2 Chronicles 32

1 Καὶ μετὰ τοὺς λόγους τούτους καὶ τὴν λήθειαν ταύτην λθεν Σενναχηριμ βασιλεὺς σσυρίων καὶ λθεν πὶ Ιουδαν καὶ παρενέβαλεν πὶ τὰς πόλεις τὰς τειχήρεις καὶ εἶπεν προκαταλαβέσθαι αὐτάς.

2 καὶ εἶδεν Εζεκιας τι κει Σενναχηριμ καὶ τ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ πολεμῆσαι πὶ Ιερουσαλημ,

3 καὶ βουλεύσατο μετὰ τῶν πρεσβυτέρων αὐτοῦ καὶ τῶν δυνατῶν μφράξαι τ δατα τῶν πηγῶν, ν ξω τῆς πόλεως, καὶ συνεπίσχυσαν αὐτῷ.

4 καὶ συνήγαγεν λαὸν πολὺν καὶ νέφραξεν τ δατα τῶν πηγῶν καὶ τὸν ποταμὸν τὸν διορίζοντα διὰ τῆς πόλεως λέγων Μ λθῃ βασιλεὺς Ασσουρ καὶ εὕρῃ δωρ πολὺ καὶ κατισχύσῃ.

5 καὶ κατίσχυσεν Εζεκιας καὶ κοδόμησεν πᾶν τ τεῖχος τ κατεσκαμμένον καὶ πύργους καὶ ξω προτείχισμα λλο καὶ κατίσχυσεν τ νάλημμα πόλεως Δαυιδ καὶ κατεσκεύασεν πλα πολλά.

6 καὶ θετο ρχοντας τοῦ πολέμου πὶ τὸν λαόν, καὶ συνήχθησαν πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πύλης τῆς φάραγγος, καὶ λάλησεν πὶ καρδίαν αὐτῶν λέγων

7 σχύσατε καὶ νδρίζεσθε, μ πτοηθῆτε πὸ προσώπου βασιλέως Ασσουρ καὶ πὸ προσώπου παντὸς τοῦ θνους τοῦ μετ αὐτοῦ, τι μεθ μῶν πλείονες μετ αὐτοῦ

8 μετ αὐτοῦ βραχίονες σάρκινοι, μεθ μῶν δ κύριος θεὸς μῶν τοῦ σῴζειν καὶ τοῦ πολεμεῖν τὸν πόλεμον μῶν. καὶ κατεθάρσησεν λαὸς πὶ τοῖς λόγοις Εζεκιου βασιλέως Ιουδα.

9 καὶ μετὰ ταῦτα πέστειλεν Σενναχηριμ βασιλεὺς σσυρίων τοὺς παῖδας αὐτοῦ πὶ Ιερουσαλημ, καὶ αὐτὸς πὶ Λαχις καὶ πᾶσα στρατιὰ μετ αὐτοῦ, καὶ πέστειλεν πρὸς Εζεκιαν βασιλέα Ιουδα καὶ πρὸς πάντα Ιουδαν τὸν ν Ιερουσαλημ λέγων

10 Οὕτως λέγει Σενναχηριμ βασιλεὺς σσυρίων πὶ τίνι μεῖς πεποίθατε καὶ κάθησθε ν τ περιοχῇ ν Ιερουσαλημ

11 οὐχὶ Εζεκιας πατᾷ μᾶς τοῦ παραδοῦναι μᾶς εἰς θάνατον καὶ εἰς λιμὸν καὶ εἰς δίψαν λέγων Κύριος θεὸς μῶν σώσει μᾶς κ χειρὸς βασιλέως Ασσουρ

12 οὐχ οὗτός στιν Εζεκιας, ς περιεῖλεν τ θυσιαστήρια αὐτοῦ καὶ τ ψηλὰ αὐτοῦ καὶ εἶπεν τ Ιουδα καὶ τοῖς κατοικοῦσιν Ιερουσαλημ λέγων Κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου τούτου προσκυνήσετε καὶ π αὐτῷ θυμιάσετε.

13 οὐ γνώσεσθε τι ποίησα γὼ καὶ οἱ πατέρες μου πᾶσι τοῖς λαοῖς τῶν χωρῶν μ δυνάμενοι δύναντο θεοὶ τῶν θνῶν πάσης τῆς γῆς σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν κ χειρός μου

14 τίς ν πᾶσι τοῖς θεοῖς τῶν θνῶν τούτων, οὓς ξωλέθρευσαν οἱ πατέρες μου μ δύναντο σῶσαι τὸν λαὸν αὐτῶν κ χειρός μου, τι δυνήσεται θεὸς μῶν σῶσαι μᾶς κ χειρός μου

15 νῦν μ πατάτω μᾶς Εζεκιας καὶ μ πεποιθέναι μᾶς ποιείτω κατὰ ταῦτα, καὶ μ πιστεύετε αὐτῷ τι οὐ μ δύνηται θεὸς παντὸς θνους καὶ βασιλείας τοῦ σῶσαι τὸν λαὸν αὐτοῦ κ χειρός μου καὶ κ χειρὸς πατέρων μου, τι θεὸς μῶν οὐ μ σώσει μᾶς κ χειρός μου.

16 καὶ τι λάλησαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πὶ κύριον θεὸν καὶ πὶ Εζεκιαν παῖδα αὐτοῦ.

17 καὶ βιβλίον γραψεν νειδίζειν τὸν κύριον θεὸν Ισραηλ καὶ εἶπεν περὶ αὐτοῦ λέγων ς θεοὶ τῶν θνῶν τῆς γῆς οὐκ ξείλαντο τοὺς λαοὺς αὐτῶν κ χειρός μου, οὕτως οὐ μ ξέληται θεὸς Εζεκιου λαὸν αὐτοῦ κ χειρός μου.

