τῶν π ξουσίαις τεταγμένων τῶν πιστευθέντων χειρίζειν φίλων τ πράγματα παραμυθία μεταιτίους αἱμάτων θῴων καταστήσασα περιέβαλε συμφοραῖς νηκέστοις

14 τ τῆς κακοηθείας ψευδεῖ παραλογισμῷ παραλογισαμένων τὴν τῶν πικρατούντων κέραιον εὐγνωμοσύνην.

15 σκοπεῖν δ ξεστιν, οὐ τοσοῦτον κ τῶν παλαιοτέρων ν παρεδώκαμεν στοριῶν, σα στὶν παρὰ πόδας μᾶς κζητοῦντας νοσίως συντετελεσμένα τ τῶν νάξια δυναστευόντων λοιμότητι,

16 καὶ προσέχειν εἰς τ μετὰ ταῦτα εἰς τ τὴν βασιλείαν τάραχον τοῖς πᾶσιν νθρώποις μετ εἰρήνης παρεξόμεθα

17 χρώμενοι ταῖς μεταβολαῖς, τ δ πὸ τὴν ψιν ρχόμενα διακρίνοντες εὶ μετ πιεικεστέρας παντήσεως.

12 k ς γὰρ Αμαν Αμαδαθου Μακεδών, ταῖς ληθείαις λλότριος τοῦ τῶν Περσῶν αἵματος καὶ πολὺ διεστηκὼς τῆς μετέρας χρηστότητος, πιξενωθεὶς μῖν

13 τυχεν ς χομεν πρὸς πᾶν θνος φιλανθρωπίας πὶ τοσοῦτον στε ναγορεύεσθαι μῶν πατέρα καὶ προσκυνούμενον πὸ πάντων τ δεύτερον τοῦ βασιλικοῦ θρόνου πρόσωπον διατελεῖν,

14 οὐκ νέγκας δ τὴν περηφανίαν πετήδευσεν τῆς ρχῆς στερῆσαι μᾶς καὶ τοῦ πνεύματος

15 τόν τε μέτερον σωτῆρα καὶ διὰ παντὸς εὐεργέτην Μαρδοχαῖον καὶ τὴν μεμπτον τῆς βασιλείας κοινωνὸν Εσθηρ σὺν παντὶ τ τούτων θνει πολυπλόκοις μεθόδων παραλογισμοῖς αἰτησάμενος εἰς πώλειαν

16 διὰ γὰρ τῶν τρόπων τούτων ήθη λαβὼν μᾶς ρήμους τὴν τῶν Περσῶν πικράτησιν εἰς τοὺς Μακεδόνας μετάξαι.

17 μεῖς δ τοὺς πὸ τοῦ τρισαλιτηρίου παραδεδομένους εἰς φανισμὸν Ιουδαίους εὑρίσκομεν οὐ κακούργους ντας, δικαιοτάτοις δ πολιτευομένους νόμοις,

18 ντας δ υἱοὺς τοῦ ψίστου μεγίστου ζῶντος θεοῦ τοῦ κατευθύνοντος μῖν τε καὶ τοῖς προγόνοις μῶν τὴν βασιλείαν ν τ καλλίστῃ διαθέσει.

19 καλῶς οὖν ποιήσετε μ προσχρησάμενοι τοῖς πὸ Αμαν Αμαδαθου ποσταλεῖσι γράμμασιν διὰ τ αὐτὸν τὸν ταῦτα ξεργασάμενον πρὸς ταῖς Σούσων πύλαις σταυρῶσθαι σὺν τ πανοικίᾳ, τὴν καταξίαν τοῦ τ πάντα πικρατοῦντος θεοῦ διὰ τάχους ποδόντος αὐτῷ κρίσιν,

20 τ δ ντίγραφον τῆς πιστολῆς ταύτης κθέντες ν παντὶ τόπῳ μετὰ παρρησίας ᾶν τοὺς Ιουδαίους χρῆσθαι τοῖς αυτῶν νομίμοις καὶ συνεπισχύειν αὐτοῖς πως τοὺς ν καιρῷ θλίψεως πιθεμένους αὐτοῖς μύνωνται τ τρισκαιδεκάτῃ τοῦ δωδεκάτου μηνὸς Αδαρ τ αὐτῇ μέρᾳ

21 ταύτην γὰρ πάντα δυναστεύων θεὸς ντ λεθρίας τοῦ κλεκτοῦ γένους ποίησεν αὐτοῖς εὐφροσύνην.

22 καὶ μεῖς οὖν ν ταῖς πωνύμοις μῶν ορταῖς πίσημον μέραν μετὰ πάσης εὐωχίας γετε, πως καὶ νῦν καὶ μετὰ ταῦτα σωτηρία μῖν καὶ τοῖς εὐνοοῦσιν Πέρσαις, τοῖς δ μῖν πιβουλεύουσιν μνημόσυνον τῆς πωλείας.

12 x πᾶσα δ πόλις χώρα τ σύνολον, τις κατὰ ταῦτα μ ποιήσῃ, δόρατι καὶ πυρὶ καταναλωθήσεται μετ ργῆς οὐ μόνον νθρώποις βατος, λλὰ καὶ θηρίοις καὶ πετεινοῖς εἰς τὸν παντα χρόνον χθιστος κατασταθήσεται.

13 τ δ ντίγραφα κτιθέσθωσαν φθαλμοφανῶς ν πάσῃ τ βασιλείᾳ, τοίμους τε εἶναι πάντας τοὺς Ιουδαίους εἰς ταύτην τὴν μέραν πολεμῆσαι αὐτῶν τοὺς πεναντίους.

14 Οἱ μὲν οὖν ππεῖς ξῆλθον σπεύδοντες τ πὸ τοῦ βασιλέως λεγόμενα πιτελεῖν ξετέθη δ τ πρόσταγμα καὶ ν Σούσοις.

15 δ Μαρδοχαῖος ξῆλθεν στολισμένος τὴν βασιλικὴν στολὴν καὶ στέφανον χων χρυσοῦν καὶ διάδημα βύσσινον πορφυροῦν δόντες δ οἱ ν Σούσοις χάρησαν.

16 τοῖς δ Ιουδαίοις γένετο φῶς καὶ εὐφροσύνη

17 κατὰ πόλιν καὶ χώραν, οὗ ν ξετέθη τ πρόσταγμα, οὗ ν ξετέθη τ κθεμα, χαρὰ καὶ εὐφροσύνη τοῖς Ιουδαίοις, κώθων καὶ εὐφροσύνη, καὶ πολλοὶ τῶν θνῶν περιετέμοντο καὶ ιουδάιζον διὰ τὸν φόβον τῶν Ιουδαίων.

Settings