2 Corinthians 7

1 ταύτας οὖν χοντες τὰς παγγελίας, γαπητοί, καθαρίσωμεν αυτοὺς πὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος, πιτελοῦντες γιωσύνην ν φόβῳ θεοῦ.

2 Χωρήσατε μᾶς οὐδένα δικήσαμεν, οὐδένα φθείραμεν, οὐδένα πλεονεκτήσαμεν.

3 πρὸς κατάκρισιν οὐ λέγω, προείρηκα γὰρ τι ν ταῖς καρδίαις μῶν στε εἰς τ συναποθανεῖν καὶ συζῆν.

4 πολλή μοι παρρησία πρὸς μᾶς, πολλή μοι καύχησις πὲρ μῶν πεπλήρωμαι τ παρακλήσει, περπερισσεύομαι τ χαρᾷ πὶ πάσῃ τ θλίψει μῶν.

5 Καὶ γὰρ λθόντων μῶν εἰς Μακεδονίαν οὐδεμίαν σχηκεν νεσιν σὰρξ μῶν, λλ ν παντὶ θλιβόμενοιξωθεν μάχαι, σωθεν φόβοι

6 λλ παρακαλῶν τοὺς ταπεινοὺς παρεκάλεσεν μᾶς θεὸς ν τ παρουσίᾳ Τίτου

7 οὐ μόνον δ ν τ παρουσίᾳ αὐτοῦ, λλὰ καὶ ν τ παρακλήσει παρεκλήθη φ μῖν, ναγγέλλων μῖν τὴν μῶν πιπόθησιν, τὸν μῶν δυρμόν, τὸν μῶν ζῆλον πὲρ μοῦ, στε με μᾶλλον χαρῆναι.

8 τι εἰ καὶ λύπησα μᾶς ν τ πιστολῇ, οὐ μεταμέλομαι εἰ καὶ μετεμελόμην (βλέπω τι πιστολὴ κείνη εἰ καὶ πρὸς ραν λύπησεν μᾶς),

9 νῦν χαίρω, οὐχ τι λυπήθητε, λλ τι λυπήθητε εἰς μετάνοιαν, λυπήθητε γὰρ κατὰ θεόν, να ν μηδενὶ ζημιωθῆτε ξ μῶν.

10 γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν μεταμέλητον ργάζεται δ τοῦ κόσμου λύπη θάνατον κατεργάζεται.

11 δοὺ γὰρ αὐτὸ τοῦτο τ κατὰ θεὸν λυπηθῆναι πόσην κατειργάσατο μῖν σπουδήν, λλὰ πολογίαν, λλὰ γανάκτησιν, λλὰ φόβον, λλὰ πιπόθησιν, λλὰ ζῆλον, λλὰ κδίκησιν ν παντὶ συνεστήσατε αυτοὺς γνοὺς εἶναι τ πράγματι.

12 ρα εἰ καὶ γραψα μῖν, οὐχ νεκεν τοῦ δικήσαντος, οὐδὲ νεκεν τοῦ δικηθέντος, λλ 1ἕνεκεν τοῦ φανερωθῆναι τὴν σπουδὴν μῶν τὴν πὲρ μῶν πρὸς μᾶς νώπιον τοῦ θεοῦ.

13 διὰ τοῦτο παρακεκλήμεθα. πὶ δ τ παρακλήσει μῶν περισσοτέρως μᾶλλον χάρημεν πὶ τ χαρᾷ Τίτου, τι ναπέπαυται τ πνεῦμα αὐτοῦ πὸ πάντων μῶν

14 τι εἴ τι αὐτῷ πὲρ μῶν κεκαύχημαι, οὐ κατῃσχύνθην, λλ ς πάντα ν ληθείᾳ λαλήσαμεν μῖν, οὕτως καὶ καύχησις μῶν πὶ Τίτου λήθεια γενήθη.

15 καὶ τ σπλάγχνα αὐτοῦ περισσοτέρως εἰς μᾶς στιν ναμιμνῃσκομένου τὴν πάντων μῶν πακοήν, ς μετὰ φόβου καὶ τρόμου δέξασθε αὐτόν.

16 χαίρω τι ν παντὶ θαρρῶ ν μῖν.

Settings