1 Corinthians 7

1 Περὶ δ ν γράψατε, καλὸν νθρώπῳ γυναικὸς μ πτεσθαι

2 διὰ δ τὰς πορνείας καστος τὴν αυτοῦ γυναῖκα χέτω, καὶ κάστη τὸν διον νδρα χέτω.

3 τ γυναικὶ νὴρ τὴν φειλὴν ποδιδότω, μοίως δ καὶ γυνὴ τ νδρί.

4 γυνὴ τοῦ δίου σώματος οὐκ ξουσιάζει λλὰ νήρ μοίως δ καὶ νὴρ τοῦ δίου σώματος οὐκ ξουσιάζει λλὰ γυνή.

5 μ ποστερεῖτε λλήλους, εἰ μήτι ν κ συμφώνου πρὸς καιρὸν να σχολάσητε τ προσευχῇ καὶ πάλιν πὶ τ αὐτὸ τε, να μ πειράζῃ μᾶς Σατανᾶς διὰ τὴν κρασίαν μῶν.

6 τοῦτο δ λέγω κατὰ συγγνώμην, οὐ κατ πιταγήν.

7 θέλω δ πάντας νθρώπους εἶναι ς καὶ μαυτόν λλὰ καστος διον χει χάρισμα κ θεοῦ, μὲν οὕτως, δ οὕτως.

8 Λέγω δ τοῖς γάμοις καὶ ταῖς χήραις, καλὸν αὐτοῖς ὰν μείνωσιν ς κἀγώ

9 εἰ δ οὐκ γκρατεύονται, γαμησάτωσαν, κρεῖττον γάρ στιν γαμῆσαι πυροῦσθαι.

10 Τοῖς δ γεγαμηκόσιν παραγγέλλω, οὐκ γὼ λλὰ κύριος, γυναῖκα πὸ νδρὸς μ χωρισθῆναι

11 ὰν δ καὶ χωρισθῇ, μενέτω γαμος τ νδρὶ καταλλαγήτω καὶ νδρα γυναῖκα μ φιέναι.

12 Τοῖς δ λοιποῖς λέγω γώ, οὐχ κύριος εἴ τις δελφὸς γυναῖκα χει πιστον, καὶ αὕτη συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ αὐτοῦ, μ φιέτω αὐτήν

13 καὶ γυνὴ εἴ τις χει νδρα πιστον, καὶ οὗτος συνευδοκεῖ οἰκεῖν μετ αὐτῆς, μ φιέτω τὸν νδρα.

14 γίασται γὰρ νὴρ πιστος ν τ γυναικί, καὶ γίασται γυνὴ πιστος ν τ δελφῷ πεὶ ρα τ τέκνα μῶν κάθαρτά στιν, νῦν δ γιά στιν.

15 εἰ δ πιστος χωρίζεται, χωριζέσθω οὐ δεδούλωται δελφὸς δελφὴ ν τοῖς τοιούτοις, ν δ εἰρήνῃ κέκληκεν μᾶς θεός.

16 τί γὰρ οἶδας, γύναι, εἰ τὸν νδρα σώσεις; τί οἶδας, νερ, εἰ τὴν γυναῖκα σώσεις;

17 Εἰ μ κάστῳ ς μέρισεν κύριος, καστον ς κέκληκεν θεός, οὕτως περιπατείτω καὶ οὕτως ν ταῖς κκλησίαις πάσαις διατάσσομαι.

18 περιτετμημένος τις κλήθη μ πισπάσθω ν κροβυστίᾳ κέκληταί τις μ περιτεμνέσθω.

19 περιτομὴ οὐδέν στιν, καὶ κροβυστία οὐδέν στιν, λλὰ τήρησις ντολῶν θεοῦ.

20 καστος ν τ κλήσει κλήθη ν ταύτῃ μενέτω.

21 Δοῦλος κλήθης μή σοι μελέτω λλ εἰ καὶ δύνασαι λεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι.

