Genesis 4

1 Αδαμ δ γνω Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα τεκεν τὸν Καιν καὶ εἶπεν κτησάμην νθρωπον διὰ τοῦ θεοῦ.

2 καὶ προσέθηκεν τεκεῖν τὸν δελφὸν αὐτοῦ τὸν Αβελ. καὶ γένετο Αβελ ποιμὴν προβάτων, Καιν δ ν ργαζόμενος τὴν γῆν.

3 καὶ γένετο μεθ μέρας νεγκεν Καιν πὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τ κυρίῳ,

4 καὶ Αβελ νεγκεν καὶ αὐτὸς πὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ πὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ πεῖδεν θεὸς πὶ Αβελ καὶ πὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ,

5 πὶ δ Καιν καὶ πὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχεν. καὶ λύπησεν τὸν Καιν λίαν, καὶ συνέπεσεν τ προσώπῳ.

6 καὶ εἶπεν κύριος θεὸς τ Καιν να τ περίλυπος γένου, καὶ να τ συνέπεσεν τ πρόσωπόν σου

7 οὐκ, ὰν ρθῶς προσενέγκῃς, ρθῶς δ μ διέλῃς, μαρτες σύχασον πρὸς σ ποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σ ρξεις αὐτοῦ.

8 καὶ εἶπεν Καιν πρὸς Αβελ τὸν δελφὸν αὐτοῦ Διέλθωμεν εἰς τ πεδίον. καὶ γένετο ν τ εἶναι αὐτοὺς ν τ πεδίῳ καὶ νέστη Καιν πὶ Αβελ τὸν δελφὸν αὐτοῦ καὶ πέκτεινεν αὐτόν.

9 καὶ εἶπεν θεὸς πρὸς Καιν Ποῦ στιν Αβελ δελφός σου δ εἶπεν Οὐ γινώσκω μ φύλαξ τοῦ δελφοῦ μού εἰμι γώ

10 καὶ εἶπεν θεός Τ ποίησας φωνὴ αἵματος τοῦ δελφοῦ σου βοᾷ πρός με κ τῆς γῆς.

11 καὶ νῦν πικατάρατος σ πὸ τῆς γῆς, χανεν τ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τ αἷμα τοῦ δελφοῦ σου κ τῆς χειρός σου

12 τι ργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ προσθήσει τὴν σχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι στένων καὶ τρέμων σῃ πὶ τῆς γῆς.

13 καὶ εἶπεν Καιν πρὸς τὸν κύριον Μείζων αἰτία μου τοῦ φεθῆναί με

14 εἰ κβάλλεις με σήμερον πὸ προσώπου τῆς γῆς καὶ πὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι, καὶ σομαι στένων καὶ τρέμων πὶ τῆς γῆς, καὶ σται πᾶς εὑρίσκων με ποκτενεῖ με.

15 καὶ εἶπεν αὐτῷ κύριος θεός Οὐχ οὕτως πᾶς ποκτείνας Καιν πτὰ κδικούμενα παραλύσει. καὶ θετο κύριος θεὸς σημεῖον τ Καιν τοῦ μ νελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν.

16 ξῆλθεν δ Καιν πὸ προσώπου τοῦ θεοῦ καὶ κησεν ν γ Ναιδ κατέναντι Εδεμ.

17 Καὶ γνω Καιν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα τεκεν τὸν Ενωχ καὶ ν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ πωνόμασεν τὴν πόλιν πὶ τ νόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Ενωχ.

18 γενήθη δ τ Ενωχ Γαιδαδ, καὶ Γαιδαδ γέννησεν τὸν Μαιηλ, καὶ Μαιηλ γέννησεν τὸν Μαθουσαλα, καὶ Μαθουσαλα γέννησεν τὸν Λαμεχ.

19 καὶ λαβεν αυτῷ Λαμεχ δύο γυναῖκας, νομα τ μιᾷ Αδα, καὶ νομα τ δευτέρᾳ Σελλα.

20 καὶ τεκεν Αδα τὸν Ιωβελ οὗτος ν πατὴρ οἰκούντων ν σκηναῖς κτηνοτρόφων.

21 καὶ νομα τ δελφῷ αὐτοῦ Ιουβαλ οὗτος ν καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν.

22 Σελλα δ τεκεν καὶ αὐτὴ τὸν Θοβελ, καὶ ν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου δελφὴ δ Θοβελ Νοεμα.

23 εἶπεν δ Λαμεχ ταῖς αυτοῦ γυναιξίν Αδα καὶ Σελλα, κούσατέ μου τῆς φωνῆς, γυναῖκες Λαμεχ, νωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, τι νδρα πέκτεινα εἰς τραῦμα μοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα μοί,

24 τι πτάκις κδεδίκηται κ Καιν, κ δ Λαμεχ βδομηκοντάκις πτά.

25 γνω δ Αδαμ Ευαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα τεκεν υἱὸν καὶ πωνόμασεν τ νομα αὐτοῦ Σηθ λέγουσα ξανέστησεν γάρ μοι θεὸς σπέρμα τερον ντὶ Αβελ, ν πέκτεινεν Καιν.

26 καὶ τ Σηθ γένετο υἱός, πωνόμασεν δ τ νομα αὐτοῦ Ενως οὗτος λπισεν πικαλεῖσθαι τ νομα κυρίου τοῦ θεοῦ.

Settings