18 καὶ βόησεν φωνῇ μεγάλῃ Ιουδαιστὶ πὶ λαὸν Ιερουσαλημ τὸν πὶ τοῦ τείχους τοῦ φοβῆσαι αὐτοὺς καὶ κατασπάσαι, πως προκαταλάβωνται τὴν πόλιν.

19 καὶ λάλησεν πὶ θεὸν Ιερουσαλημ ς καὶ πὶ θεοὺς λαῶν τῆς γῆς, ργα χειρῶν νθρώπων.

20 καὶ προσηύξατο Εζεκιας βασιλεὺς καὶ Ησαιας υἱὸς Αμως προφήτης περὶ τούτων καὶ βόησαν εἰς τὸν οὐρανόν.

21 καὶ πέστειλεν κύριος γγελον, καὶ ξέτριψεν πᾶν δυνατὸν πολεμιστὴν καὶ ρχοντα καὶ στρατηγὸν ν τ παρεμβολῇ βασιλέως Ασσουρ, καὶ πέστρεψεν μετὰ αἰσχύνης προσώπου εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ. καὶ λθεν εἰς οἶκον τοῦ θεοῦ αὐτοῦ, καὶ τῶν ξελθόντων κ κοιλίας αὐτοῦ κατέβαλον αὐτὸν ν ομφαίᾳ.

22 καὶ σωσεν κύριος Εζεκιαν καὶ τοὺς κατοικοῦντας ν Ιερουσαλημ κ χειρὸς Σενναχηριμ βασιλέως Ασσουρ καὶ κ χειρὸς πάντων καὶ κατέπαυσεν αὐτοὺς κυκλόθεν.

23 καὶ πολλοὶ φερον δῶρα τ κυρίῳ εἰς Ιερουσαλημ καὶ δόματα τ Εζεκια βασιλεῖ Ιουδα, καὶ περήρθη κατ φθαλμοὺς πάντων τῶν θνῶν μετὰ ταῦτα.

24 ν ταῖς μέραις κείναις ρρώστησεν Εζεκιας ως θανάτου καὶ προσηύξατο πρὸς κύριον, καὶ πήκουσεν αὐτοῦ καὶ σημεῖον δωκεν αὐτῷ.

25 καὶ οὐ κατὰ τ νταπόδομα, δωκεν αὐτῷ, νταπέδωκεν Εζεκιας, λλὰ ψώθη καρδία αὐτοῦ καὶ γένετο π αὐτὸν ργὴ καὶ πὶ Ιουδαν καὶ Ιερουσαλημ.

26 καὶ ταπεινώθη Εζεκιας πὸ τοῦ ψους τῆς καρδίας αὐτοῦ καὶ οἱ κατοικοῦντες Ιερουσαλημ, καὶ οὐκ πῆλθεν π αὐτοὺς ργὴ κυρίου ν ταῖς μέραις Εζεκιου.

27 καὶ γένετο τ Εζεκια πλοῦτος καὶ δόξα πολλὴ σφόδρα, καὶ θησαυροὺς ποίησεν αυτῷ ργυρίου καὶ χρυσίου καὶ τοῦ λίθου τοῦ τιμίου καὶ εἰς τ ρώματα καὶ πλοθήκας καὶ εἰς σκεύη πιθυμητὰ

28 καὶ πόλεις εἰς τ γενήματα σίτου καὶ λαίου καὶ οἴνου καὶ φάτνας παντὸς κτήνους καὶ μάνδρας εἰς τ ποίμνια

29 καὶ πόλεις, ς κοδόμησεν αὑτῷ, καὶ ποσκευὴν προβάτων καὶ βοῶν εἰς πλῆθος, τι δωκεν αὐτῷ κύριος ποσκευὴν πολλὴν σφόδρα.

30 αὐτὸς Εζεκιας νέφραξεν τὴν ξοδον τοῦ δατος Γιων τ νω καὶ κατηύθυνεν αὐτὰ κάτω πρὸς λίβα τῆς πόλεως Δαυιδ καὶ εὐοδώθη Εζεκιας ν πᾶσι τοῖς ργοις αὐτοῦ.

31 καὶ οὕτως τοῖς πρεσβευταῖς τῶν ρχόντων πὸ Βαβυλῶνος τοῖς ποσταλεῖσιν πρὸς αὐτὸν πυθέσθαι παρ αὐτοῦ τ τέρας, γένετο πὶ τῆς γῆς, καὶ γκατέλιπεν αὐτὸν κύριος τοῦ πειράσαι αὐτὸν εἰδέναι τ ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ.

32 καὶ τ κατάλοιπα τῶν λόγων Εζεκιου καὶ τ λεος αὐτοῦ, δοὺ γέγραπται ν τ προφητείᾳ Ησαιου υἱοῦ Αμως τοῦ προφήτου καὶ πὶ βιβλίου βασιλέων Ιουδα καὶ Ισραηλ.

33 καὶ κοιμήθη Εζεκιας μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ, καὶ θαψαν αὐτὸν ν ναβάσει τάφων υἱῶν Δαυιδ, καὶ δόξαν καὶ τιμὴν δωκαν αὐτῷ ν τ θανάτῳ αὐτοῦ πᾶς Ιουδα καὶ οἱ κατοικοῦντες ν Ιερουσαλημ καὶ βασίλευσεν Μανασσης υἱὸς αὐτοῦ ντ αὐτοῦ.

Settings