1 Thessalonians 2

1 Αὐτοὶ γὰρ οἴδατε, δελφοί, τὴν εἴσοδον μῶν τὴν πρὸς μᾶς τι οὐ κενὴ γέγονεν,

2 λλὰ προπαθόντες καὶ βρισθέντες καθὼς οἴδατε ν Φιλίπποις παρρησιασάμεθα ν τ θεῷ μῶν λαλῆσαι πρὸς μᾶς τ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ ν πολλῷ γῶνι.

3 γὰρ παράκλησις μῶν οὐκ κ πλάνης οὐδὲ ξ καθαρσίας οὐδὲ ν δόλῳ,

4 λλὰ καθὼς δεδοκιμάσμεθα πὸ τοῦ θεοῦ πιστευθῆναι τ εὐαγγέλιον οὕτως λαλοῦμεν, οὐχ ς νθρώποις ρέσκοντες λλὰ θεῷ τ δοκιμάζοντι τὰς καρδίας μῶν.

5 οὔτε γάρ ποτε ν λόγῳ κολακείας γενήθημεν, καθὼς οἴδατε, οὔτε ν προφάσει πλεονεξίας, θεὸς μάρτυς,

6 οὔτε ζητοῦντες ξ νθρώπων δόξαν, οὔτε φ μῶν οὔτε π λλων,

7 δυνάμενοι ν βάρει εἶναι ς Χριστοῦ πόστολοι λλὰ γενήθημεν πιοι ν μέσῳ μῶν, ς ὰν τροφὸς θάλπῃ τ αυτῆς τέκνα

8 οὕτως μειρόμενοι μῶν εὐδοκοῦμεν μεταδοῦναι μῖν οὐ μόνον τ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ λλὰ καὶ τὰς αυτῶν ψυχάς, διότι γαπητοὶ μῖν γενήθητε.

9 Μνημονεύετε γάρ, δελφοί, τὸν κόπον μῶν καὶ τὸν μόχθον νυκτὸς καὶ μέρας ργαζόμενοι πρὸς τ μ πιβαρῆσαί τινα μῶν κηρύξαμεν εἰς μᾶς τ εὐαγγέλιον τοῦ θεοῦ.

10 μεῖς μάρτυρες καὶ θεός, ς σίως καὶ δικαίως καὶ μέμπτως μῖν τοῖς πιστεύουσιν γενήθημεν,

11 καθάπερ οἴδατε ς να καστον μῶν ς πατὴρ τέκνα αυτοῦ

12 παρακαλοῦντες μᾶς καὶ παραμυθούμενοι καὶ μαρτυρόμενοι, εἰς τ περιπατεῖν μᾶς ξίως τοῦ θεοῦ τοῦ καλοῦντος μᾶς εἰς τὴν αυτοῦ βασιλείαν καὶ δόξαν.

13 Καὶ διὰ τοῦτο καὶ μεῖς εὐχαριστοῦμεν τ θεῷ διαλείπτως, τι παραλαβόντες λόγον κοῆς παρ μῶν τοῦ θεοῦ δέξασθε οὐ λόγον νθρώπων λλὰ καθὼς ληθῶς στὶν λόγον θεοῦ, ς καὶ νεργεῖται ν μῖν τοῖς πιστεύουσιν.

14 μεῖς γὰρ μιμηταὶ γενήθητε, δελφοί, τῶν κκλησιῶν τοῦ θεοῦ τῶν οὐσῶν ν τ ουδαίᾳ ν Χριστῷ ησοῦ, τι τ αὐτὰ πάθετε καὶ μεῖς πὸ τῶν δίων συμφυλετῶν καθὼς καὶ αὐτοὶ πὸ τῶν ουδαίων

15 τῶν καὶ τὸν κύριον ποκτεινάντων ησοῦν καὶ τοὺς προφήτας καὶ μᾶς κδιωξάντων, καὶ θεῷ μ ρεσκόντων, καὶ πᾶσιν νθρώποις ναντίων,

16 κωλυόντων μᾶς τοῖς θνεσιν λαλῆσαι να σωθῶσιν, εἰς τ ναπληρῶσαι αὐτῶν τὰς μαρτίας πάντοτε. φθασεν δ π αὐτοὺς ργὴ εἰς τέλος.

17 μεῖς δέ, δελφοί, πορφανισθέντες φ μῶν πρὸς καιρὸν ρας, προσώπῳ οὐ καρδίᾳ, περισσοτέρως σπουδάσαμεν τ πρόσωπον μῶν δεῖν ν πολλῇ πιθυμίᾳ.

18 διότι θελήσαμεν λθεῖν πρὸς μᾶς, γὼ μὲν Παῦλος καὶ παξ καὶ δίς, καὶ νέκοψεν μᾶς Σατανᾶς.

19 τίς γὰρ μῶν λπὶς χαρὰ στέφανος καυχήσεως οὐχὶ καὶ μεῖς μπροσθεν τοῦ κυρίου μῶν ησοῦ ν τ αὐτοῦ παρουσίᾳ;

20 μεῖς γάρ στε δόξα μῶν καὶ χαρά.

Settings