1 Kings 13

1 Καὶ δοὺ νθρωπος τοῦ θεοῦ ξ Ιουδα παρεγένετο ν λόγῳ κυρίου εἰς Βαιθηλ, καὶ Ιεροβοαμ εἱστήκει πὶ τ θυσιαστήριον τοῦ πιθῦσαι.

2 καὶ πεκάλεσεν πρὸς τ θυσιαστήριον ν λόγῳ κυρίου καὶ εἶπεν Θυσιαστήριον θυσιαστήριον, τάδε λέγει κύριος δοὺ υἱὸς τίκτεται τ οἴκῳ Δαυιδ, Ιωσιας νομα αὐτῷ, καὶ θύσει πὶ σ τοὺς ερεῖς τῶν ψηλῶν τοὺς πιθύοντας πὶ σ καὶ στᾶ νθρώπων καύσει πὶ σ.

3 καὶ δωκεν ν τ μέρᾳ κείνῃ τέρας λέγων Τοῦτο τ ῆμα, λάλησεν κύριος λέγων δοὺ τ θυσιαστήριον ήγνυται, καὶ κχυθήσεται πιότης π αὐτῷ.

4 καὶ γένετο ς κουσεν βασιλεὺς Ιεροβοαμ τῶν λόγων τοῦ νθρώπου τοῦ θεοῦ τοῦ πικαλεσαμένου πὶ τ θυσιαστήριον τ ν Βαιθηλ, καὶ ξέτεινεν βασιλεὺς τὴν χεῖρα αὐτοῦ πὸ τοῦ θυσιαστηρίου λέγων Συλλάβετε αὐτόν καὶ δοὺ ξηράνθη χεὶρ αὐτοῦ, ν ξέτεινεν π αὐτόν, καὶ οὐκ δυνήθη πιστρέψαι αὐτὴν πρὸς αυτόν,

5 καὶ τ θυσιαστήριον ρράγη, καὶ ξεχύθη πιότης πὸ τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ τ τέρας, δωκεν νθρωπος τοῦ θεοῦ ν λόγῳ κυρίου.

6 καὶ εἶπεν βασιλεὺς Ιεροβοαμ τ νθρώπῳ τοῦ θεοῦ Δεήθητι τοῦ προσώπου κυρίου τοῦ θεοῦ σου, καὶ πιστρεψάτω χείρ μου πρός με. καὶ δεήθη νθρωπος τοῦ θεοῦ τοῦ προσώπου κυρίου, καὶ πέστρεψεν τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτόν, καὶ γένετο καθὼς τ πρότερον.

7 καὶ λάλησεν βασιλεὺς πρὸς τὸν νθρωπον τοῦ θεοῦ Εἴσελθε μετ μοῦ εἰς οἶκον καὶ ρίστησον, καὶ δώσω σοι δόμα.

8 καὶ εἶπεν νθρωπος τοῦ θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα άν μοι δῷς τ μισυ τοῦ οἴκου σου, οὐκ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μ φάγω ρτον οὐδὲ μ πίω δωρ ν τ τόπῳ τούτῳ.

9 τι οὕτως νετείλατό μοι ν λόγῳ κύριος λέγων Μ φάγῃς ρτον καὶ μ πίῃς δωρ καὶ μ πιστρέψῃς ν τ δῷ, πορεύθης ν αὐτῇ.

10 καὶ πῆλθεν ν δῷ λλῃ καὶ οὐκ νέστρεψεν ν τ δῷ, λθεν ν αὐτῇ εἰς Βαιθηλ.

11 Καὶ προφήτης εἷς πρεσβύτης κατῴκει ν Βαιθηλ, καὶ ρχονται οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ διηγήσαντο αὐτῷ παντα τ ργα, ποίησεν νθρωπος τοῦ θεοῦ ν τ μέρᾳ κείνῃ ν Βαιθηλ, καὶ τοὺς λόγους, οὓς λάλησεν τ βασιλεῖ καὶ πέστρεψαν τ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτῶν.

12 καὶ λάλησεν πρὸς αὐτοὺς πατὴρ αὐτῶν λέγων Ποίᾳ δῷ πεπόρευται καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὴν δὸν, ν νῆλθεν νθρωπος τοῦ θεοῦ λθὼν ξ Ιουδα.

13 καὶ εἶπεν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ πισάξατέ μοι τὸν νον καὶ πέσαξαν αὐτῷ τὸν νον, καὶ πέβη π αὐτόν.

14 καὶ πορεύθη κατόπισθεν τοῦ νθρώπου τοῦ θεοῦ καὶ εὗρεν αὐτὸν καθήμενον πὸ δρῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ Εἰ σ εἶ νθρωπος τοῦ θεοῦ ληλυθὼς ξ Ιουδα καὶ εἶπεν αὐτῷ γώ.

15 καὶ εἶπεν αὐτῷ Δεῦρο μετ μοῦ καὶ φάγε ρτον.

16 καὶ εἶπεν Οὐ μ δύνωμαι τοῦ πιστρέψαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μ φάγομαι ρτον οὐδὲ πίομαι δωρ ν τ τόπῳ τούτῳ

17 τι οὕτως ντέταλταί μοι ν λόγῳ κύριος λέγων Μ φάγῃς ρτον κεῖ καὶ μ πίῃς δωρ κεῖ καὶ μ πιστρέψῃς ν τ δῷ, πορεύθης ν αὐτῇ.

