1 Peter 2

1 ποθέμενοι οὖν πᾶσαν κακίαν καὶ πάντα δόλον καὶ ποκρίσεις καὶ φθόνους καὶ πάσας καταλαλιάς,

2 ς ρτιγέννητα βρέφη τ λογικὸν δολον γάλα πιποθήσατε, να ν αὐτῷ αὐξηθῆτε εἰς σωτηρίαν,

3 εἰ γεύσασθε τι χρηστὸς κύριος.

4 Πρὸς ν προσερχόμενοι, λίθον ζῶντα, πὸ νθρώπων μὲν ποδεδοκιμασμένον παρὰ δ θεῷ κλεκτὸν ντιμον

5 καὶ αὐτοὶ ς λίθοι ζῶντες οἰκοδομεῖσθε οἶκος πνευματικὸς εἰς εράτευμα γιον, νενέγκαι πνευματικὰς θυσίας εὐπροσδέκτους θεῷ διὰ ησοῦ Χριστοῦ

6 διότι περιέχει ν γραφῇ δοὺ τίθημι ν Σιὼν λίθον κρογωνιαῖον κλεκτὸν ντιμον, καὶ πιστεύων π αὐτῷ οὐ μ καταισχυνθῇ.

7 μῖν οὖν τιμὴ τοῖς πιστεύουσιν πιστοῦσιν δ λίθος ν πεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος γενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας

8 καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα σκανδάλου οἳ προσκόπτουσιν τ λόγῳ πειθοῦντες εἰς καὶ τέθησαν.

9 μεῖς δ γένος κλεκτόν, βασίλειον εράτευμα, θνος γιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, πως τὰς ρετὰς ξαγγείλητε τοῦ κ σκότους μᾶς καλέσαντος εἰς τ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς

10 οἵ ποτε οὐ λαὸς νῦν δ λαὸς θεοῦ, οἱ οὐκ λεημένοι νῦν δ λεηθέντες.

11 γαπητοί, παρακαλῶ ς παροίκους καὶ παρεπιδήμους πέχεσθαι τῶν σαρκικῶν πιθυμιῶν, αἵτινες στρατεύονται κατὰ τῆς ψυχῆς

12 τὴν ναστροφὴν μῶν ν τοῖς θνεσιν χοντες καλήν, να, ν καταλαλοῦσιν μῶν ς κακοποιῶν, κ τῶν καλῶν ργων ποπτεύοντες δοξάσωσι τὸν θεὸν ν μέρᾳ πισκοπῆς.

13 ποτάγητε πάσῃ νθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν κύριον εἴτε βασιλεῖ ς περέχοντι,

14 εἴτε γεμόσιν ς δι αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς κδίκησιν κακοποιῶν παινον δ γαθοποιῶν

15 (τι οὕτως στὶν τ θέλημα τοῦ θεοῦ, γαθοποιοῦντας φιμοῦν τὴν τῶν φρόνων νθρώπων γνωσίαν)

16 ς λεύθεροι, καὶ μ ς πικάλυμμα χοντες τῆς κακίας τὴν λευθερίαν, λλ ς θεοῦ δοῦλοι.

17 πάντας τιμήσατε, τὴν δελφότητα γαπᾶτε, τὸν θεὸν φοβεῖσθε, τὸν βασιλέα τιμᾶτε.

18 Οἱ οἰκέται ποτασσόμενοι ν παντὶ φόβῳ τοῖς δεσπόταις, οὐ μόνον τοῖς γαθοῖς καὶ πιεικέσιν λλὰ καὶ τοῖς σκολιοῖς.

19 τοῦτο γὰρ χάρις εἰ διὰ συνείδησιν θεοῦ ποφέρει τις λύπας πάσχων δίκως

20 ποῖον γὰρ κλέος εἰ μαρτάνοντες καὶ κολαφιζόμενοι πομενεῖτε; λλ εἰ γαθοποιοῦντες καὶ πάσχοντες πομενεῖτε, τοῦτο χάρις παρὰ θεῷ.

21 εἰς τοῦτο γὰρ κλήθητε, τι καὶ Χριστὸς παθεν πὲρ μῶν, μῖν πολιμπάνων πογραμμὸν να πακολουθήσητε τοῖς χνεσιν αὐτοῦ

22 ς μαρτίαν οὐκ ποίησεν οὐδὲ εὑρέθη δόλος ν τ στόματι αὐτοῦ

23 ς λοιδορούμενος οὐκ ντελοιδόρει, πάσχων οὐκ πείλει, παρεδίδου δ τ κρίνοντι δικαίως

24 ς τὰς μαρτίας μῶν αὐτὸς νήνεγκεν ν τ σώματι αὐτοῦ πὶ τ ξύλον, να ταῖς μαρτίαις πογενόμενοι τ δικαιοσύνῃ ζήσωμεν οὗ τ μώλωπι άθητε.

25 τε γὰρ ς πρόβατα πλανώμενοι, λλὰ πεστράφητε νῦν πὶ τὸν ποιμένα καὶ πίσκοπον τῶν ψυχῶν μῶν.

Settings