2 Chronicles 9

1 Καὶ βασίλισσα Σαβα κουσεν τ νομα Σαλωμων καὶ λθεν τοῦ πειράσαι Σαλωμων ν αἰνίγμασιν εἰς Ιερουσαλημ ν δυνάμει βαρείᾳ σφόδρα καὶ κάμηλοι αἴρουσαι ρώματα καὶ χρυσίον εἰς πλῆθος καὶ λίθον τίμιον καὶ λθεν πρὸς Σαλωμων καὶ λάλησεν πρὸς αὐτὸν πάντα, σα ν τ ψυχῇ αὐτῆς.

2 καὶ νήγγειλεν αὐτῇ Σαλωμων πάντας τοὺς λόγους αὐτῆς, καὶ οὐ παρῆλθεν λόγος πὸ Σαλωμων, ν οὐκ πήγγειλεν αὐτῇ.

3 καὶ εἶδεν βασίλισσα Σαβα τὴν σοφίαν Σαλωμων καὶ τὸν οἶκον, ν κοδόμησεν,

4 καὶ τ βρώματα τῶν τραπεζῶν καὶ καθέδραν παίδων αὐτοῦ καὶ στάσιν λειτουργῶν αὐτοῦ καὶ ματισμὸν αὐτῶν καὶ οἰνοχόους αὐτοῦ καὶ στολισμὸν αὐτῶν καὶ τ λοκαυτώματα, νέφερεν ν οἴκῳ κυρίου, καὶ ξ αυτῆς γένετο.

5 καὶ εἶπεν πρὸς τὸν βασιλέα ληθινὸς λόγος, ν κουσα ν τ γ μου περὶ τῶν λόγων σου καὶ περὶ τῆς σοφίας σου,

6 καὶ οὐκ πίστευσα τοῖς λόγοις, ως οὗ λθον καὶ εἶδον οἱ φθαλμοί μου, καὶ δοὺ οὐκ πηγγέλη μοι μισυ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας σου, προσέθηκας πὶ τὴν κοήν, ν κουσα

7 μακάριοι οἱ νδρες, μακάριοι οἱ παῖδές σου οὗτοι οἱ παρεστηκότες σοι διὰ παντὸς καὶ κούουσιν σοφίαν σου

8 στω κύριος θεός σου ηὐλογημένος, ς θέλησέν σοι τοῦ δοῦναί σε πὶ θρόνον αὐτοῦ εἰς βασιλέα τ κυρίῳ θεῷ σου ν τ γαπῆσαι κύριον τὸν θεόν σου τὸν Ισραηλ τοῦ στῆσαι αὐτὸν εἰς αἰῶνα καὶ δωκέν σε π αὐτοὺς εἰς βασιλέα τοῦ ποιῆσαι κρίμα καὶ δικαιοσύνην.

9 καὶ δωκεν τ βασιλεῖ κατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ρώματα εἰς πλῆθος πολὺ καὶ λίθον τίμιον καὶ οὐκ ν κατὰ τ ρώματα κεῖνα, δωκεν βασίλισσα Σαβα τ βασιλεῖ Σαλωμων.

10 [καὶ οἱ παῖδες Σαλωμων καὶ οἱ παῖδες Χιραμ φερον χρυσίον τ Σαλωμων κ Σουφιρ καὶ ξύλα πεύκινα καὶ λίθον τίμιον

11 καὶ ποίησεν βασιλεὺς τ ξύλα τ πεύκινα ναβάσεις τ οἴκῳ κυρίου καὶ τ οἴκῳ τοῦ βασιλέως καὶ κιθάρας καὶ νάβλας τοῖς δοῖς, καὶ οὐκ φθησαν τοιαῦτα μπροσθεν ν γ Ιουδα.]

12 καὶ βασιλεὺς Σαλωμων δωκεν τ βασιλίσσῃ Σαβα πάντα τ θελήματα αὐτῆς, τησεν, κτὸς πάντων, ν νεγκεν τ βασιλεῖ Σαλωμων καὶ πέστρεψεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς.

13 Καὶ ν σταθμὸς τοῦ χρυσίου τοῦ νεχθέντος τ Σαλωμων ν νιαυτῷ νὶ ξακόσια ξήκοντα ξ τάλαντα χρυσίου

14 πλὴν τῶν νδρῶν τῶν ποτεταγμένων καὶ τῶν μπορευομένων, ν φερον, καὶ πάντων τῶν βασιλέων τῆς ραβίας καὶ σατραπῶν τῆς γῆς, φερον χρυσίον καὶ ργύριον τ βασιλεῖ Σαλωμων.

