Galatians 2

1 πειτα διὰ δεκατεσσάρων τῶν πάλιν νέβην εἰς εροσόλυμα μετὰ Βαρναβᾶ συμπαραλαβὼν καὶ Τίτον

2 νέβην δ κατὰ ποκάλυψιν καὶ νεθέμην αὐτοῖς τ εὐαγγέλιον κηρύσσω ν τοῖς θνεσιν, κατ δίαν δ τοῖς δοκοῦσιν, μή πως εἰς κενὸν τρέχω δραμον.

3 λλ οὐδὲ Τίτος σὺν μοί, λλην ν, ναγκάσθη περιτμηθῆναι

4 διὰ δ τοὺς παρεισάκτους ψευδαδέλφους, οἵτινες παρεισῆλθον κατασκοπῆσαι τὴν λευθερίαν μῶν ν χομεν ν Χριστῷ ησοῦ, να μᾶς καταδουλώσουσιν

5 οἷς οὐδὲ πρὸς ραν εἴξαμεν τ ποταγῇ, να λήθεια τοῦ εὐαγγελίου διαμείνῃ πρὸς μᾶς.

6 πὸ δ τῶν δοκούντων εἶναί τιποῖοί ποτε σαν οὐδέν μοι διαφέρει πρόσωπον θεὸς νθρώπου οὐ λαμβάνειμοὶ γὰρ οἱ δοκοῦντες οὐδὲν προσανέθεντο,

7 λλὰ τοὐναντίον δόντες τι πεπίστευμαι τ εὐαγγέλιον τῆς κροβυστίας καθὼς Πέτρος τῆς περιτομῆς,

8 γὰρ νεργήσας Πέτρῳ εἰς ποστολὴν τῆς περιτομῆς νήργησεν καὶ μοὶ εἰς τ θνη,

9 καὶ γνόντες τὴν χάριν τὴν δοθεῖσάν μοι, άκωβος καὶ Κηφᾶς καὶ ωάννης, οἱ δοκοῦντες στῦλοι εἶναι, δεξιὰς δωκαν μοὶ καὶ Βαρναβᾷ κοινωνίας, να μεῖς εἰς τ θνη, αὐτοὶ δ εἰς τὴν περιτομήν

10 μόνον τῶν πτωχῶν να μνημονεύωμεν, καὶ σπούδασα αὐτὸ τοῦτο ποιῆσαι.

11 τε δ λθεν Κηφᾶς εἰς ντιόχειαν, κατὰ πρόσωπον αὐτῷ ντέστην, τι κατεγνωσμένος ν

12 πρὸ τοῦ γὰρ λθεῖν τινας πὸ ακώβου μετὰ τῶν θνῶν συνήσθιεν τε δ λθον, πέστελλεν καὶ φώριζεν αυτόν, φοβούμενος τοὺς κ περιτομῆς.

13 καὶ συνυπεκρίθησαν αὐτῷ καὶ οἱ λοιποὶ ουδαῖοι, στε καὶ Βαρναβᾶς συναπήχθη αὐτῶν τ ποκρίσει.

14 λλ τε εἶδον τι οὐκ ρθοποδοῦσιν πρὸς τὴν λήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, εἶπον τ Κηφᾷ μπροσθεν πάντων Εἰ σ ουδαῖος πάρχων θνικῶς καὶ οὐκ ουδαϊκῶς ζῇς, πῶς τ θνη ναγκάζεις ουδαΐζειν;

15 μεῖς φύσει ουδαῖοι καὶ οὐκ ξ θνῶν μαρτωλοί,

16 εἰδότες δ τι οὐ δικαιοῦται νθρωπος ξ ργων νόμου ὰν μ διὰ πίστεως ησοῦ Χριστοῦ, καὶ μεῖς εἰς Χριστὸν ησοῦν πιστεύσαμεν, να δικαιωθῶμεν κ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ξ ργων νόμου, τι ξ ργων νόμου οὐ δικαιωθήσεται πᾶσα σάρξ.

17 εἰ δ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ μαρτωλοί, ρα Χριστὸς μαρτίας διάκονος; μ γένοιτο

18 εἰ γὰρ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην μαυτὸν συνιστάνω.

19 γὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ πέθανον να θεῷ ζήσω Χριστῷ συνεσταύρωμαι

20 ζ δ οὐκέτι γώ, ζ δ ν μοὶ Χριστός δ νῦν ζ ν σαρκί, ν πίστει ζ τ τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ τοῦ γαπήσαντός με καὶ παραδόντος αυτὸν πὲρ μοῦ.

21 οὐκ θετῶ τὴν χάριν τοῦ θεοῦ εἰ γὰρ διὰ νόμου δικαιοσύνη, ρα Χριστὸς δωρεὰν πέθανεν.

Settings