Luke 12

1 ν οἷς πισυναχθεισῶν τῶν μυριάδων τοῦ χλου, στε καταπατεῖν λλήλους, ρξατο λέγειν πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ πρῶτον Προσέχετε αυτοῖς πὸ τῆς ζύμης, τις στὶν πόκρισις, τῶν Φαρισαίων.

2 οὐδὲν δ συγκεκαλυμμένον στὶν οὐκ ποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν οὐ γνωσθήσεται.

3 νθ ν σα ν τ σκοτίᾳ εἴπατε ν τ φωτὶ κουσθήσεται, καὶ πρὸς τ οὖς λαλήσατε ν τοῖς ταμείοις κηρυχθήσεται πὶ τῶν δωμάτων.

4 Λέγω δ μῖν τοῖς φίλοις μου, μ φοβηθῆτε πὸ τῶν ποκτεινόντων τ σῶμα καὶ μετὰ ταῦτα μ χόντων περισσότερόν τι ποιῆσαι.

5 ποδείξω δ μῖν τίνα φοβηθῆτε φοβήθητε τὸν μετὰ τ ποκτεῖναι χοντα ξουσίαν μβαλεῖν εἰς τὴν γέενναν ναί, λέγω μῖν, τοῦτον φοβήθητε.

6 οὐχὶ πέντε στρουθία πωλοῦνται σσαρίων δύο; καὶ ν ξ αὐτῶν οὐκ στιν πιλελησμένον νώπιον τοῦ θεοῦ.

7 λλὰ καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς μῶν πᾶσαι ρίθμηνται μ φοβεῖσθε πολλῶν στρουθίων διαφέρετε.

8 Λέγω δ μῖν, πᾶς ς ν μολογήσῃ ν μοὶ μπροσθεν τῶν νθρώπων, καὶ υἱὸς τοῦ νθρώπου μολογήσει ν αὐτῷ μπροσθεν τῶν γγέλων τοῦ θεοῦ

9 δ ρνησάμενός με νώπιον τῶν νθρώπων παρνηθήσεται νώπιον τῶν γγέλων τοῦ θεοῦ.

10 καὶ πᾶς ς ρεῖ λόγον εἰς τὸν υἱὸν τοῦ νθρώπου, φεθήσεται αὐτῷ τ δ εἰς τ γιον πνεῦμα βλασφημήσαντι οὐκ φεθήσεται.

11 ταν δ εἰσφέρωσιν μᾶς πὶ τὰς συναγωγὰς καὶ τὰς ρχὰς καὶ τὰς ξουσίας, μ μεριμνήσητε πῶς τί πολογήσησθε τί εἴπητε

12 τ γὰρ γιον πνεῦμα διδάξει μᾶς ν αὐτῇ τ ρᾳ δεῖ εἰπεῖν.

13 Εἶπεν δέ τις κ τοῦ χλου αὐτῷ Διδάσκαλε, εἰπὲ τ δελφῷ μου μερίσασθαι μετ μοῦ τὴν κληρονομίαν.

14 δ εἶπεν αὐτῷ νθρωπε, τίς με κατέστησεν κριτὴν μεριστὴν φ μᾶς;

15 εἶπεν δ πρὸς αὐτούς ρᾶτε καὶ φυλάσσεσθε πὸ πάσης πλεονεξίας, τι οὐκ ν τ περισσεύειν τινὶ ζωὴ αὐτοῦ στιν κ τῶν παρχόντων αὐτῷ.

16 εἶπεν δ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων νθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν χώρα.

17 καὶ διελογίζετο ν αυτῷ λέγων Τί ποιήσω, τι οὐκ χω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου;

18 καὶ εἶπεν Τοῦτο ποιήσω καθελῶ μου τὰς ποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω κεῖ πάντα τὸν σῖτον καὶ τ γαθά μου,

19 καὶ ρῶ τ ψυχῇ μου Ψυχή, χεις πολλὰ γαθὰ κείμενα εἰς τη πολλά ναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου.

