The Acts 7

1 Εἶπεν δ ρχιερεύς Εἰ ταῦτα οὕτως χει;

2 δ φη νδρες δελφοὶ καὶ πατέρες, κούσατε θεὸς τῆς δόξης φθη τ πατρὶ μῶν βραὰμ ντι ν τ Μεσοποταμίᾳ πρὶν κατοικῆσαι αὐτὸν ν Χαρράν,

3 καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν ξελθε κ τῆς γῆς σου καὶ κ τῆς συγγενείας σου, καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν ν ν σοι δείξω.

4 τότε ξελθὼν κ γῆς Χαλδαίων κατῴκησεν ν Χαρράν. κἀκεῖθεν μετὰ τ ποθανεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ μετῴκισεν αὐτὸν εἰς τὴν γῆν ταύτην εἰς ν μεῖς νῦν κατοικεῖτε,

5 καὶ οὐκ δωκεν αὐτῷ κληρονομίαν ν αὐτῇ οὐδὲ βῆμα ποδός, καὶ πηγγείλατο δοῦναι αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν αὐτὴν καὶ τ σπέρματι αὐτοῦ μετ αὐτόν, οὐκ ντος αὐτῷ τέκνου.

6 λάλησεν δ οὕτως θεὸς τι σται τ σπέρμα αὐτοῦ πάροικον ν γ λλοτρίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτὸ καὶ κακώσουσιν τη τετρακόσια

7 καὶ τ θνος ὰν δουλεύσουσιν κρινῶ γώ, θεὸς εἶπεν, καὶ μετὰ ταῦτα ξελεύσονται καὶ λατρεύσουσίν μοι ν τ τόπῳ τούτῳ.

8 καὶ δωκεν αὐτῷ διαθήκην περιτομῆς καὶ οὕτως γέννησεν τὸν σαὰκ καὶ περιέτεμεν αὐτὸν τ μέρᾳ τ γδόῃ, καὶ σαὰκ τὸν ακώβ, καὶ ακὼβ τοὺς δώδεκα πατριάρχας.

9 Καὶ οἱ πατριάρχαι ζηλώσαντες τὸν ωσὴφ πέδοντο εἰς Αἴγυπτον καὶ ν θεὸς μετ αὐτοῦ,

10 καὶ ξείλατο αὐτὸν κ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ, καὶ δωκεν αὐτῷ χάριν καὶ σοφίαν ναντίον Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου, καὶ κατέστησεν αὐτὸν γούμενον π Αἴγυπτον καὶ λον τὸν οἶκον αὐτοῦ.

11 λθεν δ λιμὸς φ λην τὴν Αἴγυπτον καὶ Χανάαν καὶ θλῖψις μεγάλη, καὶ οὐχ ηὕρισκον χορτάσματα οἱ πατέρες μῶν

12 κούσας δ ακὼβ ντα σιτία εἰς Αἴγυπτον ξαπέστειλεν τοὺς πατέρας μῶν πρῶτον

13 καὶ ν τ δευτέρῳ νεγνωρίσθη ωσὴφ τοῖς δελφοῖς αὐτοῦ, καὶ φανερὸν γένετο τ Φαραὼ τ γένος ωσήφ.

14 ποστείλας δ ωσὴφ μετεκαλέσατο ακὼβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ πᾶσαν τὴν συγγένειαν ν ψυχαῖς βδομήκοντα πέντε,

15 καὶ κατέβη ακὼβ εἰς Αἴγυπτον. καὶ τελεύτησεν αὐτὸς καὶ οἱ πατέρες μῶν,

16 καὶ μετετέθησαν εἰς Συχὲμ καὶ τέθησαν ν τ μνήματι νήσατο βραὰμ τιμῆς ργυρίου παρὰ τῶν υἱῶν μμὼρ ν Συχέμ.

17 Καθὼς δ γγιζεν χρόνος τῆς παγγελίας ς μολόγησεν θεὸς τ βραάμ, ηὔξησεν λαὸς καὶ πληθύνθη ν Αἰγύπτῳ,

18 χρι οὗ νέστη βασιλεὺς τερος π Αἴγυπτον, ς οὐκ δει τὸν ωσήφ.

19 οὗτος κατασοφισάμενος τ γένος μῶν κάκωσεν τοὺς πατέρας τοῦ ποιεῖν τ βρέφη κθετα αὐτῶν εἰς τ μ ζῳογονεῖσθαι.

