Exodus 20

1 Καὶ λάλησεν κύριος πάντας τοὺς λόγους τούτους λέγων

2 γώ εἰμι κύριος θεός σου, στις ξήγαγόν σε κ γῆς Αἰγύπτου ξ οἴκου δουλείας.

3 οὐκ σονταί σοι θεοὶ τεροι πλὴν μοῦ.

4 οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς μοίωμα, σα ν τ οὐρανῷ νω καὶ σα ν τ γ κάτω καὶ σα ν τοῖς δασιν ποκάτω τῆς γῆς.

5 οὐ προσκυνήσεις αὐτοῖς οὐδὲ μ λατρεύσῃς αὐτοῖς γὼ γάρ εἰμι κύριος θεός σου, θεὸς ζηλωτὴς ποδιδοὺς μαρτίας πατέρων πὶ τέκνα ως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς τοῖς μισοῦσίν με

6 καὶ ποιῶν λεος εἰς χιλιάδας τοῖς γαπῶσίν με καὶ τοῖς φυλάσσουσιν τ προστάγματά μου.

7 οὐ λήμψῃ τ νομα κυρίου τοῦ θεοῦ σου πὶ ματαίῳ οὐ γὰρ μ καθαρίσῃ κύριος τὸν λαμβάνοντα τ νομα αὐτοῦ πὶ ματαίῳ.

8 μνήσθητι τὴν μέραν τῶν σαββάτων γιάζειν αὐτήν.

9 ξ μέρας ργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τ ργα σου

10 τ δ μέρᾳ τ βδόμῃ σάββατα κυρίῳ τ θεῷ σου οὐ ποιήσεις ν αὐτῇ πᾶν ργον, σ καὶ υἱός σου καὶ θυγάτηρ σου, παῖς σου καὶ παιδίσκη σου, βοῦς σου καὶ τ ποζύγιόν σου καὶ πᾶν κτῆνός σου καὶ προσήλυτος παροικῶν ν σοί.

11 ν γὰρ ξ μέραις ποίησεν κύριος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ πάντα τ ν αὐτοῖς καὶ κατέπαυσεν τ μέρᾳ τ βδόμῃ διὰ τοῦτο εὐλόγησεν κύριος τὴν μέραν τὴν βδόμην καὶ γίασεν αὐτήν.

12 τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα, να εὖ σοι γένηται, καὶ να μακροχρόνιος γένῃ πὶ τῆς γῆς τῆς γαθῆς, ς κύριος θεός σου δίδωσίν σοι.

13 οὐ μοιχεύσεις.

14 οὐ κλέψεις.

15 οὐ φονεύσεις.

16 οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ.

17 οὐκ πιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου. οὐκ πιθυμήσεις τὴν οἰκίαν τοῦ πλησίον σου οὔτε τὸν γρὸν αὐτοῦ οὔτε τὸν παῖδα αὐτοῦ οὔτε τὴν παιδίσκην αὐτοῦ οὔτε τοῦ βοὸς αὐτοῦ οὔτε τοῦ ποζυγίου αὐτοῦ οὔτε παντὸς κτήνους αὐτοῦ οὔτε σα τ πλησίον σού στιν.

18 Καὶ πᾶς λαὸς ώρα τὴν φωνὴν καὶ τὰς λαμπάδας καὶ τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ τ ρος τ καπνίζον φοβηθέντες δ πᾶς λαὸς στησαν μακρόθεν.

19 καὶ εἶπαν πρὸς Μωυσῆν Λάλησον σ μῖν, καὶ μ λαλείτω πρὸς μᾶς θεός, μήποτε ποθάνωμεν.

20 καὶ λέγει αὐτοῖς Μωϋσῆς Θαρσεῖτε νεκεν γὰρ τοῦ πειράσαι μᾶς παρεγενήθη θεὸς πρὸς μᾶς, πως ν γένηται φόβος αὐτοῦ ν μῖν, να μ μαρτάνητε.

21 εἱστήκει δ λαὸς μακρόθεν, Μωϋσῆς δ εἰσῆλθεν εἰς τὸν γνόφον, οὗ ν θεός.

22 Εἶπεν δ κύριος πρὸς Μωυσῆν Τάδε ρεῖς τ οἴκῳ Ιακωβ καὶ ναγγελεῖς τοῖς υἱοῖς Ισραηλ μεῖς ωράκατε τι κ τοῦ οὐρανοῦ λελάληκα πρὸς μᾶς

23 οὐ ποιήσετε αυτοῖς θεοὺς ργυροῦς καὶ θεοὺς χρυσοῦς οὐ ποιήσετε μῖν αὐτοῖς.

24 θυσιαστήριον κ γῆς ποιήσετέ μοι καὶ θύσετε π αὐτοῦ τ λοκαυτώματα καὶ τ σωτήρια μῶν, τ πρόβατα καὶ τοὺς μόσχους μῶν ν παντὶ τόπῳ, οὗ ὰν πονομάσω τ νομά μου κεῖ, καὶ ξω πρὸς σ καὶ εὐλογήσω σε.

25 ὰν δ θυσιαστήριον κ λίθων ποιῇς μοι, οὐκ οἰκοδομήσεις αὐτοὺς τμητούς τ γὰρ γχειρίδιόν σου πιβέβληκας π αὐτούς, καὶ μεμίανται.

26 οὐκ ναβήσῃ ν ναβαθμίσιν πὶ τ θυσιαστήριόν μου, πως ν μ ποκαλύψῃς τὴν σχημοσύνην σου π αὐτοῦ.

Settings