20 εἶπεν δ αὐτῷ θεός φρων, ταύτῃ τ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου παιτοῦσιν πὸ σοῦ δ τοίμασας, τίνι σται;

21 οὕτως θησαυρίζων αυτῷ καὶ μ εἰς θεὸν πλουτῶν.

22 Εἶπεν δ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ Διὰ τοῦτο λέγω μῖν, μ μεριμνᾶτε τ ψυχῇ τί φάγητε, μηδὲ τ σώματι τί νδύσησθε.

23 γὰρ ψυχὴ πλεῖόν στιν τῆς τροφῆς καὶ τ σῶμα τοῦ νδύματος.

24 κατανοήσατε τοὺς κόρακας τι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ στιν ταμεῖον οὐδὲ ποθήκη, καὶ θεὸς τρέφει αὐτούς πόσῳ μᾶλλον μεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν.

25 τίς δ ξ μῶν μεριμνῶν δύναται πὶ τὴν λικίαν αὐτοῦ προσθεῖναι πῆχυν;

26 εἰ οὖν οὐδὲ λάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶν μεριμνᾶτε;

27 κατανοήσατε τ κρίνα πῶς αὐξάνει οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει λέγω δ μῖν, οὐδὲ Σολομὼν ν πάσῃ τ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ς ν τούτων.

28 εἰ δ ν γρῷ τὸν χόρτον ντα σήμερον καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον θεὸς οὕτως μφιέζει, πόσῳ μᾶλλον μᾶς, λιγόπιστοι.

29 καὶ μεῖς μ ζητεῖτε τί φάγητε καὶ τί πίητε, καὶ μ μετεωρίζεσθε,

30 ταῦτα γὰρ πάντα τ θνη τοῦ κόσμου πιζητοῦσιν, μῶν δ πατὴρ οἶδεν τι χρῄζετε τούτων.

31 πλὴν ζητεῖτε τὴν βασιλείαν αὐτοῦ, καὶ ταῦτα προστεθήσεται μῖν.

32 Μ φοβοῦ, τ μικρὸν ποίμνιον, τι εὐδόκησεν πατὴρ μῶν δοῦναι μῖν τὴν βασιλείαν.

33 πωλήσατε τ πάρχοντα μῶν καὶ δότε λεημοσύνην ποιήσατε αυτοῖς βαλλάντια μ παλαιούμενα, θησαυρὸν νέκλειπτον ν τοῖς οὐρανοῖς, που κλέπτης οὐκ γγίζει οὐδὲ σὴς διαφθείρει

34 που γάρ στιν θησαυρὸς μῶν, κεῖ καὶ καρδία μῶν σται.

35 στωσαν μῶν αἱ σφύες περιεζωσμέναι καὶ οἱ λύχνοι καιόμενοι,

36 καὶ μεῖς μοιοι νθρώποις προσδεχομένοις τὸν κύριον αυτῶν πότε ναλύσῃ κ τῶν γάμων, να λθόντος καὶ κρούσαντος εὐθέως νοίξωσιν αὐτῷ.

37 μακάριοι οἱ δοῦλοι κεῖνοι, οὓς λθὼν κύριος εὑρήσει γρηγοροῦντας μὴν λέγω μῖν τι περιζώσεται καὶ νακλινεῖ αὐτοὺς καὶ παρελθὼν διακονήσει αὐτοῖς.

38 κἂν ν τ δευτέρᾳ κἂν ν τ τρίτῃ φυλακῇ λθῃ καὶ εὕρῃ οὕτως, μακάριοί εἰσιν κεῖνοι.

39 Τοῦτο δ γινώσκετε τι εἰ δει οἰκοδεσπότης ποίᾳ ρᾳ κλέπτης ρχεται, οὐκ ν φῆκεν διορυχθῆναι τὸν οἶκον αὐτοῦ.

