1 Chronicles 21

1 Καὶ στη διάβολος ν τ Ισραηλ καὶ πέσεισεν τὸν Δαυιδ τοῦ ριθμῆσαι τὸν Ισραηλ.

2 καὶ εἶπεν βασιλεὺς Δαυιδ πρὸς Ιωαβ καὶ πρὸς τοὺς ρχοντας τῆς δυνάμεως Πορεύθητε ριθμήσατε τὸν Ισραηλ πὸ Βηρσαβεε καὶ ως Δαν καὶ νέγκατε πρός με, καὶ γνώσομαι τὸν ριθμὸν αὐτῶν.

3 καὶ εἶπεν Ιωαβ Προσθείη κύριος πὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ς αὐτοὶ κατονταπλασίως, καὶ οἱ φθαλμοὶ κυρίου μου τοῦ βασιλέως βλέποντες πάντες τ κυρίῳ μου παῖδες να τ ζητεῖ κύριός μου τοῦτο να μ γένηται εἰς μαρτίαν τ Ισραηλ.

4 τ δ ῆμα τοῦ βασιλέως κραταιώθη πὶ τ Ιωαβ. καὶ ξῆλθεν Ιωαβ καὶ διῆλθεν ν παντὶ ρίῳ Ισραηλ καὶ λθεν εἰς Ιερουσαλημ.

5 καὶ δωκεν Ιωαβ τὸν ριθμὸν τῆς πισκέψεως τοῦ λαοῦ τ Δαυιδ, καὶ ν πᾶς Ισραηλ χίλιαι χιλιάδες καὶ κατὸν χιλιάδες νδρῶν σπασμένων μάχαιραν καὶ Ιουδας τετρακόσιαι καὶ γδοήκοντα χιλιάδες νδρῶν σπασμένων μάχαιραν.

6 καὶ τὸν Λευι καὶ τὸν Βενιαμιν οὐκ ρίθμησεν ν μέσῳ αὐτῶν, τι κατίσχυσεν λόγος τοῦ βασιλέως τὸν Ιωαβ.

7 Καὶ πονηρὸν φάνη ναντίον τοῦ θεοῦ περὶ τοῦ πράγματος τούτου, καὶ πάταξεν τὸν Ισραηλ.

8 καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς τὸν θεόν μάρτηκα σφόδρα τι ποίησα τ πρᾶγμα τοῦτο καὶ νῦν περίελε δ τὴν κακίαν παιδός σου, τι ματαιώθην σφόδρα.

9 καὶ λάλησεν κύριος πρὸς Γαδ ρῶντα Δαυιδ λέγων

10 Πορεύου καὶ λάλησον πρὸς Δαυιδ λέγων Οὕτως λέγει κύριος Τρία αἴρω γὼ πὶ σ, κλεξαι σεαυτῷ ν ξ αὐτῶν καὶ ποιήσω σοι.

11 καὶ λθεν Γαδ πρὸς Δαυιδ καὶ εἶπεν αὐτῷ Οὕτως λέγει κύριος κλεξαι σεαυτῷ

12 τρία τη λιμοῦ, τρεῖς μῆνας φεύγειν σε κ προσώπου χθρῶν σου καὶ μάχαιραν χθρῶν σου τοῦ ξολεθρεῦσαι, τρεῖς μέρας ομφαίαν κυρίου καὶ θάνατον ν τ γ καὶ γγελος κυρίου ξολεθρεύων ν πάσῃ κληρονομίᾳ Ισραηλ καὶ νῦν δὲ τ ποκριθῶ τ ποστείλαντί με λόγον.

13 καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Γαδ Στενά μοι καὶ τ τρία σφόδρα μπεσοῦμαι δ εἰς χεῖρας κυρίου, τι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα, καὶ εἰς χεῖρας νθρώπων οὐ μ μπέσω.

14 καὶ δωκεν κύριος θάνατον ν Ισραηλ, καὶ πεσον ξ Ισραηλ βδομήκοντα χιλιάδες νδρῶν.

15 καὶ πέστειλεν θεὸς γγελον εἰς Ιερουσαλημ τοῦ ξολεθρεῦσαι αὐτήν. καὶ ς ξωλέθρευσεν, εἶδεν κύριος καὶ μετεμελήθη πὶ τ κακίᾳ καὶ εἶπεν τ γγέλῳ τ ξολεθρεύοντι κανούσθω σοι, νες τὴν χεῖρά σου καὶ γγελος κυρίου στὼς ν τ λῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου.

