Mark 11

1 Καὶ τε γγίζουσιν εἰς εροσόλυμα εἰς Βηθφαγὴ καὶ Βηθανίαν πρὸς τ ρος τῶν λαιῶν, ποστέλλει δύο τῶν μαθητῶν αὐτοῦ

2 καὶ λέγει αὐτοῖς πάγετε εἰς τὴν κώμην τὴν κατέναντι μῶν, καὶ εὐθὺς εἰσπορευόμενοι εἰς αὐτὴν εὑρήσετε πῶλον δεδεμένον φ ν οὐδεὶς οὔπω νθρώπων κάθισεν λύσατε αὐτὸν καὶ φέρετε.

3 καὶ άν τις μῖν εἴπῃ Τί ποιεῖτε τοῦτο; εἴπατε τι κύριος αὐτοῦ χρείαν χει καὶ εὐθὺς αὐτὸν ποστέλλει πάλιν δε.

4 καὶ πῆλθον καὶ εὗρον πῶλον δεδεμένον πρὸς θύραν ξω πὶ τοῦ μφόδου, καὶ λύουσιν αὐτόν.

5 καί τινες τῶν κεῖ στηκότων λεγον αὐτοῖς Τί ποιεῖτε λύοντες τὸν πῶλον;

6 οἱ δ εἶπαν αὐτοῖς καθὼς εἶπεν ησοῦς καὶ φῆκαν αὐτούς.

7 καὶ φέρουσιν τὸν πῶλον πρὸς τὸν ησοῦν, καὶ πιβάλλουσιν αὐτῷ τ μάτια αὐτῶν, καὶ κάθισεν π αὐτόν.

8 καὶ πολλοὶ τ μάτια αὐτῶν στρωσαν εἰς τὴν δόν, λλοι δ στιβάδας κόψαντες κ τῶν γρῶν.

9 καὶ οἱ προάγοντες καὶ οἱ κολουθοῦντες κραζον σαννά Εὐλογημένος ρχόμενος ν νόματι κυρίου

10 Εὐλογημένη ρχομένη βασιλεία τοῦ πατρὸς μῶν Δαυίδ σαννὰ ν τοῖς ψίστοις.

11 Καὶ εἰσῆλθεν εἰς εροσόλυμα εἰς τ ερόν καὶ περιβλεψάμενος πάντα ψὲ δη οὔσης τῆς ρας ξῆλθεν εἰς Βηθανίαν μετὰ τῶν δώδεκα.

12 Καὶ τ παύριον ξελθόντων αὐτῶν πὸ Βηθανίας πείνασεν.

13 καὶ δὼν συκῆν πὸ μακρόθεν χουσαν φύλλα λθεν εἰ ρα τι εὑρήσει ν αὐτῇ, καὶ λθὼν π αὐτὴν οὐδὲν εὗρεν εἰ μ φύλλα, γὰρ καιρὸς οὐκ ν σύκων.

14 καὶ ποκριθεὶς εἶπεν αὐτῇ Μηκέτι εἰς τὸν αἰῶνα κ σοῦ μηδεὶς καρπὸν φάγοι. καὶ κουον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.

15 Καὶ ρχονται εἰς εροσόλυμα. καὶ εἰσελθὼν εἰς τ ερὸν ρξατο κβάλλειν τοὺς πωλοῦντας καὶ τοὺς γοράζοντας ν τ ερῷ, καὶ τὰς τραπέζας τῶν κολλυβιστῶν καὶ τὰς καθέδρας τῶν πωλούντων τὰς περιστερὰς κατέστρεψεν

16 καὶ οὐκ φιεν να τις διενέγκῃ σκεῦος διὰ τοῦ εροῦ,

17 καὶ δίδασκεν καὶ λεγεν αὐτοῖς Οὐ γέγραπται τι οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσιν τοῖς θνεσιν; μεῖς δ πεποιήκατε αὐτὸν σπήλαιον λῃστῶν.

18 καὶ κουσαν οἱ ρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς, καὶ ζήτουν πῶς αὐτὸν πολέσωσιν φοβοῦντο γὰρ αὐτόν, πᾶς γὰρ χλος ξεπλήσσετο πὶ τ διδαχῇ αὐτοῦ.

19 Καὶ ταν ψὲ γένετο, ξεπορεύοντο ξω τῆς πόλεως.

20 Καὶ παραπορευόμενοι πρωῒ εἶδον τὴν συκῆν ξηραμμένην κ ιζῶν.

21 καὶ ναμνησθεὶς Πέτρος λέγει αὐτῷ αββί, δε συκῆ ν κατηράσω ξήρανται.

22 καὶ ποκριθεὶς ησοῦς λέγει αὐτοῖς χετε πίστιν θεοῦ

23 μὴν λέγω μῖν τι ς ν εἴπῃ τ ρει τούτῳ ρθητι καὶ βλήθητι εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ μ διακριθῇ ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ λλὰ πιστεύῃ τι λαλεῖ γίνεται, σται αὐτῷ.

24 διὰ τοῦτο λέγω μῖν, πάντα σα προσεύχεσθε καὶ αἰτεῖσθε, πιστεύετε τι λάβετε, καὶ σται μῖν.

25 καὶ ταν στήκετε προσευχόμενοι, φίετε εἴ τι χετε κατά τινος, να καὶ πατὴρ μῶν ν τοῖς οὐρανοῖς φῇ μῖν τ παραπτώματα μῶν.

27 Καὶ ρχονται πάλιν εἰς εροσόλυμα. καὶ ν τ ερῷ περιπατοῦντος αὐτοῦ ρχονται πρὸς αὐτὸν οἱ ρχιερεῖς καὶ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ πρεσβύτεροι

28 καὶ λεγον αὐτῷ ν ποίᾳ ξουσίᾳ ταῦτα ποιεῖς; τίς σοι δωκεν τὴν ξουσίαν ταύτην να ταῦτα ποιῇς;

29 δ ησοῦς εἶπεν αὐτοῖς περωτήσω μᾶς να λόγον, καὶ ποκρίθητέ μοι, καὶ ρῶ μῖν ν ποίᾳ ξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ

30 τ βάπτισμα τ ωάννου ξ οὐρανοῦ ν ξ νθρώπων; ποκρίθητέ μοι.

31 καὶ διελογίζοντο πρὸς αυτοὺς λέγοντες Τί εἴπωμεν; ὰν εἴπωμεν ξ οὐρανοῦ, ρεῖ Διὰ τί οὖν οὐκ πιστεύσατε αὐτῷ;

32 λλὰ εἴπωμεν ξ νθρώπων; φοβοῦντο τὸν χλον, παντες γὰρ εἶχον τὸν ωάννην ντως τι προφήτης ν.

33 καὶ ποκριθέντες τ ησοῦ λέγουσιν Οὐκ οἴδαμεν. καὶ ησοῦς λέγει αὐτοῖς Οὐδὲ γὼ λέγω μῖν ν ποίᾳ ξουσίᾳ ταῦτα ποιῶ.

Settings