15 καὶ ποίησεν βασιλεὺς Σαλωμων διακοσίους θυρεοὺς χρυσοῦς λατούς, ξακόσιοι χρυσοῖ καθαροὶ τ νὶ θυρεῷ, ξακόσιοι χρυσοῖ πῆσαν πὶ τὸν να θυρεόν

16 καὶ τριακοσίας σπίδας λατὰς χρυσᾶς, τριακοσίων χρυσῶν νεφέρετο πὶ τὴν σπίδα κάστην καὶ δωκεν αὐτὰς βασιλεὺς ν οἴκῳ δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου.

17 καὶ ποίησεν βασιλεὺς θρόνον λεφάντινον δόντων μέγαν καὶ κατεχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ δοκίμῳ

18 καὶ ξ ναβαθμοὶ τ θρόνῳ νδεδεμένοι χρυσίῳ, καὶ γκῶνες νθεν καὶ νθεν πὶ τοῦ θρόνου τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντες στηκότες παρὰ τοὺς γκῶνας,

19 καὶ δώδεκα λέοντες στηκότες κεῖ πὶ τῶν ξ ναβαθμῶν νθεν καὶ νθεν οὐκ γενήθη οὕτως ν πάσῃ βασιλείᾳ.

20 καὶ πάντα τ σκεύη τοῦ βασιλέως Σαλωμων χρυσίου, καὶ πάντα τ σκεύη οἴκου δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου χρυσίῳ κατειλημμένα, οὐκ ν ργύριον λογιζόμενον ν μέραις Σαλωμων εἰς οὐθέν

21 τι ναῦς τ βασιλεῖ πορεύετο εἰς Θαρσις μετὰ τῶν παίδων Χιραμ, παξ διὰ τριῶν τῶν ρχετο πλοῖα κ Θαρσις τ βασιλεῖ γέμοντα χρυσίου καὶ ργυρίου καὶ δόντων λεφαντίνων καὶ πιθήκων.

22 καὶ μεγαλύνθη Σαλωμων πὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς καὶ πλούτῳ καὶ σοφίᾳ.

23 καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ζήτουν τ πρόσωπον Σαλωμων κοῦσαι τῆς σοφίας αὐτοῦ, ς δωκεν θεὸς ν καρδίᾳ αὐτοῦ.

24 καὶ αὐτοὶ φερον καστος τ δῶρα αὐτοῦ, σκεύη ργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ ματισμόν, στακτὴν καὶ δύσματα, ππους καὶ μιόνους, τ κατ νιαυτὸν νιαυτόν.

25 καὶ σαν τ Σαλωμων τέσσαρες χιλιάδες θήλειαι πποι εἰς ρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ππέων, καὶ θετο αὐτοὺς ν πόλεσιν τῶν ρμάτων καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ν Ιερουσαλημ.

26 καὶ ν γούμενος πάντων τῶν βασιλέων πὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ως γῆς λλοφύλων καὶ ως ρίου Αἰγύπτου.

27 καὶ δωκεν βασιλεὺς τ χρυσίον καὶ τ ργύριον ν Ιερουσαλημ ς λίθους καὶ τὰς κέδρους ς συκαμίνους τὰς ν τ πεδινῇ εἰς πλῆθος.

28 καὶ ξοδος τῶν ππων ξ Αἰγύπτου τ Σαλωμων καὶ κ πάσης τῆς γῆς.

29 Καὶ οἱ κατάλοιποι λόγοι Σαλωμων οἱ πρῶτοι καὶ οἱ σχατοι δοὺ γεγραμμένοι πὶ τῶν λόγων Ναθαν τοῦ προφήτου καὶ πὶ τῶν λόγων Αχια τοῦ Σηλωνίτου καὶ ν ταῖς ράσεσιν Ιωηλ τοῦ ρῶντος περὶ Ιεροβοαμ υἱοῦ Ναβατ.

30 καὶ βασίλευσεν Σαλωμων βασιλεὺς πὶ πάντα Ισραηλ τεσσαράκοντα τη.

31 καὶ κοιμήθη Σαλωμων, καὶ θαψαν αὐτὸν ν πόλει Δαυιδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ βασίλευσεν Ροβοαμ υἱὸς αὐτοῦ ντ αὐτοῦ.

Settings