1 Samuel 22

1 Καὶ πῆλθεν κεῖθεν Δαυιδ καὶ διεσώθη καὶ ρχεται εἰς τ σπήλαιον τ Οδολλαμ. καὶ κούουσιν οἱ δελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ καταβαίνουσιν πρὸς αὐτὸν κεῖ.

2 καὶ συνήγοντο πρὸς αὐτὸν πᾶς ν νάγκῃ καὶ πᾶς πόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ, καὶ ν π αὐτῶν γούμενος καὶ σαν μετ αὐτοῦ ς τετρακόσιοι νδρες.

3 καὶ πῆλθεν Δαυιδ κεῖθεν εἰς Μασσηφα τῆς Μωαβ καὶ εἶπεν πρὸς βασιλέα Μωαβ Γινέσθωσαν δ πατήρ μου καὶ μήτηρ μου παρὰ σοί, ως του γνῶ τ ποιήσει μοι θεός.

4 καὶ παρεκάλεσεν τ πρόσωπον τοῦ βασιλέως Μωαβ, καὶ κατῴκουν μετ αὐτοῦ πάσας τὰς μέρας ντος τοῦ Δαυιδ ν τ περιοχῇ.

5 καὶ εἶπεν Γαδ προφήτης πρὸς Δαυιδ Μ κάθου ν τ περιοχῇ, πορεύου καὶ ξεις εἰς γῆν Ιουδα. καὶ πορεύθη Δαυιδ καὶ λθεν καὶ κάθισεν ν πόλει Σαριχ.

6 Καὶ κουσεν Σαουλ τι γνωσται Δαυιδ καὶ οἱ νδρες οἱ μετ αὐτοῦ καὶ Σαουλ κάθητο ν τ βουνῷ πὸ τὴν ρουραν τὴν ν Ραμα, καὶ τ δόρυ ν τ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ.

7 καὶ εἶπεν Σαουλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ καὶ εἶπεν αὐτοῖς κούσατε δ, υἱοὶ Βενιαμιν εἰ ληθῶς πᾶσιν μῖν δώσει υἱὸς Ιεσσαι γροὺς καὶ μπελῶνας καὶ πάντας μᾶς τάξει κατοντάρχους καὶ χιλιάρχους

8 τι σύγκεισθε πάντες μεῖς π μέ, καὶ οὐκ στιν ποκαλύπτων τ τίον μου ν τ διαθέσθαι τὸν υἱόν μου διαθήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ Ιεσσαι, καὶ οὐκ στιν πονῶν περὶ μοῦ ξ μῶν καὶ ποκαλύπτων τ τίον μου τι πήγειρεν υἱός μου τὸν δοῦλόν μου π μὲ εἰς χθρὸν ς μέρα αὕτη.

9 καὶ ποκρίνεται Δωηκ Σύρος καθεστηκὼς πὶ τὰς μιόνους Σαουλ καὶ εἶπεν όρακα τὸν υἱὸν Ιεσσαι παραγινόμενον εἰς Νομβα πρὸς Αβιμελεχ υἱὸν Αχιτωβ τὸν ερέα,

10 καὶ ρώτα αὐτῷ διὰ τοῦ θεοῦ καὶ πισιτισμὸν δωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ομφαίαν Γολιαδ τοῦ λλοφύλου δωκεν αὐτῷ.

11 καὶ πέστειλεν βασιλεὺς καλέσαι τὸν Αβιμελεχ υἱὸν Αχιτωβ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ερεῖς τοὺς ν Νομβα, καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα.

12 καὶ εἶπεν Σαουλ κουε δ, υἱ Αχιτωβ. καὶ εἶπεν δοὺ γώ λάλει, κύριε.

13 καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαουλ να τ συνέθου κατ μοῦ σ καὶ υἱὸς Ιεσσαι δοῦναί σε αὐτῷ ρτον καὶ ομφαίαν καὶ ρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ θεοῦ θέσθαι αὐτὸν π μὲ εἰς χθρὸν ς μέρα αὕτη

14 καὶ πεκρίθη τ βασιλεῖ καὶ εἶπεν Καὶ τίς ν πᾶσιν τοῖς δούλοις σου ς Δαυιδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ρχων παντὸς παραγγέλματός σου καὶ νδοξος ν τ οἴκῳ σου

15 σήμερον ργμαι ρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ θεοῦ μηδαμῶς. μ δότω βασιλεὺς κατὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ φ λον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, τι οὐκ δει δοῦλος σὸς ν πᾶσιν τούτοις ῆμα μικρὸν μέγα.

16 καὶ εἶπεν βασιλεὺς Σαουλ Θανάτῳ ποθανῇ, Αβιμελεχ, σ καὶ πᾶς οἶκος τοῦ πατρός σου.

17 καὶ εἶπεν βασιλεὺς τοῖς παρατρέχουσιν τοῖς φεστηκόσιν π αὐτόν Προσαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ερεῖς τοῦ κυρίου, τι χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυιδ, καὶ τι γνωσαν τι φεύγει αὐτός, καὶ οὐκ πεκάλυψαν τ τίον μου. καὶ οὐκ βουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως πενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν παντῆσαι εἰς τοὺς ερεῖς κυρίου.

18 καὶ εἶπεν βασιλεὺς τ Δωηκ πιστρέφου σ καὶ πάντα εἰς τοὺς ερεῖς. καὶ πεστράφη Δωηκ Σύρος καὶ θανάτωσεν τοὺς ερεῖς κυρίου ν τ μέρᾳ κείνῃ, τριακοσίους καὶ πέντε νδρας, πάντας αἴροντας εφουδ.

19 καὶ τὴν Νομβα τὴν πόλιν τῶν ερέων πάταξεν ν στόματι ομφαίας πὸ νδρὸς ως γυναικός, πὸ νηπίου ως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ νου καὶ προβάτου.

20 καὶ διασῴζεται υἱὸς εἷς τ Αβιμελεχ υἱ Αχιτωβ, καὶ νομα αὐτῷ Αβιαθαρ, καὶ φυγεν πίσω Δαυιδ.

21 καὶ πήγγειλεν Αβιαθαρ τ Δαυιδ τι θανάτωσεν Σαουλ πάντας τοὺς ερεῖς τοῦ κυρίου.

22 καὶ εἶπεν Δαυιδ τ Αβιαθαρ ιδειν ν τ μέρᾳ κείνῃ τι Δωηκ Σύρος τι παγγέλλων παγγελεῖ τ Σαουλ γώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου

23 κάθου μετ μοῦ, μ φοβοῦ, τι οὗ ὰν ζητῶ τ ψυχῇ μου τόπον, ζητήσω καὶ τ ψυχῇ σου, τι πεφύλαξαι σ παρ μοί.

Settings