Revelation 2

1 Τ γγέλῳ τῆς ν φέσῳ κκλησίας γράψον Τάδε λέγει κρατῶν τοὺς πτὰ στέρας ν τ δεξιᾷ αὐτοῦ, περιπατῶν ν μέσῳ τῶν πτὰ λυχνιῶν τῶν χρυσῶν

2 Οἶδα τ ργα σου, καὶ τὸν κόπον καὶ τὴν πομονήν σου, καὶ τι οὐ δύνῃ βαστάσαι κακούς, καὶ πείρασας τοὺς λέγοντας αυτοὺς ποστόλους, καὶ οὐκ εἰσίν, καὶ εὗρες αὐτοὺς ψευδεῖς

3 καὶ πομονὴν χεις, καὶ βάστασας διὰ τ νομά μου, καὶ οὐ κεκοπίακες.

4 λλὰ χω κατὰ σοῦ τι τὴν γάπην σου τὴν πρώτην φῆκες.

5 μνημόνευε οὖν πόθεν πέπτωκας, καὶ μετανόησον καὶ τ πρῶτα ργα ποίησον εἰ δ μή, ρχομαί σοι, καὶ κινήσω τὴν λυχνίαν σου κ τοῦ τόπου αὐτῆς, ὰν μ μετανοήσῃς.

6 λλὰ τοῦτο χεις τι μισεῖς τ ργα τῶν Νικολαϊτῶν, κἀγὼ μισῶ.

7 χων οὖς κουσάτω τί τ πνεῦμα λέγει ταῖς κκλησίαις. τ νικῶντι δώσω αὐτῷ φαγεῖν κ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς, στιν ν τ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ.

8 Καὶ τ γγέλῳ τῆς ν Σμύρνῃ κκλησίας γράψον Τάδε λέγει πρῶτος καὶ σχατος, ς γένετο νεκρὸς καὶ ζησεν

9 Οἶδά σου τὴν θλῖψιν καὶ τὴν πτωχείαν, λλὰ πλούσιος εἶ, καὶ τὴν βλασφημίαν κ τῶν λεγόντων ουδαίους εἶναι αυτούς, καὶ οὐκ εἰσίν, λλὰ συναγωγὴ τοῦ Σατανᾶ.

10 μηδὲν φοβοῦ μέλλεις πάσχειν. δοὺ μέλλει βάλλειν διάβολος ξ μῶν εἰς φυλακὴν να πειρασθῆτε, καὶ ξετε θλῖψιν μερῶν δέκα. γίνου πιστὸς χρι θανάτου, καὶ δώσω σοι τὸν στέφανον τῆς ζωῆς.

11 χων οὖς κουσάτω τί τ πνεῦμα λέγει ταῖς κκλησίαις. νικῶν οὐ μ δικηθῇ κ τοῦ θανάτου τοῦ δευτέρου.

12 Καὶ τ γγέλῳ τῆς ν Περγάμῳ κκλησίας γράψον Τάδε λέγει χων τὴν ομφαίαν τὴν δίστομον τὴν ξεῖαν

13 Οἶδα ποῦ κατοικεῖς, που θρόνος τοῦ Σατανᾶ, καὶ κρατεῖς τ νομά μου, καὶ οὐκ ρνήσω τὴν πίστιν μου καὶ ν ταῖς μέραις ντιπᾶς, μάρτυς μου, πιστός μου, ς πεκτάνθη παρ μῖν, που Σατανᾶς κατοικεῖ.

14 λλὰ χω κατὰ σοῦ λίγα, τι χεις κεῖ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Βαλαάμ, ς δίδασκεν τ Βαλὰκ βαλεῖν σκάνδαλον νώπιον τῶν υἱῶν σραήλ, φαγεῖν εἰδωλόθυτα καὶ πορνεῦσαι

15 οὕτως χεις καὶ σ κρατοῦντας τὴν διδαχὴν Νικολαϊτῶν μοίως.

16 μετανόησον οὖν εἰ δ μή, ρχομαί σοι ταχύ, καὶ πολεμήσω μετ αὐτῶν ν τ ομφαίᾳ τοῦ στόματός μου.

17 χων οὖς κουσάτω τί τ πνεῦμα λέγει ταῖς κκλησίαις. τ νικῶντι δώσω αὐτῷ τοῦ μάννα τοῦ κεκρυμμένου, καὶ δώσω αὐτῷ ψῆφον λευκήν, καὶ πὶ τὴν ψῆφον νομα καινὸν γεγραμμένον οὐδεὶς οἶδεν εἰ μ λαμβάνων.

18 Καὶ τ γγέλῳ τῆς ν Θυατείροις κκλησίας γράψον Τάδε λέγει υἱὸς τοῦ θεοῦ, χων τοὺς φθαλμοὺς αὐτοῦ ς φλόγα πυρός, καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ μοιοι χαλκολιβάνῳ

19 Οἶδά σου τ ργα, καὶ τὴν γάπην καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν καὶ τὴν πομονήν σου, καὶ τ ργα σου τ σχατα πλείονα τῶν πρώτων.

20 λλὰ χω κατὰ σοῦ τι φεῖς τὴν γυναῖκα εζάβελ, λέγουσα αυτὴν προφῆτιν, καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς μοὺς δούλους πορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα.

21 καὶ δωκα αὐτῇ χρόνον να μετανοήσῃ, καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι κ τῆς πορνείας αὐτῆς.

22 δοὺ βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην, καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ὰν μ μετανοήσωσιν κ τῶν ργων αὐτῆς

23 καὶ τ τέκνα αὐτῆς ποκτενῶ ν θανάτῳ καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ κκλησίαι τι γώ εἰμι ραυνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας, καὶ δώσω μῖν κάστῳ κατὰ τ ργα μῶν.

24 μῖν δ λέγω τοῖς λοιποῖς τοῖς ν Θυατείροις, σοι οὐκ χουσιν τὴν διδαχὴν ταύτην, οἵτινες οὐκ γνωσαν τ βαθέα τοῦ Σατανᾶ, ς λέγουσιν, οὐ βάλλω φ μᾶς λλο βάρος

25 πλὴν χετε κρατήσατε χρι οὗ ν ξω.

26 καὶ νικῶν καὶ τηρῶν χρι τέλους τ ργα μου, δώσω αὐτῷ ξουσίαν πὶ τῶν θνῶν,

27 καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ν άβδῳ σιδηρᾷ ς τ σκεύη τ κεραμικὰ συντρίβεται,

28 ς κἀγὼ εἴληφα παρὰ τοῦ πατρός μου, καὶ δώσω αὐτῷ τὸν στέρα τὸν πρωϊνόν.

29 χων οὖς κουσάτω τί τ πνεῦμα λέγει ταῖς κκλησίαις.

Settings