2 Corinthians 12

1 Καυχᾶσθαι δεῖ οὐ συμφέρον μέν, λεύσομαι δ εἰς πτασίας καὶ ποκαλύψεις κυρίου.

2 οἶδα νθρωπον ν Χριστῷ πρὸ τῶν δεκατεσσάρωνεἴτε ν σώματι οὐκ οἶδα, εἴτε κτὸς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, θεὸς οἶδενρπαγέντα τὸν τοιοῦτον ως τρίτου οὐρανοῦ.

3 καὶ οἶδα τὸν τοιοῦτον νθρωπονεἴτε ν σώματι εἴτε χωρὶς τοῦ σώματος οὐκ οἶδα, θεὸς οἶδεν

4 τι ρπάγη εἰς τὸν παράδεισον καὶ κουσεν ρρητα ήματα οὐκ ξὸν νθρώπῳ λαλῆσαι.

5 πὲρ τοῦ τοιούτου καυχήσομαι, πὲρ δ μαυτοῦ οὐ καυχήσομαι εἰ μ ν ταῖς σθενείαις.

6 ὰν γὰρ θελήσω καυχήσασθαι, οὐκ σομαι φρων, λήθειαν γὰρ ρῶ φείδομαι δέ, μή τις εἰς μὲ λογίσηται πὲρ βλέπει με κούει τι ξ μοῦ,

7 καὶ τ περβολῇ τῶν ποκαλύψεων. διὸ να μ περαίρωμαι, δόθη μοι σκόλοψ τ σαρκί, γγελος Σατανᾶ, να με κολαφίζῃ, να μ περαίρωμαι.

8 πὲρ τούτου τρὶς τὸν κύριον παρεκάλεσα να ποστῇ π μοῦ

9 καὶ εἴρηκέν μοι ρκεῖ σοι χάρις μου γὰρ δύναμις ν σθενείᾳ τελεῖται. διστα οὖν μᾶλλον καυχήσομαι ν ταῖς σθενείαις μου, να πισκηνώσῃ π μὲ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.

10 διὸ εὐδοκῶ ν σθενείαις, ν βρεσιν, ν νάγκαις, ν διωγμοῖς καὶ στενοχωρίαις, πὲρ Χριστοῦ ταν γὰρ σθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.

11 Γέγονα φρων μεῖς με ναγκάσατε γὼ γὰρ φειλον φ μῶν συνίστασθαι. οὐδὲν γὰρ στέρησα τῶν περλίαν ποστόλων, εἰ καὶ οὐδέν εἰμι

12 τ μὲν σημεῖα τοῦ ποστόλου κατειργάσθη ν μῖν ν πάσῃ πομονῇ, σημείοις τε καὶ τέρασιν καὶ δυνάμεσιν.

13 τί γάρ στιν σσώθητε πὲρ τὰς λοιπὰς κκλησίας, εἰ μ τι αὐτὸς γὼ οὐ κατενάρκησα μῶν; χαρίσασθέ μοι τὴν δικίαν ταύτην.

14 δοὺ τρίτον τοῦτο τοίμως χω λθεῖν πρὸς μᾶς, καὶ οὐ καταναρκήσω οὐ γὰρ ζητῶ τ μῶν λλὰ μᾶς, οὐ γὰρ φείλει τ τέκνα τοῖς γονεῦσιν θησαυρίζειν, λλὰ οἱ γονεῖς τοῖς τέκνοις.

15 γὼ δ διστα δαπανήσω καὶ κδαπανηθήσομαι πὲρ τῶν ψυχῶν μῶν. εἰ περισσοτέρως μᾶς γαπῶν, σσον γαπῶμαι;

16 στω δέ, γὼ οὐ κατεβάρησα μᾶς λλὰ πάρχων πανοῦργος δόλῳ μᾶς λαβον.

17 μή τινα ν πέσταλκα πρὸς μᾶς, δι αὐτοῦ πλεονέκτησα μᾶς;

18 παρεκάλεσα Τίτον καὶ συναπέστειλα τὸν δελφόν μήτι πλεονέκτησεν μᾶς Τίτος; οὐ τ αὐτῷ πνεύματι περιεπατήσαμεν; οὐ τοῖς αὐτοῖς χνεσιν;

19 Πάλαι δοκεῖτε τι μῖν πολογούμεθα κατέναντι θεοῦ ν Χριστῷ λαλοῦμεν. τ δ πάντα, γαπητοί, πὲρ τῆς μῶν οἰκοδομῆς,

20 φοβοῦμαι γὰρ μή πως λθὼν οὐχ οἵους θέλω εὕρω μᾶς, κἀγὼ εὑρεθῶ μῖν οἷον οὐ θέλετε, μή πως ρις, ζῆλος, θυμοί, ριθεῖαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, φυσιώσεις, καταστασίαι

21 μ πάλιν λθόντος μου ταπεινώσῃ με θεός μου πρὸς μᾶς, καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων καὶ μ μετανοησάντων πὶ τ καθαρσίᾳ καὶ πορνείᾳ καὶ σελγείᾳ πραξαν.

Settings