Lamentations 4

1 Πῶς μαυρωθήσεται χρυσίον, λλοιωθήσεται τ ργύριον τ γαθόν ξεχύθησαν λίθοι γιοι π ρχῆς πασῶν ξόδων.

2 Υἱοὶ Σιων οἱ τίμιοι οἱ πηρμένοι ν χρυσίῳ πῶς λογίσθησαν εἰς γγεῖα στράκινα ργα χειρῶν κεραμέως

3 Καί γε δράκοντες ξέδυσαν μαστούς, θήλασαν σκύμνοι αὐτῶν θυγατέρες λαοῦ μου εἰς νίατον ς στρουθίον ν ρήμῳ.

4 κολλήθη γλῶσσα θηλάζοντος πρὸς τὸν φάρυγγα αὐτοῦ ν δίψει νήπια τησαν ρτον, διακλῶν οὐκ στιν αὐτοῖς.

5 Οἱ σθοντες τὰς τρυφὰς φανίσθησαν ν ταῖς ξόδοις, οἱ τιθηνούμενοι πὶ κόκκων περιεβάλοντο κοπρίας.

6 Καὶ μεγαλύνθη νομία θυγατρὸς λαοῦ μου πὲρ νομίας Σοδομων τῆς κατεστραμμένης σπερ σπουδῇ, καὶ οὐκ πόνεσαν ν αὐτῇ χεῖρας.

7 καθαριώθησαν ναζιραῖοι αὐτῆς πὲρ χιόνα, λαμψαν πὲρ γάλα, πυρρώθησαν πὲρ λίθους σαπφείρου τ πόσπασμα αὐτῶν.

8 σκότασεν πὲρ σβόλην τ εἶδος αὐτῶν, οὐκ πεγνώσθησαν ν ταῖς ξόδοις πάγη δέρμα αὐτῶν πὶ τ στέα αὐτῶν, ξηράνθησαν, γενήθησαν σπερ ξύλον.

9 Καλοὶ σαν οἱ τραυματίαι ομφαίας οἱ τραυματίαι λιμοῦ πορεύθησαν κκεκεντημένοι πὸ γενημάτων γρῶν.

10 Χεῖρες γυναικῶν οἰκτιρμόνων ψησαν τ παιδία αὐτῶν, γενήθησαν εἰς βρῶσιν αὐταῖς ν τ συντρίμματι τῆς θυγατρὸς λαοῦ μου.

11 Συνετέλεσεν κύριος θυμὸν αὐτοῦ, ξέχεεν θυμὸν ργῆς αὐτοῦ καὶ νῆψεν πῦρ ν Σιων, καὶ κατέφαγεν τ θεμέλια αὐτῆς.

12 Οὐκ πίστευσαν βασιλεῖς γῆς, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκου μένην, τι εἰσελεύσεται χθρὸς καὶ κθλίβων διὰ τῶν πυλῶν Ιερουσαλημ.

13 ξ μαρτιῶν προφητῶν αὐτῆς, δικιῶν ερέων αὐτῆς τῶν κχεόντων αἷμα δίκαιον ν μέσῳ αὐτῆς.

14 σαλεύθησαν γρήγοροι αὐτῆς ν ταῖς ξόδοις, μολύνθησαν ν αἵματι ν τ μ δύνασθαι αὐτοὺς ψαντο νδυμάτων αὐτῶν.

15 πόστητε καθάρτων καλέσατε αὐτούς πόστητε πόστητε, μ πτεσθε, τι νήφθησαν καί γε σαλεύθησαν εἴπατε ν τοῖς θνεσιν Οὐ μ προσθῶσιν τοῦ παροικεῖν.

16 Πρόσωπον κυρίου μερὶς αὐτῶν, οὐ προσθήσει πιβλέψαι αὐτοῖς πρόσωπον ερέων οὐκ λαβον, πρεσβύτας οὐκ λέησαν.

17 τι ντων μῶν ξέλιπον οἱ φθαλμοὶ μῶν εἰς τὴν βοήθειαν μῶν μάταια ποσκοπευόντων μῶν πεσκοπεύσαμεν εἰς θνος οὐ σῷζον.

18 θηρεύσαμεν μικροὺς μῶν τοῦ μ πορεύεσθαι ν ταῖς πλατείαις μῶν γγικεν καιρὸς μῶν, πληρώθησαν αἱ μέραι μῶν, πάρεστιν καιρὸς μῶν.

19 Κοῦφοι γένοντο οἱ διώκοντες μᾶς πὲρ ετοὺς οὐρανοῦ, πὶ τῶν ρέων ξήφθησαν, ν ρήμῳ νήδρευσαν μᾶς.

20 Πνεῦμα προσώπου μῶν χριστὸς κυρίου συνελήμφθη ν ταῖς δια φθοραῖς αὐτῶν, οὗ εἴπαμεν ν τ σκιᾷ αὐτοῦ ζησόμεθα ν τοῖς θνεσιν.

21 Χαῖρε καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Ιδουμαίας κατοικοῦσα πὶ γῆς καί γε πὶ σ διελεύσεται τ ποτήριον κυρίου, καὶ μεθυσθήσῃ καὶ ποχεεῖς.

22 ξέλιπεν νομία σου, θύγατερ Σιων οὐ προσθήσει τι ποικί σαι σε. πεσκέψατο νομίας σου, θύγατερ Εδωμ πεκάλυψεν πὶ τ σε βήματά σου.

Settings