40 καὶ μεῖς γίνεσθε τοιμοι, τι ρᾳ οὐ δοκεῖτε υἱὸς τοῦ νθρώπου ρχεται.

41 Εἶπεν δ Πέτρος Κύριε, πρὸς μᾶς τὴν παραβολὴν ταύτην λέγεις καὶ πρὸς πάντας;

42 καὶ εἶπεν κύριος Τίς ρα στὶν πιστὸς οἰκονόμος, φρόνιμος, ν καταστήσει κύριος πὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ τοῦ διδόναι ν καιρῷ τ σιτομέτριον;

43 μακάριος δοῦλος κεῖνος, ν λθὼν κύριος αὐτοῦ εὑρήσει ποιοῦντα οὕτως

44 ληθῶς λέγω μῖν τι πὶ πᾶσιν τοῖς πάρχουσιν αὐτοῦ καταστήσει αὐτόν.

45 ὰν δ εἴπῃ δοῦλος κεῖνος ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ Χρονίζει κύριός μου ρχεσθαι, καὶ ρξηται τύπτειν τοὺς παῖδας καὶ τὰς παιδίσκας, σθίειν τε καὶ πίνειν καὶ μεθύσκεσθαι,

46 ξει κύριος τοῦ δούλου κείνου ν μέρᾳ οὐ προσδοκᾷ καὶ ν ρᾳ οὐ γινώσκει, καὶ διχοτομήσει αὐτὸν καὶ τ μέρος αὐτοῦ μετὰ τῶν πίστων θήσει.

47 κεῖνος δ δοῦλος γνοὺς τ θέλημα τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ μ τοιμάσας ποιήσας πρὸς τ θέλημα αὐτοῦ δαρήσεται πολλάς

48 δ μ γνοὺς ποιήσας δ ξια πληγῶν δαρήσεται λίγας. παντὶ δ δόθη πολύ, πολὺ ζητηθήσεται παρ αὐτοῦ, καὶ παρέθεντο πολύ, περισσότερον αἰτήσουσιν αὐτόν.

49 Πῦρ λθον βαλεῖν πὶ τὴν γῆν, καὶ τί θέλω εἰ δη νήφθη

50 βάπτισμα δ χω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ως του τελεσθῇ.

51 δοκεῖτε τι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ν τ γ; οὐχί, λέγω μῖν, λλ διαμερισμόν.

52 σονται γὰρ πὸ τοῦ νῦν πέντε ν νὶ οἴκῳ διαμεμερισμένοι, τρεῖς πὶ δυσὶν καὶ δύο πὶ τρισίν,

53 διαμερισθήσονται πατὴρ πὶ υἱ καὶ υἱὸς πὶ πατρί, μήτηρ πὶ θυγατέρα καὶ θυγάτηρ πὶ τὴν μητέρα, πενθερὰ πὶ τὴν νύμφην αὐτῆς καὶ νύμφη πὶ τὴν πενθεράν.

54 λεγεν δ καὶ τοῖς χλοις ταν δητε νεφέλην νατέλλουσαν πὶ δυσμῶν, εὐθέως λέγετε τι μβρος ρχεται, καὶ γίνεται οὕτως

55 καὶ ταν νότον πνέοντα, λέγετε τι Καύσων σται, καὶ γίνεται.

56 ποκριταί, τ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν, τὸν δ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐκ οἴδατε δοκιμάζειν;

57 Τί δ καὶ φ αυτῶν οὐ κρίνετε τ δίκαιον;

58 ς γὰρ πάγεις μετὰ τοῦ ντιδίκου σου π ρχοντα, ν τ δῷ δὸς ργασίαν πηλλάχθαι π αὐτοῦ, μήποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ κριτής σε παραδώσει τ πράκτορι, καὶ πράκτωρ σε βαλεῖ εἰς φυλακήν.

59 λέγω σοι, οὐ μ ξέλθῃς κεῖθεν ως καὶ τ σχατον λεπτὸν ποδῷς.

Settings