Proverbs 22

1 αἱρετώτερον νομα καλὸν πλοῦτος πολύς, πὲρ δ ργύριον καὶ χρυσίον χάρις γαθή.

2 πλούσιος καὶ πτωχὸς συνήντησαν λλήλοις, μφοτέρους δ κύριος ποίησεν.

3 πανοῦργος δὼν πονηρὸν τιμωρούμενον κραταιῶς αὐτὸς παι δεύεται, οἱ δ φρονες παρελθόντες ζημιώθησαν.

4 γενεὰ σοφίας φόβος κυρίου καὶ πλοῦτος καὶ δόξα καὶ ζωή.

5 τρίβολοι καὶ παγίδες ν δοῖς σκολιαῖς, δ φυλάσσων τὴν αυτοῦ ψυχὴν φέξεται αὐτῶν.

7 πλούσιοι πτωχῶν ρξουσιν, καὶ οἰκέται δίοις δεσπόταις δανιοῦσιν.

8 σπείρων φαῦλα θερίσει κακά, πληγὴν δ ργων αὐτοῦ συντελέσει.

8 a νδρα λαρὸν καὶ δότην εὐλογεῖ θεός, ματαιότητα δ ργων αὐτοῦ συντελέσει.

9 λεῶν πτωχὸν αὐτὸς διατραφήσεται τῶν γὰρ αυτοῦ ρτων δωκεν τ πτωχῷ.

9 a νίκην καὶ τιμὴν περιποιεῖται δῶρα δούς, τὴν μέντοι ψυχὴν φαιρεῖται τῶν κεκτημένων.

10 κβαλε κ συνεδρίου λοιμόν, καὶ συνεξελεύσεται αὐτῷ νεῖκος ταν γὰρ καθίσῃ ν συνεδρίῳ, πάντας τιμάζει.

11 γαπᾷ κύριος σίας καρδίας, δεκτοὶ δ αὐτῷ πάντες μωμοι χείλεσιν ποιμαίνει βασιλεύς.

12 οἱ δ φθαλμοὶ κυρίου διατηροῦσιν αἴσθησιν, φαυλίζει δ λόγους παράνομος.

13 προφασίζεται καὶ λέγει κνηρός Λέων ν ταῖς δοῖς, ν δ ταῖς πλατείαις φονευταί.

14 βόθρος βαθὺς στόμα παρανόμου, δ μισηθεὶς πὸ κυρίου μπεσεῖται εἰς αὐτόν.

14 a εἰσὶν δοὶ κακαὶ νώπιον νδρός, καὶ οὐκ γαπᾷ τοῦ ποστρέψαι π αὐτῶν ποστρέφειν δ δεῖ πὸ δοῦ σκολιᾶς καὶ κακῆς.

15 νοια ξῆπται καρδίας νέου, άβδος δ καὶ παιδεία μακρὰν π αὐτοῦ.

16 συκοφαντῶν πένητα πολλὰ ποιεῖ τ αυτοῦ δίδωσιν δ πλουσίῳ π λάσσονι.

17 Λόγοις σοφῶν παράβαλλε σὸν οὖς καὶ κουε μὸν λόγον, τὴν δ σὴν καρδίαν πίστησον, να γνῷς τι καλοί εἰσιν

18 καὶ ὰν μβάλῃς αὐτοὺς εἰς τὴν καρδίαν σου, εὐφρανοῦσίν σε μα πὶ σοῖς χείλεσιν,

19 να σου γένηται πὶ κύριον λπὶς καὶ γνωρίσῃ σοι τὴν δὸν αὐτοῦ.

20 καὶ σ δ πόγραψαι αὐτὰ σεαυτῷ τρισσῶς εἰς βουλὴν καὶ γνῶσιν πὶ τ πλάτος τῆς καρδίας σου.

21 διδάσκω οὖν σε ληθῆ λόγον καὶ γνῶσιν γαθὴν πακούειν τοῦ ποκρίνεσθαι λόγους ληθείας τοῖς προβαλλομένοις σοι.

22 Μ ποβιάζου πένητα, πτωχὸς γάρ στιν, καὶ μ τιμάσῃς σθενῆ ν πύλαις

23 γὰρ κύριος κρινεῖ αὐτοῦ τὴν κρίσιν, καὶ ύσῃ σὴν συλον ψυχήν.

24 μ σθι ταῖρος νδρὶ θυμώδει, φίλῳ δ ργίλῳ μ συναυλίζου,

25 μήποτε μάθῃς τῶν δῶν αὐτοῦ καὶ λάβῃς βρόχους τ σ ψυχῇ.

26 μ δίδου σεαυτὸν εἰς γγύην αἰσχυνόμενος πρόσωπον

27 ὰν γὰρ μ χῃς πόθεν ποτείσῃς, λήμψονται τ στρῶμα τ πὸ τὰς πλευράς σου.

28 μ μέταιρε ρια αἰώνια, θεντο οἱ πατέρες σου.

29 ρατικὸν νδρα καὶ ξὺν ν τοῖς ργοις αὐτοῦ βασιλεῦσι δεῖ παρεστάναι καὶ μ παρεστάναι νδράσι νωθροῖς.

Settings