18 καὶ εἶπεν πρὸς αὐτόν Κἀγὼ προφήτης εἰμὶ καθὼς σ, καὶ γγελος λελάληκεν πρός με ν ήματι κυρίου λέγων πίστρεψον αὐτὸν πρὸς σεαυτὸν εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ φαγέτω ρτον καὶ πιέτω δωρ καὶ ψεύσατο αὐτῷ.

19 καὶ πέστρεψεν αὐτόν, καὶ φαγεν ρτον καὶ πιεν δωρ ν τ οἴκῳ αὐτοῦ.

20 καὶ γένετο αὐτῶν καθημένων πὶ τῆς τραπέζης καὶ γένετο λόγος κυρίου πρὸς τὸν προφήτην τὸν πιστρέψαντα αὐτὸν

21 καὶ εἶπεν πρὸς τὸν νθρωπον τοῦ θεοῦ τὸν κοντα ξ Ιουδα λέγων Τάδε λέγει κύριος νθ ν παρεπίκρανας τ ῆμα κυρίου καὶ οὐκ φύλαξας τὴν ντολήν, ν νετείλατό σοι κύριος θεός σου,

22 καὶ πέστρεψας καὶ φαγες ρτον καὶ πιες δωρ ν τ τόπῳ τούτῳ, λάλησεν πρὸς σ λέγων Μ φάγῃς ρτον καὶ μ πίῃς δωρ, οὐ μ εἰσέλθῃ τ σῶμά σου εἰς τὸν τάφον τῶν πατέρων σου.

23 καὶ γένετο μετὰ τ φαγεῖν ρτον καὶ πιεῖν δωρ καὶ πέσαξεν αὐτῷ τὸν νον, καὶ πέστρεψεν.

24 καὶ πῆλθεν, καὶ εὗρεν αὐτὸν λέων ν τ δῷ καὶ θανάτωσεν αὐτόν, καὶ ν τ σῶμα αὐτοῦ ρριμμένον ν τ δῷ, καὶ νος εἱστήκει παρ αὐτό, καὶ λέων εἱστήκει παρὰ τ σῶμα.

25 καὶ δοὺ νδρες παραπορευόμενοι καὶ εἶδον τ θνησιμαῖον ρριμμένον ν τ δῷ, καὶ λέων εἱστήκει χόμενα τοῦ θνησιμαίου καὶ εἰσῆλθον καὶ λάλησαν ν τ πόλει, οὗ προφήτης πρεσβύτης κατῴκει ν αὐτῇ.

26 καὶ κουσεν πιστρέψας αὐτὸν κ τῆς δοῦ καὶ εἶπεν νθρωπος τοῦ θεοῦ οὗτός στιν, ς παρεπίκρανε τ ῆμα κυρίου.

28 καὶ πορεύθη καὶ εὗρεν τ σῶμα αὐτοῦ ρριμμένον ν τ δῷ, καὶ νος καὶ λέων εἱστήκεισαν παρὰ τ σῶμα, καὶ οὐκ φαγεν λέων τ σῶμα τοῦ νθρώπου τοῦ θεοῦ καὶ οὐ συνέτριψεν τὸν νον.

29 καὶ ρεν προφήτης τ σῶμα τοῦ νθρώπου τοῦ θεοῦ καὶ πέθηκεν αὐτὸ πὶ τὸν νον, καὶ πέστρεψεν αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν προφήτης τοῦ θάψαι αὐτὸν

30 ν τ τάφῳ αυτοῦ καὶ κόψαντο αὐτόν Οὐαὶ δελφέ.

31 καὶ γένετο μετὰ τ κόψασθαι αὐτὸν καὶ εἶπεν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων ὰν ποθάνω, θάψατέ με ν τ τάφῳ τούτῳ, οὗ νθρωπος τοῦ θεοῦ τέθαπται ν αὐτῷ παρὰ τ στᾶ αὐτοῦ θέτε με, να σωθῶσι τ στᾶ μου μετὰ τῶν στῶν αὐτοῦ

32 τι γινόμενον σται τ ῆμα, λάλησεν ν λόγῳ κυρίου πὶ τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ ν Βαιθηλ καὶ πὶ τοὺς οἴκους τοὺς ψηλοὺς τοὺς ν Σαμαρείᾳ.

33 Καὶ μετὰ τ ῆμα τοῦτο οὐκ πέστρεψεν Ιεροβοαμ πὸ τῆς κακίας αὐτοῦ καὶ πέστρεψεν καὶ ποίησεν κ μέρους τοῦ λαοῦ ερεῖς ψηλῶν βουλόμενος, πλήρου τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ γίνετο ερεὺς εἰς τ ψηλά.

34 καὶ γένετο τ ῆμα τοῦτο εἰς μαρτίαν τ οἴκῳ Ιεροβοαμ καὶ εἰς λεθρον καὶ εἰς φανισμὸν πὸ προσώπου τῆς γῆς. ... 211 21 Καὶ Ροβοαμ υἱὸς Σαλωμων βασίλευσεν πὶ Ιουδα υἱὸς τεσσαράκοντα καὶ νὸς νιαυτῶν Ροβοαμ ν τ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ δέκα πτὰ τη βασίλευσεν ν Ιερουσαλημ τ πόλει, ν ξελέξατο κύριος θέσθαι τ νομα αὐτοῦ κεῖ κ πασῶν φυλῶν τοῦ Ισραηλ καὶ τ νομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Νααμα Αμμανῖτις.

Settings