The Acts 14

1 γένετο δ ν κονίῳ κατὰ τ αὐτὸ εἰσελθεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν ουδαίων καὶ λαλῆσαι οὕτως στε πιστεῦσαι ουδαίων τε καὶ λλήνων πολὺ πλῆθος.

2 οἱ δ πειθήσαντες ουδαῖοι πήγειραν καὶ κάκωσαν τὰς ψυχὰς τῶν θνῶν κατὰ τῶν δελφῶν.

3 κανὸν μὲν οὖν χρόνον διέτριψαν παρρησιαζόμενοι πὶ τ κυρίῳ τ μαρτυροῦντι τ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, διδόντι σημεῖα καὶ τέρατα γίνεσθαι διὰ τῶν χειρῶν αὐτῶν.

4 σχίσθη δ τ πλῆθος τῆς πόλεως, καὶ οἱ μὲν σαν σὺν τοῖς ουδαίοις οἱ δ σὺν τοῖς ποστόλοις.

5 ς δ γένετο ρμὴ τῶν θνῶν τε καὶ ουδαίων σὺν τοῖς ρχουσιν αὐτῶν βρίσαι καὶ λιθοβολῆσαι αὐτούς,

6 συνιδόντες κατέφυγον εἰς τὰς πόλεις τῆς Λυκαονίας Λύστραν καὶ Δέρβην καὶ τὴν περίχωρον,

7 κἀκεῖ εὐαγγελιζόμενοι σαν.

8 Καί τις νὴρ δύνατος ν Λύστροις τοῖς ποσὶν κάθητο, χωλὸς κ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, ς οὐδέποτε περιεπάτησεν.

9 οὗτος κουσεν τοῦ Παύλου λαλοῦντος ς τενίσας αὐτῷ καὶ δὼν τι χει πίστιν τοῦ σωθῆναι

10 εἶπεν μεγάλῃ φωνῇ νάστηθι πὶ τοὺς πόδας σου ρθός καὶ λατο καὶ περιεπάτει.

11 οἵ τε χλοι δόντες ποίησεν Παῦλος πῆραν τὴν φωνὴν αὐτῶν Λυκαονιστὶ λέγοντες Οἱ θεοὶ μοιωθέντες νθρώποις κατέβησαν πρὸς μᾶς

12 κάλουν τε τὸν Βαρναβᾶν Δία, τὸν δ Παῦλον ρμῆν, πειδὴ αὐτὸς ν γούμενος τοῦ λόγου.

13 τε ερεὺς τοῦ Διὸς τοῦ ντος πρὸ τῆς πόλεως ταύρους καὶ στέμματα πὶ τοὺς πυλῶνας νέγκας σὺν τοῖς χλοις θελεν θύειν.

14 κούσαντες δ οἱ πόστολοι Βαρναβᾶς καὶ Παῦλος, διαρρήξαντες τ μάτια αὐτῶν ξεπήδησαν εἰς τὸν χλον κράζοντες

15 καὶ λέγοντες νδρες, τί ταῦτα ποιεῖτε; καὶ μεῖς μοιοπαθεῖς σμεν μῖν νθρωποι, εὐαγγελιζόμενοι μᾶς πὸ τούτων τῶν ματαίων πιστρέφειν πὶ θεὸν ζῶντα ς ποίησεν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τ ν αὐτοῖς

16 ς ν ταῖς παρῳχημέναις γενεαῖς εἴασεν πάντα τ θνη πορεύεσθαι ταῖς δοῖς αὐτῶν

17 καίτοι οὐκ μάρτυρον αὑτὸν φῆκεν γαθουργῶν, οὐρανόθεν μῖν ετοὺς διδοὺς καὶ καιροὺς καρποφόρους, μπιπλῶν τροφῆς καὶ εὐφροσύνης τὰς καρδίας μῶν.

18 καὶ ταῦτα λέγοντες μόλις κατέπαυσαν τοὺς χλους τοῦ μ θύειν αὐτοῖς.

19 πῆλθαν δ πὸ ντιοχείας καὶ κονίου ουδαῖοι, καὶ πείσαντες τοὺς χλους καὶ λιθάσαντες τὸν Παῦλον συρον ξω τῆς πόλεως, νομίζοντες αὐτὸν τεθνηκέναι.

20 κυκλωσάντων δ τῶν μαθητῶν αὐτὸν ναστὰς εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν. καὶ τ παύριον ξῆλθεν σὺν τ Βαρναβᾷ εἰς Δέρβην.

21 Εὐαγγελισάμενοί τε τὴν πόλιν κείνην καὶ μαθητεύσαντες κανοὺς πέστρεψαν εἰς τὴν Λύστραν καὶ εἰς κόνιον καὶ εἰς ντιόχειαν,

22 πιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, παρακαλοῦντες μμένειν τ πίστει καὶ τι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ μᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.

23 χειροτονήσαντες δ αὐτοῖς κατ κκλησίαν πρεσβυτέρους προσευξάμενοι μετὰ νηστειῶν παρέθεντο αὐτοὺς τ κυρίῳ εἰς ν πεπιστεύκεισαν.

24 καὶ διελθόντες τὴν Πισιδίαν λθον εἰς τὴν Παμφυλίαν,

25 καὶ λαλήσαντες ν Πέργῃ τὸν λόγον κατέβησαν εἰς ττάλειαν,

26 κἀκεῖθεν πέπλευσαν εἰς ντιόχειαν, θεν σαν παραδεδομένοι τ χάριτι τοῦ θεοῦ εἰς τ ργον πλήρωσαν.

27 παραγενόμενοι δ καὶ συναγαγόντες τὴν κκλησίαν νήγγελλον σα ποίησεν θεὸς μετ αὐτῶν καὶ τι νοιξεν τοῖς θνεσιν θύραν πίστεως.

28 διέτριβον δ χρόνον οὐκ λίγον σὺν τοῖς μαθηταῖς.

Settings