Esther 10

1 γραψεν δ βασιλεὺς τέλη πὶ τὴν βασιλείαν τῆς τε γῆς καὶ τῆς θαλάσσης.

2 καὶ τὴν σχὺν αὐτοῦ καὶ νδραγαθίαν πλοῦτόν τε καὶ δόξαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ, δοὺ γέγραπται ν βιβλίῳ βασιλέων Περσῶν καὶ Μήδων εἰς μνημόσυνον.

3 δ Μαρδοχαῖος διεδέχετο τὸν βασιλέα ρταξέρξην καὶ μέγας ν ν τ βασιλείᾳ καὶ δεδοξασμένος πὸ τῶν Ιουδαίων καὶ φιλούμενος διηγεῖτο τὴν γωγὴν παντὶ τ θνει αὐτοῦ.

3 a Καὶ εἶπεν Μαρδοχαῖος Παρὰ τοῦ θεοῦ γένετο ταῦτα

4 μνήσθην γὰρ περὶ τοῦ νυπνίου, οὗ εἶδον περὶ τῶν λόγων τούτων οὐδὲ γὰρ παρῆλθεν π αὐτῶν λόγος.

5 μικρὰ πηγή, γένετο ποταμὸς καὶ ν φῶς καὶ λιος καὶ δωρ πολύ Εσθηρ στὶν ποταμός, ν γάμησεν βασιλεὺς καὶ ποίησεν βασίλισσαν.

6 οἱ δ δύο δράκοντες γώ εἰμι καὶ Αμαν.

7 τ δ θνη τ πισυναχθέντα πολέσαι τ νομα τῶν Ιουδαίων.

8 τ δ θνος τ μόν, οὗτός στιν Ισραηλ οἱ βοήσαντες πρὸς τὸν θεὸν καὶ σωθέντες καὶ σωσεν κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ρρύσατο κύριος μᾶς κ πάντων τῶν κακῶν τούτων, καὶ ποίησεν θεὸς τ σημεῖα καὶ τ τέρατα τ μεγάλα, οὐ γέγονεν ν τοῖς θνεσιν.

9 διὰ τοῦτο ποίησεν κλήρους δύο, να τ λαῷ τοῦ θεοῦ καὶ να πᾶσι τοῖς θνεσιν

10 καὶ λθον οἱ δύο κλῆροι οὗτοι εἰς ραν καὶ καιρὸν καὶ εἰς μέραν κρίσεως νώπιον τοῦ θεοῦ καὶ ν πᾶσι τοῖς θνεσιν,

11 καὶ μνήσθη θεὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ δικαίωσεν τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.

3 k καὶ σονται αὐτοῖς αἱ μέραι αὗται ν μηνὶ Αδαρ τ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ καὶ τ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς μετὰ συναγωγῆς καὶ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης νώπιον τοῦ θεοῦ κατὰ γενεὰς εἰς τὸν αἰῶνα ν τ λαῷ αὐτοῦ Ισραηλ.

4 τους τετάρτου βασιλεύοντος Πτολεμαίου καὶ Κλεοπάτρας εἰσήνεγκεν Δωσίθεος, ς φη εἶναι ερεὺς καὶ Λευίτης, καὶ Πτολεμαῖος υἱὸς αὐτοῦ τὴν προκειμένην πιστολὴν τῶν Φρουραι, ν φασαν εἶναι καὶ ρμηνευκέναι Λυσίμαχον Πτολεμαίου τῶν ν Ιερουσαλημ.

Settings