Ecclesiastes 3

1 Τοῖς πᾶσιν χρόνος, καὶ καιρὸς τ παντὶ πράγματι πὸ τὸν οὐρανόν.

2 καιρὸς τοῦ τεκεῖν καὶ καιρὸς τοῦ ποθανεῖν, καιρὸς τοῦ φυτεῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ κτῖλαι πεφυτευμένον,

3 καιρὸς τοῦ ποκτεῖναι καὶ καιρὸς τοῦ άσασθαι, καιρὸς τοῦ καθελεῖν καὶ καιρὸς τοῦ οἰκοδομῆσαι,

4 καιρὸς τοῦ κλαῦσαι καὶ καιρὸς τοῦ γελάσαι, καιρὸς τοῦ κόψασθαι καὶ καιρὸς τοῦ ρχήσασθαι,

5 καιρὸς τοῦ βαλεῖν λίθους καὶ καιρὸς τοῦ συναγαγεῖν λίθους, καιρὸς τοῦ περιλαβεῖν καὶ καιρὸς τοῦ μακρυνθῆναι πὸ περι λήμψεως,

6 καιρὸς τοῦ ζητῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ πολέσαι, καιρὸς τοῦ φυλάξαι καὶ καιρὸς τοῦ κβαλεῖν,

7 καιρὸς τοῦ ῆξαι καὶ καιρὸς τοῦ άψαι, καιρὸς τοῦ σιγᾶν καὶ καιρὸς τοῦ λαλεῖν,

8 καιρὸς τοῦ φιλῆσαι καὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι, καιρὸς πολέμου καὶ καιρὸς εἰρήνης.

9 τίς περισσεία τοῦ ποιοῦντος ν οἷς αὐτὸς μοχθεῖ

10 εἶδον σὺν τὸν περισπασμόν, ν δωκεν θεὸς τοῖς υἱοῖς τοῦ νθρώπου τοῦ περισπᾶσθαι ν αὐτῷ.

11 σὺν τ πάντα ποίησεν καλὰ ν καιρῷ αὐτοῦ καί γε σὺν τὸν αἰῶνα δωκεν ν καρδίᾳ αὐτῶν, πως μ εὕρῃ νθρωπος τ ποίημα, ποίησεν θεός, π ρχῆς καὶ μέχρι τέλους.

12 γνων τι οὐκ στιν γαθὸν ν αὐτοῖς εἰ μ τοῦ εὐφρανθῆναι καὶ τοῦ ποιεῖν γαθὸν ν ζωῇ αὐτοῦ

13 καί γε πᾶς νθρωπος, ς φάγεται καὶ πίεται καὶ δῃ γαθὸν ν παντὶ μόχθῳ αὐτοῦ, δόμα θεοῦ στιν.

14 γνων τι πάντα, σα ποίησεν θεός, αὐτὰ σται εἰς τὸν αἰῶνα π αὐτῷ οὐκ στιν προσθεῖναι, καὶ π αὐτοῦ οὐκ στιν φελεῖν, καὶ θεὸς ποίησεν, να φοβηθῶσιν πὸ προσώπου αὐτοῦ.

15 τ γενόμενον δη στίν, καὶ σα τοῦ γίνεσθαι, δη γέγονεν, καὶ θεὸς ζητήσει τὸν διωκόμενον.

16 Καὶ τι εἶδον πὸ τὸν λιον τόπον τῆς κρίσεως, κεῖ σεβής, καὶ τόπον τοῦ δικαίου, κεῖ σεβής.

17 εἶπα γὼ ν καρδίᾳ μου Σὺν τὸν δίκαιον καὶ σὺν τὸν σεβῆ κρινεῖ θεός, τι καιρὸς τ παντὶ πράγματι καὶ πὶ παντὶ τ ποιήματι.

18 κεῖ εἶπα γὼ ν καρδίᾳ μου περὶ λαλιᾶς υἱῶν τοῦ νθρώπου, τι διακρινεῖ αὐτοὺς θεός, καὶ τοῦ δεῖξαι τι αὐτοὶ κτήνη εἰσὶν καί γε αὐτοῖς.

19 τι συνάντημα υἱῶν τοῦ νθρώπου καὶ συνάντημα τοῦ κτήνους, συνάντημα ν αὐτοῖς ς θάνατος τούτου, οὕτως θάνατος τούτου, καὶ πνεῦμα ν τοῖς πᾶσιν καὶ τ περίσσευσεν νθρωπος παρὰ τ κτῆνος οὐδέν, τι τ πάντα ματαιότης.

20 τ πάντα πορεύεται εἰς τόπον να τ πάντα γένετο πὸ τοῦ χοός, καὶ τ πάντα πιστρέφει εἰς τὸν χοῦν

21 καὶ τίς οἶδεν πνεῦμα υἱῶν τοῦ νθρώπου εἰ ναβαίνει αὐτὸ εἰς νω, καὶ πνεῦμα τοῦ κτήνους εἰ καταβαίνει αὐτὸ κάτω εἰς γῆν

22 καὶ εἶδον τι οὐκ στιν γαθὸν εἰ μ εὐφρανθήσεται νθρωπος ν ποιήμασιν αὐτοῦ, τι αὐτὸ μερὶς αὐτοῦ τι τίς ξει αὐτὸν τοῦ δεῖν ν ὰν γένηται μετ αὐτόν

Settings