22 γὰρ ν κυρίῳ κληθεὶς δοῦλος πελεύθερος κυρίου στίν μοίως λεύθερος κληθεὶς δοῦλός στιν Χριστοῦ.

23 τιμῆς γοράσθητε μ γίνεσθε δοῦλοι νθρώπων.

24 καστος ν κλήθη, δελφοί, ν τούτῳ μενέτω παρὰ θεῷ.

25 Περὶ δ τῶν παρθένων πιταγὴν κυρίου οὐκ χω, γνώμην δ δίδωμι ς λεημένος πὸ κυρίου πιστὸς εἶναι.

26 νομίζω οὖν τοῦτο καλὸν πάρχειν διὰ τὴν νεστῶσαν νάγκην, τι καλὸν νθρώπῳ τ οὕτως εἶναι.

27 δέδεσαι γυναικί μ ζήτει λύσιν λέλυσαι πὸ γυναικός μ ζήτει γυναῖκα

28 ὰν δ καὶ γαμήσῃς, οὐχ μαρτες. καὶ ὰν γήμῃ παρθένος, οὐχ μαρτεν. θλῖψιν δ τ σαρκὶ ξουσιν οἱ τοιοῦτοι, γὼ δ μῶν φείδομαι.

29 τοῦτο δέ φημι, δελφοί, καιρὸς συνεσταλμένος στίν τ λοιπὸν να καὶ οἱ χοντες γυναῖκας ς μ χοντες σιν,

30 καὶ οἱ κλαίοντες ς μ κλαίοντες, καὶ οἱ χαίροντες ς μ χαίροντες, καὶ οἱ γοράζοντες ς μ κατέχοντες,

31 καὶ οἱ χρώμενοι τὸν κόσμον ς μ καταχρώμενοι παράγει γὰρ τ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου.

32 Θέλω δ μᾶς μερίμνους εἶναι. γαμος μεριμνᾷ τ τοῦ κυρίου, πῶς ρέσῃ τ κυρίῳ

33 δ γαμήσας μεριμνᾷ τ τοῦ κόσμου, πῶς ρέσῃ τ γυναικί,

34 καὶ μεμέρισται. καὶ γυνὴ γαμος καὶ παρθένος μεριμνᾷ τ τοῦ κυρίου, να γία καὶ τ σώματι καὶ τ πνεύματι δ γαμήσασα μεριμνᾷ τ τοῦ κόσμου, πῶς ρέσῃ τ νδρί.

35 τοῦτο δ πρὸς τ μῶν αὐτῶν σύμφορον λέγω, οὐχ να βρόχον μῖν πιβάλω, λλὰ πρὸς τ εὔσχημον καὶ εὐπάρεδρον τ κυρίῳ περισπάστως.

36 Εἰ δέ τις σχημονεῖν πὶ τὴν παρθένον αὐτοῦ νομίζει ὰν πέρακμος, καὶ οὕτως φείλει γίνεσθαι, θέλει ποιείτω οὐχ μαρτάνει γαμείτωσαν.

37 ς δ στηκεν ν τ καρδίᾳ αὐτοῦ δραῖος μ χων νάγκην, ξουσίαν δ χει περὶ τοῦ δίου θελήματος, καὶ τοῦτο κέκρικεν ν τ δίᾳ καρδίᾳ, τηρεῖν τὴν αυτοῦ παρθένον, καλῶς ποιήσει

38 στε καὶ γαμίζων τὴν παρθένον αυτοῦ καλῶς ποιεῖ, καὶ μ γαμίζων κρεῖσσον ποιήσει.

39 Γυνὴ δέδεται φ σον χρόνον ζ νὴρ αὐτῆς ὰν δ κοιμηθῇ νήρ, λευθέρα στὶν θέλει γαμηθῆναι, μόνον ν κυρίῳ

40 μακαριωτέρα δέ στιν ὰν οὕτως μείνῃ, κατὰ τὴν μὴν γνώμην, δοκῶ δ κἀγὼ πνεῦμα θεοῦ χειν.

Settings