16 καὶ πῆρεν Δαυιδ τοὺς φθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδεν τὸν γγελον κυρίου στῶτα νὰ μέσον τῆς γῆς καὶ νὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ομφαία αὐτοῦ σπασμένη ν τ χειρὶ αὐτοῦ κτεταμένη πὶ Ιερουσαλημ καὶ πεσεν Δαυιδ καὶ οἱ πρεσβύτεροι περιβεβλημένοι ν σάκκοις πὶ πρόσωπον αὐτῶν.

17 καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς τὸν θεόν Οὐκ γὼ εἶπα τοῦ ριθμῆσαι ν τ λαῷ καὶ γώ εἰμι μαρτών, κακοποιῶν κακοποίησα καὶ ταῦτα τ πρόβατα τ ποίησαν κύριε θεός, γενηθήτω χείρ σου ν μοὶ καὶ ν τ οἴκῳ τοῦ πατρός μου καὶ μ ν τ λαῷ σου εἰς πώλειαν, κύριε.

18 καὶ γγελος κυρίου εἶπεν τ Γαδ τοῦ εἰπεῖν πρὸς Δαυιδ να ναβῇ τοῦ στῆσαι θυσιαστήριον τ κυρίῳ ν λῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου.

19 καὶ νέβη Δαυιδ κατὰ τὸν λόγον Γαδ, ν λάλησεν ν νόματι κυρίου.

20 καὶ πέστρεψεν Ορνα καὶ εἶδεν τὸν βασιλέα καὶ τέσσαρες υἱοὶ αὐτοῦ μετ αὐτοῦ μεθαχαβιν καὶ Ορνα ν λοῶν πυρούς.

21 καὶ λθεν Δαυιδ πρὸς Ορναν, καὶ Ορνα ξῆλθεν κ τῆς λω καὶ προσεκύνησεν τ Δαυιδ τ προσώπῳ πὶ τὴν γῆν.

22 καὶ εἶπεν Δαυιδ πρὸς Ορνα Δός μοι τὸν τόπον σου τῆς λω, καὶ οἰκοδομήσω π αὐτῷ θυσιαστήριον τ κυρίῳ ν ργυρίῳ ξίῳ δός μοι αὐτόν, καὶ παύσεται πληγὴ κ τοῦ λαοῦ.

23 καὶ εἶπεν Ορνα πρὸς Δαυιδ Λαβὲ σεαυτῷ, καὶ ποιησάτω κύριός μου βασιλεὺς τ γαθὸν ναντίον αὐτοῦ δὲ δέδωκα τοὺς μόσχους εἰς λοκαύτωσιν καὶ τ ροτρον καὶ τὰς μάξας εἰς ξύλα καὶ τὸν σῖτον εἰς θυσίαν, τ πάντα δέδωκα.

24 καὶ εἶπεν βασιλεὺς Δαυιδ τ Ορνα Οὐχί, τι γοράζων γοράζω ν ργυρίῳ ξίῳ τι οὐ μ λάβω στίν σοι κυρίῳ τοῦ νενέγκαι λοκαύτωσιν δωρεὰν κυρίῳ.

25 καὶ δωκεν Δαυιδ τ Ορνα ν τ τόπῳ αὐτοῦ σίκλους χρυσίου λκῆς ξακοσίους.

26 καὶ κοδόμησεν Δαυιδ κεῖ θυσιαστήριον κυρίῳ καὶ νήνεγκεν λοκαυτώματα καὶ σωτηρίου καὶ βόησεν πρὸς κύριον, καὶ πήκουσεν αὐτῷ ν πυρὶ κ τοῦ οὐρανοῦ πὶ τ θυσιαστήριον τῆς λοκαυτώσεως καὶ κατανάλωσεν τὴν λοκαύτωσιν.

27 καὶ εἶπεν κύριος πρὸς τὸν γγελον, καὶ κατέθηκεν τὴν ομφαίαν εἰς τὸν κολεόν.

28 ν τ καιρῷ κείνῳ ν τ δεῖν τὸν Δαυιδ τι πήκουσεν αὐτῷ κύριος ν τ λῳ Ορνα τοῦ Ιεβουσαίου, καὶ θυσίασεν κεῖ.

29 καὶ σκηνὴ κυρίου, ν ποίησεν Μωϋσῆς ν τ ρήμῳ, καὶ θυσιαστήριον τῶν λοκαυτωμάτων ν τ καιρῷ κείνῳ ν Βαμα ν Γαβαων

30 καὶ οὐκ δύνατο Δαυιδ τοῦ πορευθῆναι μπροσθεν αὐτοῦ τοῦ ζητῆσαι τὸν θεόν, τι κατέσπευσεν πὸ προσώπου τῆς ομφαίας γγέλου κυρίου.

Settings