20 ν καιρῷ γεννήθη Μωϋσῆς, καὶ ν στεῖος τ θεῷ ς νετράφη μῆνας τρεῖς ν τ οἴκῳ τοῦ πατρός

21 κτεθέντος δ αὐτοῦ νείλατο αὐτὸν θυγάτηρ Φαραὼ καὶ νεθρέψατο αὐτὸν αυτῇ εἰς υἱόν.

22 καὶ παιδεύθη Μωϋσῆς πάσῃ σοφίᾳ Αἰγυπτίων, ν δ δυνατὸς ν λόγοις καὶ ργοις αὐτοῦ.

23 ς δ πληροῦτο αὐτῷ τεσσερακονταετὴς χρόνος, νέβη πὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ πισκέψασθαι τοὺς δελφοὺς αὐτοῦ τοὺς υἱοὺς σραήλ.

24 καὶ δών τινα δικούμενον μύνατο καὶ ποίησεν κδίκησιν τ καταπονουμένῳ πατάξας τὸν Αἰγύπτιον.

25 νόμιζεν δ συνιέναι τοὺς δελφοὺς τι θεὸς διὰ χειρὸς αὐτοῦ δίδωσιν σωτηρίαν αὐτοῖς, οἱ δ οὐ συνῆκαν.

26 τ τε πιούσῃ μέρᾳ φθη αὐτοῖς μαχομένοις καὶ συνήλλασσεν αὐτοὺς εἰς εἰρήνην εἰπών νδρες, δελφοί στε νατί δικεῖτε λλήλους;

27 δ δικῶν τὸν πλησίον πώσατο αὐτὸν εἰπών Τίς σε κατέστησεν ρχοντα καὶ δικαστὴν φ μῶν;

28 μ νελεῖν με σ θέλεις ν τρόπον νεῖλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον;

29 φυγεν δ Μωϋσῆς ν τ λόγῳ τούτῳ, καὶ γένετο πάροικος ν γ Μαδιάμ, οὗ γέννησεν υἱοὺς δύο.

30 Καὶ πληρωθέντων τῶν τεσσεράκοντα φθη αὐτῷ ν τ ρήμῳ τοῦ ρους Σινᾶ γγελος ν φλογὶ πυρὸς βάτου

31 δ Μωϋσῆς δὼν θαύμασεν τ ραμα. προσερχομένου δ αὐτοῦ κατανοῆσαι γένετο φωνὴ κυρίου

32 γὼ θεὸς τῶν πατέρων σου, θεὸς βραὰμ καὶ σαὰκ καὶ ακώβ. ντρομος δ γενόμενος Μωϋσῆς οὐκ τόλμα κατανοῆσαι.

33 εἶπεν δ αὐτῷ κύριος Λῦσον τ πόδημα τῶν ποδῶν σου, γὰρ τόπος φ στηκας γ γία στίν.

34 δὼν εἶδον τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου τοῦ ν Αἰγύπτῳ, καὶ τοῦ στεναγμοῦ αὐτοῦ κουσα, καὶ κατέβην ξελέσθαι αὐτούς καὶ νῦν δεῦρο ποστείλω σε εἰς Αἴγυπτον.

35 Τοῦτον τὸν Μωϋσῆν, ν ρνήσαντο εἰπόντες Τίς σε κατέστησεν ρχοντα καὶ δικαστήν, τοῦτον θεὸς καὶ ρχοντα καὶ λυτρωτὴν πέσταλκεν σὺν χειρὶ γγέλου τοῦ φθέντος αὐτῷ ν τ βάτῳ.

36 οὗτος ξήγαγεν αὐτοὺς ποιήσας τέρατα καὶ σημεῖα ν γ Αἰγύπτῳ καὶ ν ρυθρᾷ Θαλάσσῃ καὶ ν τ ρήμῳ τη τεσσεράκοντα.

37 οὗτός στιν Μωϋσῆς εἴπας τοῖς υἱοῖς σραήλ Προφήτην μῖν ναστήσει θεὸς κ τῶν δελφῶν μῶν ς μέ.

38 οὗτός στιν γενόμενος ν τ κκλησίᾳ ν τ ρήμῳ μετὰ τοῦ γγέλου τοῦ λαλοῦντος αὐτῷ ν τ ρει Σινᾶ καὶ τῶν πατέρων μῶν, ς δέξατο λόγια ζῶντα δοῦναι μῖν,

39 οὐκ θέλησαν πήκοοι γενέσθαι οἱ πατέρες μῶν, λλὰ πώσαντο καὶ στράφησαν ν ταῖς καρδίαις αὐτῶν εἰς Αἴγυπτον,

40 εἰπόντες τ αρών Ποίησον μῖν θεοὺς οἳ προπορεύσονται μῶν γὰρ Μωϋσῆς οὗτος, ς ξήγαγεν μᾶς κ γῆς Αἰγύπτου, οὐκ οἴδαμεν τί γένετο αὐτῷ.

41 καὶ μοσχοποίησαν ν ταῖς μέραις κείναις καὶ νήγαγον θυσίαν τ εἰδώλῳ, καὶ εὐφραίνοντο ν τοῖς ργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν.

42 στρεψεν δ θεὸς καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς λατρεύειν τ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ, καθὼς γέγραπται ν βίβλῳ τῶν προφητῶν Μ σφάγια καὶ θυσίας προσηνέγκατέ μοι τη τεσσεράκοντα ν τ ρήμῳ, οἶκος σραήλ;

43 καὶ νελάβετε τὴν σκηνὴν τοῦ Μολὸχ καὶ τ στρον τοῦ θεοῦ αιφάν, τοὺς τύπους οὓς ποιήσατε προσκυνεῖν αὐτοῖς. καὶ μετοικιῶ μᾶς πέκεινα Βαβυλῶνος.

44 σκηνὴ τοῦ μαρτυρίου ν τοῖς πατράσιν μῶν ν τ ρήμῳ, καθὼς διετάξατο λαλῶν τ Μωϋσῇ ποιῆσαι αὐτὴν κατὰ τὸν τύπον ν ωράκει,

45 ν καὶ εἰσήγαγον διαδεξάμενοι οἱ πατέρες μῶν μετὰ ησοῦ ν τ κατασχέσει τῶν θνῶν ν ξῶσεν θεὸς πὸ προσώπου τῶν πατέρων μῶν ως τῶν μερῶν Δαυίδ

46 ς εὗρεν χάριν νώπιον τοῦ θεοῦ καὶ τήσατο εὑρεῖν σκήνωμα τ θεῷ ακώβ.

47 Σολομῶν δ οἰκοδόμησεν αὐτῷ οἶκον.

48 λλ οὐχ ψιστος ν χειροποιήτοις κατοικεῖ καθὼς προφήτης λέγει

49 οὐρανός μοι θρόνος, δ γ ποπόδιον τῶν ποδῶν μου ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι, λέγει κύριος, τίς τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;

50 οὐχὶ χείρ μου ποίησεν ταῦτα πάντα;

51 Σκληροτράχηλοι καὶ περίτμητοι καρδίαις καὶ τοῖς σίν, μεῖς εὶ τ πνεύματι τ γίῳ ντιπίπτετε, ς οἱ πατέρες μῶν καὶ μεῖς.

52 τίνα τῶν προφητῶν οὐκ δίωξαν οἱ πατέρες μῶν; καὶ πέκτειναν τοὺς προκαταγγείλαντας περὶ τῆς λεύσεως τοῦ δικαίου οὗ νῦν μεῖς προδόται καὶ φονεῖς γένεσθε,

53 οἵτινες λάβετε τὸν νόμον εἰς διαταγὰς γγέλων, καὶ οὐκ φυλάξατε.

54 κούοντες δ ταῦτα διεπρίοντο ταῖς καρδίαις αὐτῶν καὶ βρυχον τοὺς δόντας π αὐτόν.

55 πάρχων δ πλήρης πνεύματος γίου τενίσας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶδεν δόξαν θεοῦ καὶ ησοῦν στῶτα κ δεξιῶν τοῦ θεοῦ,

56 καὶ εἶπεν δοὺ θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς διηνοιγμένους καὶ τὸν υἱὸν τοῦ νθρώπου κ δεξιῶν στῶτα τοῦ θεοῦ.

57 κράξαντες δ φωνῇ μεγάλῃ συνέσχον τ τα αὐτῶν, καὶ ρμησαν μοθυμαδὸν π αὐτόν,

58 καὶ κβαλόντες ξω τῆς πόλεως λιθοβόλουν. καὶ οἱ μάρτυρες πέθεντο τ μάτια αὐτῶν παρὰ τοὺς πόδας νεανίου καλουμένου Σαύλου.

59 καὶ λιθοβόλουν τὸν Στέφανον πικαλούμενον καὶ λέγοντα Κύριε ησοῦ, δέξαι τ πνεῦμά μου

60 θεὶς δ τ γόνατα κραξεν φωνῇ μεγάλῃ Κύριε, μ στήσῃς αὐτοῖς ταύτην τὴν μαρτίαν καὶ τοῦτο εἰπὼν κοιμήθη.

Settings